Column: Schedule 1 is zelf misschien geen drugs, maar wel verslavend

Vorig jaar waren er eigenlijk twee games die hiervoor in aanmerking kwamen: PEAK en Schedule 1. PEAK heb ik persoonlijk nooit gespeeld, maar ik moet het toch echt even over Schedule 1 hebben, want die game bleek voor mij meer verslavend dan de crystal meth die ik zo graag maak in die game.

Op YouTube is er een filmpje van een Jamaicaanse gids die verdacht veel lijkt op Bob Marley. Tijdens zijn ronde steekt hij een stoomboot aan die even dik is als zijn pols om vervolgens in het bijzijn van de toeristen de djongo te gaan temmen. De toeristen, die overduidelijk Amerikaans zijn, vinden het maar wat bijzonder dat iemand dit in het openbaar durft. Dit was in een periode dat overal in de Verenigde Staten iedere vorm van drugsgebruik extreem strafbaar was. 

Het leuke is dat deze man heel relaxed blijft onder de situatie en de gretige Amerikanen voorziet van opmerkingen die je alleen maar maakt wanneer je zo stoned bent als een aap. Dit scenario is voor mij als Nederlander wat minder bijzonder, omdat softdrugs in Nederland al jaren is gedoogd en ik best nog wel eens op plekken kom waar je duidelijk ziet dat mensen het hebben gebruikt 

De Verenigde Staten heeft echter nog wel altijd een drugsprobleem en in sommige staten is het nog altijd keihard strafbaar. Dat het niet mag betekent automatisch dat mensen het ook wel heel aantrekkelijk vinden om er iets mee te doen. Hoe illegaler iets is, hoe meer het waard is en je kunt er flink rijk van worden. 

En zo komen we uit bij Schedule 1. In deze game is het de bedoeling dat jij jouw eigen drugsimperium opbouwt. Dit doe je door het maken van connecties en het maken en doorverkopen van drugs. Deze game werd redelijk onverwacht een hit. Streamers pakten de game gretig op en de gouden regel van een succesvolle game is: als de streamers het spelen, kopen de kijkers het ook. 

Schedule 1 heeft mij afgelopen maanden enorm beziggehouden, omdat de gameplay enorm verslavend is. Je begint klein met een paar potten waar je marihuana in kweekt. Na een paar uur heb je een plantje met de drugs erin. Die knip je uit de plant en vervolgens doe je de blokken drugs in een plastic zakje en ga je het verkopen met een hele dikke winst. 

In die tijd moet je ervoor zorgen dat je plastic zakjes hebt, maar ook aarde en zaadjes. De zaadjes haal je bij een speciaal iemand, omdat de  winkels niet zomaar zaadjes marihuana verkopen. In Hyland, waar de game zich afspeelt, zijn ze bijna militant met het zoeken naar mensen met drugs. 

Na verloop van tijd wordt de marihuana steeds creatiever. Eerst is het nog de pure drugs, maar later koop je een mixer waarmee je kunt mengen. En dan wordt het vooral heel grappig, want je kunt je drugs mengen met de meest idiote dingen. Van Cuck Cola tot benzine, je kunt er alles in stoppen. Niks is lekkerder dan het roken van Purple Papa, gecombineerd met paracetamol, energy drink en, om de kleur een beetje te verbeteren, Viagra. 

Na verloop van tijd is wiet niet meer genoeg. Je zet dan de definitieve stap in de zware criminaliteit en gaat crystal meth maken. Het kost best wel tijd om het te maken. Je moet wat stukken gif mengen en laten koken voor een paar uur. Daarna moet de emulsie die je hebt gemaakt, worden gebakken in een oven tot het is gekristalliseerd. Het is fout en je verpest de gemeenschap, maar crystal meth levert wel lekker veel geld op. 

Schedule 1 heeft mij zeer positief verrast. Alle elementen in de game leveren plezier op. Het is leuk om drugs te maken en later mensen in te huren die je hierbij helpen. Het is erg bevredigend om te zien hoe makkelijk je een zeer goede winst maakt. Dit gaat gepaard met de gedachte dat je iets doet wat eigenlijk niet door de beugel kan. Dat maakt het extra speciaal. Het is voor mij zeker een aanrader om deze game te proberen. Ik zeg er wel altijd bij: virtueel drugs maken is leuk, maar gebruik het niet.