Diablo IV: Season of Divine Intervention

Sanctuary is misschien wel de meest grimmige spelwereld die er is. Niets is hier vrolijk en dat is het nooit geweest. Het wordt echter opnieuw een stuk ongezelliger. Deze absoluut zwartgallige wereld krijgt namelijk gezelschap. Azmodan en de andere Lesser Evils komen rechtstreeks uit de hel om een bezoekje te brengen aan de bewoners en hij heeft een appeltje met ze te schillen. Het is aan jou als held om hier iets aan te doen. 

Deze keer is het geloof dat de boel kan redden. Speciaal hiervoor kun je nu als Paladin laten zien dat jouw geloof, ondanks alles wat de wereld is overkomen, zo sterk is als een rots. Samen met de aartsengel Hadriel, die iedere held bijstaat door wapens sterker te maken en ze cadeautjes te geven als je genoeg slechteriken dood maakt, ga je de strijd aan tegen al het kwaad dat de hel tegen je aan gooit. Een strijd die je vanzelf brengt naar level 60 en verder. 

Diablo IV is niet veel meer dan een live service game geworden. Dit was het altijd al, maar voor de eerste keer voelt het voor mij ook echt zo. Er zit amper nog een verhaal in. Echter heeft Blizzard nog meer laten zien hoe verdorven dit systeem is met de introductie van de Paladin. 

Op 28 april van dit jaar komt Lord of Hatred uit. Dit is de tweede betaalde uitbreiding van Diablo IV en deze keer bevat hij twee nieuwe classes. De enige class die nog bekend is gemaakt is de Paladin. Als jij nu alvast de expansion koopt, kun je in dit nieuwe seizoen spelen met deze gelovige bulldozer. 

Met andere woorden: betaal alvast en grijp in het elfde seizoen de voordelen. De reden dat ik dit zeg is simpel: de Paladin is een tikkeltje overpowered. Ze willen overduidelijk dat jij deze expansion koopt, omdat nu met de Paladin alles gemakkelijker is in deze game dan de overige classes.

Ooit waren de Paladins verbannen misdadigers, maar uiteindelijk werden ze omgeploegd tot zogenoemde Wardens of Light. Hun geloof in het Licht is zo rotsvast, dat ze Divine Justice kunnen hanteren en met deze kracht zaaien ze dood en vernietiging tegen iedereen die de wereld pijn wil doen. 

Daar krijg je de nodige middelen voor. Met de Divine Armory geef je de Paladin de wapens die je kunt verwachten voor soldaten met zo'n heilig doel. Alles moet zwaar zijn. Grote zwaarden, stampende hamers en ook nog schilden die niet te tillen moeten zijn. Deze zwaargewichten doen niet aan stealth. Ze vallen binnen met hun schild naar voren en halen vernietigend uit zodra de tegenstander zijn zwakheden laat zien. 

Omdat hun doel zo heilig is, kunnen ze het ruwe licht aanroepen en daar vernietigend mee toeslaan. Met Faith kunnen ze magie oproepen die de ergste creaties van de hel op de knieën dwingen. 

Deze eigenschappen zorgen voor nogal wat vernietiging en hiermee zijn zij dit seizoen veruit de meest effectieve class om mee te spelen. Je kunt rustig jouw niveau een tandje moeilijker zetten, want de Paladin haalt heel lelijk uit. Maar zoals ik al aangeef, moet je dan wel alvast een expansion kopen die pas over ongeveer vier maanden uitkomt. Geloof zal altijd gaan om geld.

Zoals aangegeven is er niet echt een verhaal in dit seizoen en daar ben ik persoonlijk erg blij mee. De verhalen van de laatste seizoenen waren zo mager, dat ik liever gewoon lekker wil hakken en beuken tot ik bij de endgame ben, zodat ik vervolgens nog meer kan hakken en beuken, want dat is wat je in Diablo hoort te doen.

Zoals eerder aangegeven is dit elfde seizoen er voornamelijk om je voor te bereiden op de uitbreiding en dat doen ze op een redelijk algemene manier. De Lesser Evils doen hun intrede in de game in een poging om heel Sanctuary over te nemen. Duriel probeert de Helltide te beheersen, Andariel mengt zich tussen de slechteriken in de Kurast Undercity, Belial komt binnen via de Pit of Artificers en Azmodan wordt de nieuwe eindbaas van de game.

Het belangrijkste in het begin is om steeds weer Duriel op te roepen en te verslaan. Dit is namelijk de snelste manier om in de endgame te komen. Je doet dit door naar Helltide te gaan en daar flink te rausen tot je zo gevreesd wordt, dat de Pangs of Duriel op je af worden gestuurd. Dit zijn grote hordes vijanden. Wanneer je ze verslaat,, kun je Baleful Hearts verzamelen. Wanneer je twee van deze harten hebt, kun je de gevreesde Duriel oproepen om hem vervolgens een koekje van eigen deeg te geven en er flink wat XP voor te krijgen. 

