DRACU-RIOT

Aangenaam kennis te maken

Met de common route achter de rug, is het tijd voor de character routes. DRACU-RIOT heeft er hier vijf van, maar één is een verrassing en zal ik dus niet verklappen. Het is ook een veel kortere route dan de andere vier en vooral meer bedoeld als een leuke bonus, dus laten we vooral die vier in de spotlights zetten, beginnend met Yarai Miu.

Miu is de vrouw die als eerste dominosteen heeft gediend in al deze gebeurtenissen. Ze is een ietwat serieuze, roodharige vampier met een obsessie om volwassen over te komen, maar brengt zichzelf daarmee regelmatig in verlegenheid. Het gevolg zijn de typische momenten die je verwacht van het tsundere archetype, maar zonder dat er zo dik op te leggen dat het vervelend wordt. Haar route legt sterk de nadruk op de criminele activiteiten in Aqua Eden en hoe mensen nog steeds bang zijn voor vampiers. Daarmee is het niet enkel een zeer interessante route, maar eigenlijk ook het ideale startpunt.

Dit betekent niet dat het mijn favoriet is. Dit is ongetwijfeld Inamura Rio. Zij is de huismus van deze groep, met een altijd positieve en ietwat kinderlijk onschuldige blik op de wereld. Dit wordt versterkt door het feit dat ze totaal geen weet heeft van de bloemetjes en de bijtjes, waarmee ze een makkelijk mikpunt is voor haar wat meer schunnig ingestelde vriendinnen. En zelfs wanneer het kwartje wel valt, behoudt ze deze onschuld, zelfs wanneer hun leventje op roze wolken in een donderstorm terechtkomt.

De grootste schuldige van Rio plagen, is Elina Olegovna Oven. Zoals haar naam impliceert, is zij een vampier van Russische afkomst. Bij haar draait alles om seks, zoals je wel vaker ziet bij tieners wiens hormonen door hun lijf gieren. Het gevolg is dat ze regelmatig iedereen om zich heen in verlegenheid brengt, al is dat ook een stukje zelfbescherming, zoals je ontdekt wanneer je haar verleden blootlegt in haar character route.

De hekkensluiter is Mera Azusa, leider van het studentenhuis, collega bij de Public Order Unit en het enige mens in deze groep. Je zou denken dat ze daardoor een buitenbeentje zou zijn, maar deels is haar inclusie juist om te benadrukken hoe weinig vampiers en mensen eigenlijk van elkaar verschillen. Toch zijn die verschillen juist de focus van haar route, al komen die vanuit onverwachte hoek.

Zoals verwacht

Wanneer ik een review als deze schrijf, maak ik normaliter een onderscheid tussen deze karakters. Ik verdeel ze bijvoorbeeld over alinea’s aan de hand van hoe sterk ik het karakter en haar storyline vind, zodat ik het kaf van het koren kan scheiden. Dat was ditmaal echter niet nodig. Want hoewel ik wel persoonlijke voorkeuren heb, is geen enkele route objectief zwak te noemen, noch waren er heldinnen die mij niet aanspraken. Dit is iets wat ik niet vaak tegenkom in games als deze en daarom een groot pluspunt. Daar tegenover staat wel dat er ook geen enorme positieve uitschieters zijn op verhalend gebied, waardoor het als geheel genomen wel boven de middenmoot uitkomt, maar ver verwijderd blijft van een noemer als toptitel.

Wat echter wel top is, is iets wat ik ook al prees in Angelic Chaos Re-Boot, de vorige titel van YUZUSOFT die ik mocht recenseren: de flowchart. Daar DRACU-RIOT geen duidelijke afscheiding van routes heeft, maar dit doet op basis van keuzes die je door de common route heen maakt, zou je in theorie flinke stukken van de game opnieuw moeten doorlopen. Dankzij de flowchart is dat echter niet nodig. Open gewoon deze optie, kies een keuze en verander je antwoord. Je ziet direct hoe dit je opties later in het verhaal verandert en laat je enkel nieuwe dialogen zien die je daarbij moet doorlopen. Binnen no-time zit je dus op het volgende pad op je quest naar booty.

X marks the spot

En daarmee komen we natuurlijk bij het onvermijdelijke stukje ero van het woord eroge. Elk van de hoofdkarakters heeft zo’n vijf erotische scènes, plus een afterstory. En deze zijn het best omschreven als prima. Er zitten enkele betere en enkele slechtere bij, maar globaal gezien zijn ze prima ingesproken en voorzien van artwork van hoge kwaliteit. Ook hebben ze voldoende variatie om niet saai te worden, waarmee ze ongetwijfeld zullen voldoen voor ‘’die’’ doeleindes. Echter, geldt ook hier weer goed, maar niet uitstekend. Maar laten we eerlijk zijn. Als dit je voornaamste reden is om een game als dit te spelen, kies je waarschijnlijk voor een nukige als LOVEJUICED, niet voor een visual novel die ruim veertig uur lang is.

Conclusie:

Een cast zonder zwakke keuzes is een zeldzaamheid in een game als deze. Dat het toch geen hogere score krijgt, komt doordat het ook geen uitschieters heeft in de andere richting. Dit maakt van DRACU-RIOT onder de streep een bovengemiddeld goede visual novel, maar geen uitmuntende.