Etrian Mystery Dungeon

Één van de, in mijn ogen, betere spin-offs van de Pokémon-franchise, zijn de Pokémon Mystery Dungeon games. In deze games kruip je zelf in de huid van een van de honderden monstertjes en verken je kerkers, een idee dat al werkt sinds Chunsoft ermee begon bij het maken van een Dragon Quest spin-off. Maar waarom zouden ze het bij Pokémon en Dragon Quest houden? Dit concept werkt namelijk in principe met elke franchise dat een gevechtssysteem heeft en geeft fans een kans hun favoriete karakters in een heel ander type game te zien, al is het in het geval van Etrian Odyssey niet zo heel veel anders.

Beide games zijn namelijk dungeon crawlers, zij het van een ander soort. Want waar de Etrian Odyssey-serie je uitgebreid dungeons liet verkennen om geheime paden te vinden, je langs gigantische vijanden liet manoeuvreren en je ze liet toepassen in omgevingspuzzels, zijn de dungeons zelf de uitdaging in Mystery Dungeon games. En in dat opzicht is Etrian Mystery Dungeon niet anders.

Welkom in Aslarga

Ons verhaal begint wanneer een groep reizigers, waaronder jij, arriveert in Aslarga. Deze stad bevindt zich aan de voet van een berg die de mystieke boom Yggdrasil herbergt en is een hotspot voor avonturiers die op zoek zijn naar actie. De reden hiervoor is dat mysterieuze kerkers op en rond de berg verschijnen en vreemde, gevaarlijke monsters, maar ook schatten herbergen. Aslarga’s economie draait dan ook grotendeels op deze avonturiers.

Veiligheid staat echter voorop en daarom dient iedere potentiële verkenner van de kerkers zich te registreren bij de guild, waar ze aan een test worden onderworpen. Pas wanneer je hier slaagt mag je missies aannemen en een groep vormen. Uiteraard slaag je met vlag en wimpel, waarna de game begint.

Waar ben ik?

Zoals eerder gesteld zijn de dungeons in Mystery Dungeon de grootste uitdaging. De reden hiervoor is dat deze mystery dungeons bij elk bezoekje een andere lay-out krijgen. Je bent dus elke keer opnieuw op zoek naar hoe je verder moet, wat je lekker actief bezig houdt. Het is een formule die al voor negen Pokémon Mystery Dungeon games werkte, met een tiende op komst. Er zou dus geen reden moet zijn dat het hier niet werkt, maar toch is het zo.

Zoals iedereen wel weet, zijn er ondertussen…veel te veel Pokémon. En hoewel je niet al deze wezens tegenkomt in één dungeon, zijn het er vaak wel tientallen. En dat mist in Etrian Mystery Dungeon, waar je het aantal verschillende vijanden vaak op een of twee handen kunt tellen. Dat daarbij veel vijanden variaties zijn op eerder geziene monsters draagt bij aan het gevoel van eentonigheid.

Hetzelfde maar toch iets anders

Natuurlijk is het niet eerlijk om Etrian en Pokémon met elkaar te vergelijken. De series die als bronmateriaal dienen zijn immers fundamenteel anders en dat valt ook te zien aan de unieke concepten die de game aandraagt. De belangrijkste hiervan is de introductie van de DOE, een variant op de FOE uit de Etrian Odyssey-serie. Deze gigantische monsters zijn vele malen sterker dan normale vijanden en zwerven door de spelwereld heen. En wanneer je niet oplet komen ze zo bij Aslarga uit, welke ze dan met de grond gelijk maken. Het is aan jou als speler om dit te voorkomen.

Een manier om dat te doen is door de DOE uit te schakelen, echter is dit lang niet altijd een optie. Zoals eerder gesteld zijn DOE veel krachtiger dan de normale bewoners van een dungeon en ze bevechten eindigt dan ook niet zelden in verlies. Daarom volgen de avonturiers in Aslarga als het op DOE’s aankomt een verdedigende strategie.

In de praktijk betekent dit dat in de mystery dungeons forten worden gebouwd waar DOE’s worden opgehouden. Zelfs als je er niet in slaagt om zo’n monster hier te stoppen, ben je enkel een fort kwijt. DOE’s zijn namelijk vrij snel uitgeput en keren na het vernietigen van een fort terug naar de diepte van hun thuis.

Betreden op eigen risico

Een fort vernietigt zien worden is een kleine prijs om te betalen als Aslarga veilig blijft, spreekwoordelijk gezien. De bouwsels moeten echter gekocht worden en het vernietigt zien worden ervan betekent dus ook je zuurverdiende goud in rook zien op gaan. Het tenminste proberen te bevechten van de monsters zou dan ook als een niet al te gekke strategie klinken, echter is het zo dat de prijs voor een game over vele malen groter is.

