Fire Emblem: Engage

Never change a winning team

Op gameplay-technisch gebied, ben ik persoonlijk een heel stuk positiever. Niet dat er zo bijster veel gewijzigd is aan de mechanics, maar in alle eerlijkheid zijn er nog altijd maar zo weinig TRPG’s die dit niveau weten te halen, dat de lat hoger leggen onnodig lijkt.

Zoals het een TRPG betaamd, speelt combat zich af op een grid, waarbij elke unit en aanval zijn eigen bereik heeft. Daarnaast zijn bepaalde wapens effectiever tegen bepaalde units. Zo is een pijl en boog slopend voor vliegende vijanden en kan een martial artist een magiër aftroeven. Dit goed inzetten leidt tot een Break, waarbij counters van de vijand in kwestie gedurende een beurt niet activeren. Met name bij Boss Fights kan dit een lastig conflict opeens een heel stuk makkelijker maken.

De enige grote vernieuwing vind je in de vorm van de Emblem en Emblem Rings die we al eerder benoemden en waar Engage zijn naam aan verdiend heeft. Een krijger die zo’n ring om heeft, wordt vergezeld door een held(in) uit eerdere Fire Emblem-titels, welke abilities, hun speciale wapens en een transformatie met unieke aanvallen tot beschikking stellen. Deze abilities kunnen letterlijk het tij keren bij goed gebruik, al heb ik ze persoonlijk vrijwel nooit nodig gehad op de reguliere moeilijkheidsgraad en met permadeath uitgeschakeld. Dit zegt echter niets. Ik heb voor de lol een stuk van het spel gespeeld op hard en met de eeuwig jachtvelden geactiveerd en ik kan je verzekeren dat je in zo’n geval elk klein voordeeltje hard nodig hebt, vooral op de wat complexere maps.

Wat hebben ze nu weer bekokstooft

Die maps zijn in mijn optiek wat Fire Emblem als serie al jaren aan de top van het genre plaatst. Op Disgaea na, kan ik me geen andere TRPG voor de geest halen die zo creatief durft te zijn met diens speelvelden als dat Intelligent Systems is. In de 26 chapters die de game rijk is, speel je ongeveer veertig maps door. Sommige hiervan zijn gewoon simpele slagvelden met misschien wat huisjes en bosjes die beïnvloeden hoe effectief aanvallen zijn. Je komt echter ook locaties tegen waar je moet vechten terwijl je rekening houdt met naderende lawines, snelle wisseling van eb en vloed of een dief die er probeert vandoor te gaan met een belangrijk voorwerp. Dit dwong me om mijn kernteam met enige regelmaat te supplementeren met andere units om dergelijke omstandigheden het hoofd te bieden.

Een bijkomstigheid hiervan is dat je banden kunt maken met meer karakters. Sinds Awakening zijn interpersoonlijke gesprekken met teamgenoten een belangrijk deel van de serie, met zelfs kids als gevolg in twee titels. In Engage is dit, net als de zijactiviteiten, allemaal wat minder prominent aanwezig. Dialogen tussen units zijn er nog steeds, maar bieden vooral meer achtergrondverhaal voor de karakters in kwestie. Zelfs romance wordt vrij generiek gehouden, hetgeen teleurstellend zal zijn voor het aanzienlijke deel van de community dat komt voor de waifu’s en husbando’s. Wie daarentegen komt voor een TRPG-ervaring van vergelijkbaar niveau als de vorige delen, zal weinig te klagen hebben. Want onder de streep is Engage vooral gewoon meer van diezelfde Fire Emblem-formule met een iets andere verhouding tussen de ingrediënten, al is er ook een nieuw smaakje: multiplayer.

Wat dit bijzonder maakt, is dat het niet zomaar de standaard PvP-formule is. Je kunt in relay battles deelnemen aan gevechten die je een paar beurten doet en dan door een andere speler worden voortgezet of je kunt de helft van een map maken en die samenvoegen met iemand anders. Het is zeer zeker wat anders dan een standaard competitieve setup, maar voor mij voelde het als een gimmick waar je een keer naar kijkt voor je het compleet vergeet.

Conclusie:

Ik waag te betwijfelen of Engage een net zo’n lange adem zal hebben als dat Three Houses had. De game is op elk front wat veiliger en bondiger, waardoor het een geheel onopmerkelijk deel van de franchise wordt. Desondanks is het een excellente TRPG, die wordt tegengehouden door randactiviteiten die zo weinig meerwaarde hebben dat ze beter afwezig hadden kunnen zijn en multiplayer die aanvoelt als een gimmick.