Later zul je de overige Lesser Evils aanvallen en dit gaat bij ieder op zijn eigen manier. Je zult ze allemaal meerdere keren bezoeken, omdat dit ervoor zorgt dat je snel xp krijgt. De laatste eindbaas is uiteindelijk Azmodan en ik moet zeggen, het is een pittige verschijning die ook met de Paladin een behoorlijke uitdaging is. 

Omdat er zoveel kwaad is teruggekomen uit de krochten van de hel, schiet de aartsengel Hadriel je te hulp, maar wel op zijn beperkende manier. Je kunt hem via een portal benaderen waar hij netjes op je wacht en hij, naarmate je steeds levelt, je spulletjes geeft.

Soms geeft de aartsengel wel iets nuttigs, namelijk Divine Gifts. Deze kun je inzetten om je personage sterker te maken. Je moet er echter altijd twee inzetten. Eentje kun je plaatsen bij de Purified Gift, waarbij de positieve punten van deze gave worden behandeld, maar daartegenover moet je een Corrupted Gift toevoegen, die de negatieve kanten behandelt. Je zult  dan ook op zoek moeten gaan naar wat voor jouw personage het beste uitkomt. Wat is echte winst en wat kun je eventueel missen.

Over het algemeen geldt dit vooral als content-vulling. Het voelt erg aan als alle andere upgrades die je ieder seizoen weer hebt gehad, maar dan in een iets ander jasje met steeds weer hetzelfde resultaat. Het had wat mij betreft ook weg gehaald kunnen worden, want dat maakt de game niet slechter of beter. Toch is het slim, omdat dit veel spelers een gevoel zal geven dat er werkelijk iets verandert ieder seizoen in de grote wereld van Sanctuary. 

Sinds het eerste seizoen is er een systeem in Sanctuary gebouwd dat ervoor zorgde dat je de volledige spelwereld ging verkennen. Dit werd Renown genoemd. In ieder stuk land kreeg je punten voor het ontdekken van nieuwe stukken grond, voor het activeren van fast travel points, het doen van side quests in de regio, het vrijspelen van bezette forten en het doen van dungeons. Het halen van renown zorgde ervoor dat je in je seizoen lekker veel punten behaalde, zodat je seasonal content vrij speelde. Dit werd in totaal de Season Journey genoemd. 

Dit is helemaal weggehaald. Geen renown meer. Dat heeft een goede reden. Iedereen die ieder seizoen weer speelt, heeft inmiddels alles wel vrijgespeeld en kan simpelweg geen Renown meer halen.

Nu is er Season Rank. Dit is een meer uitdagende variant waar je eigenlijk hetzelfde moet doen. Je moet doelstellingen behalen zodat je punten haalt en met die punten ga je omhoog in de ranking. Als beloning krijg je daar coins voor die je kunt uitgeven om Seasonal Content te kopen. Om de Seasonal Content te kunnen kopen, moet je wel een Season Pass hebben gekocht. 

Vind je dat het met de Season Pass nog te lang duurt kun je de coins ook gewoon in een bundeltje kopen en daarmee alle cosmetische items die je wil hebben gewoon aanschaffen. 

Om hoger te komen in de Season Rank, zul je een Capstone Dungeon moeten doen. Deze dungeons zijn overal hetzelfde, welke moeilijkheidsgraad je ook doet. Zoals je kunt verwachten worden ze naarmate je hoger in de ranking komt steeds moeilijker. 

Ik ben niet echt te spreken over deze aanpassing. Voor mij was het halen van Renown een fijne afwisseling van constant maar diezelfde Helltide doen en nu doe ik niks anders meer. Ik snap dat de vaste club Diablo IV-spelers hier dol op is, maar persoonlijk had ik liever Renown er nog in gehad. 

Alles bij elkaar vind ik Season of Divine Intervention best wel een vermakelijk seizoen. Het feit dat een verhaal ontbreekt maakt het alleen maar beter, omdat het verhaal ook niet in de weg zit en dus ook niet frustreert. Ik weet alleen niet of dit nu echt een compliment is naar de game. Voor de rest vind ik wat ze met de Paladin hebben gedaan beneden alle peil. Dit is naar mijn mening niet hoe je met je spelers, die veel betalen voor de games die Blizzard aan ze geeft, om moet gaan. Het was vermakelijk, maar niet meer dan dat en dat vind ik behoorlijk laag voor een game die ik zo hoog heb zitten.