Wanneer je groepje avonturiers namelijk verslagen wordt, verliezen ze een gedeelte van hun gear. En dat is niet zo’n groot probleem wanneer je gewoon naar de shop kunt wandelen voor meer, ware het niet dat er twee grote MAARS zijn.

De eerste is dat de beste gear niet gekocht kan worden in een shop, maar enkel gevonden kan worden in schatkisten in dungeons. Deze uitrusting kwijt raken betekent dus dat je terug moet naar gestandaardiseerde uitrusting tot je het geluk hebt iets beters te vinden. De tweede maar is dat het betere spul in de shop niet zomaar te krijgen is. De grondstoffen hiervoor moet je namelijk zelf aanleveren. Dus met een beetje pech kun je de dungeons uit het begin van de game opnieuw gaan moeten verkennen zodat je betere wapens kunt kopen.

Het systeem lijkt allicht wat bruut, gezien de moeite die je moet doen, maar dat valt wel mee. Wanneer je guild groeit kun je namelijk een reddingsploeg sturen om de originele groep te redden. Als je hierin slaagt, zal je niets verliezen. Bovendien zorgt het ervoor dat je niet overmoedig wordt wanneer je dungeons verkent. Echter is hier een uitzondering op, en dat is een hele kwalijke.

[voeg schuttingtaal naar keuze toe]

Iedereen kent wel gamers die niet tegen hun verlies kunnen of mechanieken in een game uitbuiten om het makkelijker te maken. Zo zou je in Etrian Mystery Dungeon de game kunnen resetten op het moment dat je dreigt te verliezen, zodat je je uitrusting bewaart en hoogstens wat opnieuw hoeft te doen. Spike Chunsoft straft dat echter genadeloos af door het gros van je gear dan af te nemen, zodat je beter had kunnen verliezen. Bij een game over verlies je namelijk een kwart van je uitrusting, terwijl het uitzetten van de game je driekwart kost. Een prima systeem om cheaters aan te pakken dus, echter hebben ze een ding over het hoofd gezien.

Etrian Mystery Dungeon is namelijk een 3DS-game. En de 3DS is een handheld met, laten we eerlijk zijn, niet de beste batterijduur. Dus wanneer je de handheld dicht klapt om even iets anders te gaan doen en je vergeet hem even, heb je kans dat je een nare verrassing gaat krijgen. Helaas heb ik dat aan den lijve ondervonden. Natuurlijk moet je op je batterij letten en natuurlijk is er een quick save-optie, dus dit scenario zou zich niet mogen voordoen, maar had dan tenminste de party gewoon behandeld als zijnde verslagen en laat je een reddingsploeg sturen. Zo komen cheaters nergens mee weg en worden onschuldige, maar onoplettende spelers zoals ik niet gestraft. Etrian Mystery Dungeon heeft echter te kampen met een grotere problemen dan een slechte keuze van het ontwikkelteam.

De grootste van die problemen is de AI van je groepsgenoten, of eigenlijk het gebrek eraan. Etrian Mystery Dungeon is een turn-based game, waarbij elke beweging aan jouw zijde opgevolgd wordt door een zet van jouw computergestuurde groepsgenoten en vervolgens de vijand(en). Dat betekent dat elke zet telt en een fout je duur kan komen te staan. Helaas maakt de AI die aan de lopende band.

Zo gebeurde het me keer op keer dat mijn groepje stokstijf bleef staan aan de ingang van een kamer terwijl ik net binnen was en onder vuur werd genomen. Of, wanneer ze toch de kamer in zijn, ze hun skills niet gebruiken om krachtige vijanden uit te schakelen. Zwakke vijanden konden overigens wel op de volle laag rekenen. Het zorgt ervoor dat de game soms nodeloos moeilijk wordt en dat is geen goed teken in een game waar een game over zulke zware gevolgen heeft. Etrian Mystery Dungeon had dan ook met een paar kleine aanpassingen een veel beter cijfer kunnen krijgen.

Conclusie

Etrian Mystery Dungeon is eigenlijk precies wat je mag verwachten als je de titel hoort: een mystery dungeon game waar een laagje Etrian Odyssey overheen is gegooid. Dat betekent dat je willekeurig gegenereerde kerkers verkent terwijl je vooruit ploetert met een redelijk pittige moeilijkheidsgraad en dat elke fout bestraft wordt. Het zou de game alleen ten goede komen wanneer het gros van die fouten niet aan de AI te wijten is en dat onschuldige fouten niet zó genadeloos hard worden afgestraft.