Dragon Quest I & II HD-2D Remake

Voor de mensen die zich overigens afvragen waarom Dragon Quest III als eerste een remake heeft gekregen en deel 1 en 2 nu pas aan de beurt zijn. De reden is vrij simpel: chronologisch gezien is Dragon Quest III de eerste game van de trilogie.

Twee meeslepende verhalen

Ik ben nog steeds van mening dat men zelf het verhaal moet ervaren, daarom zal ik zo min mogelijk over het verhaal van beide games vertellen. Wat ik wel kan zeggen, is dat zowel het verhaal van Dragon Quest I als het verhaal van Dragon Quest II meeslepend zijn. Toegegeven, op sommige momenten ook wel een beetje cliché, zoals bijvoorbeeld een prinses in nood.

Net zoals in Dragon Quest III HD-2D Remake heeft Square Enix extra verhalende content toegevoegd die de personages en wereld van Dragon Quest I en II meer diepgang geven. In DQII is er zelfs een hele nieuwe onderwaterwereld toegevoegd die het oorspronkelijke verhaal meer letterlijk diepgang geeft.

Tactische turn-based combat

Eén van de dingen waar de Dragon Quest-serie om bekendstaat, is de turn-based combat. Nu is het niet zo dat je meteen een actie kunt uitvoeren zodra het jouw beurt is. Nee, aan het begin van het gevecht moet je al een keuze maken welke actie jouw personage gaat uitvoeren. Dit kan een aanval, een verdedigende actie of een genezingsspreuk zijn. Bij zowel DQ I als DQ II moet je tactisch zijn in de keuzes die je maakt. Maar DQ I vraagt net iets meer tact van de speler, aangezien je maar één personage bestuurt. Dit betekent dat je de juiste keuzes moet maken tussen een offensieve of defensieve actie; de foute keuze maken kan game over betekenen. Bij DQ II heb je een party van vier, waardoor je iets meer vrijheid hebt in je strategische keuzes, aangezien niet elk party member hoeft te verdedigen en je dus redelijk offensief kunt spelen. Dit betekent overigens niet dat de tweede Dragon Quest-game makkelijker is; fouten maken kan nog steeds heel snel game over betekenen.

De oude vertrouwde gameplay maar dan met quality of life aanpassingen

De turn-based combat en de gameplay buiten de combat om blijven nagenoeg hetzelfde, zoals het ook in de originele DQ I- en II-games was. De grootste veranderingen ten opzichte van de originele games zijn dat je een quest marker aan kunt zetten, zodat je altijd weet waar je naartoe moet gaan. Daarnaast kun je de snelheid van de gevechten aanpassen. Dit is vooral handig als je veel moet grinden. Ook zijn er, net zoals in DQ III HD-2D Remake, drie verschillende moeilijkheidsgraden toegevoegd.

Een difficulty voor elke type gamer

Dragon Quest I & II HD-2D Remake heeft voor beide games drie verschillende moeilijkheidsgraden. De Dracky Quest difficulty is de easy mode, waarbij de vijanden minder schade toebrengen. Je hebt in deze modus ook de optie om een onsterfelijkheidsmodus aan te zetten. De Dragon Quest-moeilijkheidsgraad is de normale difficulty. Als je dat allemaal nog steeds te makkelijk vindt, kan je de game ook op de Draconian Quest difficulty zetten. In deze modus zullen de vijanden meer schade aanrichten en zichzelf vaker healen. Ook krijg je per gevecht minder ervaringspunten en geld. Je kunt op elk moment switchen tussen de drie verschillende moeilijkheidsgraden.

Grinden en nog eens grinden

Op de Dragon Quest- en de Draconian Quest difficulty zul je vaak moeten grinden. Dit komt vooral door de difficulty spikes die de game rijk is. Het ene moment versla je de monsters achter elkaar, om vervolgens bij een sterkere vijand te komen die jou nagenoeg in één keer doodmaakt. Nu is het zo dat RPG's en grinden hand in hand gaan, maar dat neemt niet weg dat het de flow van de games soms omlaag haalt.

Ik moet overigens wel vermelden dat het grinden in Dragon Quest I relatief snel aanvoelt. Dit komt door een aantal dingen, zoals het feit dat je maar één personage hoeft te levelen en je komt ook veel metal slimes tegen die veel ervaringspunten geven. De metal slimes in DQ I vluchten overigens ook niet snel weg; dat is in DQ II jammer genoeg wel het geval en je komt ze in het tweede deel ook relatief weinig tegen. Daardoor voelt levelen in DQ II tergend langzaam aan. Nou heb je gelukkig de mogelijkheid om de snelheid van gevechten op ultrasnel te zetten, maar dan nog ben je wel even zoet met levelen. Wat overigens wel frustrerend is in beide games, is dat je aardig wat moet backtracken om alle kisten open te maken nadat je de juiste keys gevonden hebt. Gelukkig zijn deze kisten optioneel, maar ze kunnen wel de beste items en wapens bevatten.

Grafisch allemaal net wat mooier

Net zoals bij Dragon Quest III HD-2D Remake is er grafisch veel veranderd ten opzichte van de originele versies van Dragon Quest I & II. Zo zijn het geen volledige 2D-games meer en is de top-down view vervangen door een isometrisch camerastandpunt. Over de 2.5D-stijl die Square Enix hanteert sinds Octopath Traveler 1 kan ik niet meer dan lof spreken.

Met het isometrische camerastandpunt heb ik nog steeds een haat-liefdeverhouding. Ik blijf erbij dat het ten opzichte van een top-down view meer immersie met zich meebrengt, maar net zoals in DQ III HD-2D Remake komt het nog weleens voor dat je schatkisten of tonnen met interessante inhoud over het hoofd ziet. Ook kan het gebeuren dat je klem komt te zitten tussen een muur en een deur. Op zichzelf zijn dit geen erg grote kritiekpunten, maar ze kunnen wel storend zijn. Wat overigens nog wel nagenoeg hetzelfde is gebleven, is het camerastandpunt tijdens het vechten, dat net zoals in het origineel een first-person-weergave heeft.

Audiovisuele pracht

Het art design van de originele Dragon Quest I en II was al prachtig. Dit komt mede omdat wijlen Akira Toriyama (Dragon Ball) de man is achter de designs van de personages en monsters. Maar de high definition-kwaliteit van de remake doet de designs van Toriyama echt eer aan. Ook qua geluid zit het goed met deze remakes; de soundtrack die gecomponeerd is door wijlen Koichi Sugiyama klinkt wederom heerlijk, zeker in vergelijking met het origineel dat gelimiteerd werd door de hardware van de NES. Ook de remakes van DQ I & II zijn, net zoals de remake van DQ III, voorzien van voice acting die wederom uitmuntend te noemen is. Daarom is het ook weer zo jammer dat voice acting niet volledig benut wordt en enkel bij "cutscenes" wordt gebruikt.

Conclusie:

Dragon Quest I & II HD-2D Remake is een aanrader voor oudgedienden en nieuwkomers. De jongere generatie gamers kan nu ervaren waarom deze games zo geliefd zijn, en de oude generatie gamers kan wederom genieten van deze twee klassiekers, maar dan wel in een modern, maar vertrouwd jasje. Ondanks dat deze woorden erg lovend overkomen, heeft deze remake toch ook wat tekortkomingen. Zo fluctueert de moeilijkheidsgraad heel veel en grinden is iets wat je niet kunt ontwijken. Ook de isometrische camera laat soms te wensen over en wat ook erg jammer is, is het feit dat ook deze remake geen volledige voice acting heeft, want de momenten dat het erin zit, zijn echt geweldig.