Mensen die al reviews hebben bekeken van de DLC, valt één ding op. Volgens OpenCritic is dit de best beoordeelde DLC ooit gemaakt. Deze game viel de ene tien na de andere ten deel. Hier moet ik wel een waarschuwing geven: alle reviews die ik gelezen zijn gemaakt door mensen die Dark Souls, de driedelige klassieker van dezelfde ontwikkelaars, nauw aan het hart liggen. Ik heb echter nooit Dark Souls omarmd en mijn mening is dan ook een eerlijk en ongezouten, puur gebaseerd op ELDEN RING en niets anders.
In de voetsporen van Miquella
Hét moment van ELDEN RING was voor mij toch echt het moment dat ik onderaan de Haligtree stond, tegenover de moeilijkste eindbaas van de game en zij de legendarische woorden sprak: "I am Melania, Blade of Miquella.". Die zin bleef hangen. Waarom? Omdat die naam overal terugkomt. Van alle halfgoden in ELDEN RING is Miquella verreweg het interessantst. De reden hiervoor is vrij eenvoudig. De halfgod komt niet voor in de game. Het enige wat je van hem of haar ziet, is een bloederige dode arm die uit een soort cocon hangt, wanneer je de eindbaas Mohg hebt verslagen.

Om de DLC te kunnen starten, is het verslaan van Mohg essentieel. Het startpunt van de expension is namelijk hier. Je drukt op een knop en je wordt getransporteerd naar The Realm of Shadow, een wereld waar Miquella heen is gevlucht en jij moet haar voetsporen volgen.
Dit lijkt een gemakkelijke taak. Maar wie al zover in ELDEN RING is dat hij Mohg heeft verslagen, weet dat in ELDEN RING niets eenvoudig is. Al in de eerste stappen van de spelwereld is duidelijk dat het level om deze DLC te kunnen spelen onvergeeflijk hoog is en de moeilijkheid die je ooit ervaren hebt toen jouw reis in The Lands Between begon is weer helemaal terug. Geen vijand is ongevaarlijk en iedere beloning is het waard om voor te vechten.
Ontwikkelaars, sta op en gebruik je fantasie
In ELDEN RING is te merken dat de ontwikkelaars een basis hebben gelegd om de game te spelen. Je kunt een build kiezen en dit uitbouwen op de manier zoals jij wil. Er zitten echter altijd een aantal standaarden in. Je kunt kiezen om een ridder te zijn met schild en zwaard of iemand die hoofdzakelijk met magie speelt.
In Shadows of the Erdtree wijken ze af van het gebaande pad. De honderd nieuwe wapens die de DLC bevat, nodigen in veel gevallen uit om een compleet nieuwe speelstijl uit te proberen. Wat ik bijvoorbeeld erg leuk vind, zijn de Backhand Blades. Dit zijn grote messen die je andersom dan normaal in je handen houdt. Met deze messen kun je slaan en rennen tegelijk, wat jouw speelstijl compleet veranderd. Opeens kun je rollend, rennend en springend om de vijand heen dansen, terwijl je ze belaagd met messteken. Maak het de game gemakkelijker? Dat absoluut niet, maar het nodigt wel uit om vindingrijk en creatief te zijn op een manier die ELDEN RING ontbeert.








Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie