Flirting With Girls in Fantasy World

Sinds enige tijd is hier een nieuwe zorg bij gekomen: AI. Zoals te lezen viel in een recent gepubliceerde stelling, ben ik een van de sterkere anti-AI-stemmen in ons team. Een game als Dragonstone helemaal afzeiken is daarmee een inkoppertje, al maakt het totale gebrek aan enige vorm van kwaliteit dit ook wel erg makkelijk. Maar nu AI overal in wordt gepropt, wordt dit een proces dat steeds meer genuanceerd wordt en daarmee des te lastiger om correct in te kaderen.

Allereerst, introducties

Dit alles is natuurlijk de prelude voor een review. Een review voor een game genaamd Flirting With Girls in Fantasy World. Mis je daar een letter? Mooi, want goed om te weten is dat ík die niet vergeten ben.

In deze game is jouw dorp door de demon lord aangevallen. Vele dorpelingen vielen prooi aan zijn leger en van jouw thuis bleef weinig over. Toch is het niet verlaten. In de jaren die volgden, heeft het dorp langzaam maar zeker de stukken bij elkaar geraapt en is er enige vorm van een normaal leven wedergekeerd. Maar niet voor jou. Jouw ouders zijn niet meer en je jongere zusje werd door de demon lord gespaard, maar wel vervloekt. Je hebt daarom nu maar twee doelen: haar genezen en die hufter laten boeten.

Altijd interesse

Om dit te realiseren, hebben jij en twee vriendinnen besloten om avonturiers te worden. In naam tenminste. Zonder een sponsor krijgen jullie geen werk, zonder werk geen ervaring en zonder ervaring worden jullie niet sterker. Het lijkt dus voornamelijk bij wilde plannen te blijven, tot iemand interesse toont om als geldschieter te dienen. Zij is Sakura en zij gaat middels haar bediende Yoru jullie klaarstomen voor het echte werk.

Dit klinkt heel spannend, maar de gameplay waar dit op neerkomt is de o zo typische formule van eroge die niet pure visual novels willen zijn: time management. Elke dag wordt verdeeld in een aantal segmenten, drie doordeweeks en twee in het weekend, welke je moet gebruiken om jezelf op allerlei fronten te verbeteren. Train met je team, trek de bossen in om met monsters te vechten of koop voedzame maaltijden op de markt bijvoorbeeld. Dit doe je altijd met een deadline aan de horizon, welke jouw gevechtsvaardigheden op de proef gaat stellen.

Enige vorm van repetitie is dit genre eigen. Immers herhaal je redelijk vaak dezelfde acties. Flirting With Girls is echter een van de meest schandalige die ik ooit gezien heb. Kagura Games heeft het spel vanuit het Japans vertaald en je kunt me niet wijsmaken dat dit ze meer dan een rustige middag heeft gekost. 90% van je game bestaat uit het herhalen van hetzelfde handjevol acties om je stats omhoog te zien gaan met een of twee zinnen tekst om dat te begeleiden.

Armzalige interacties

Toch is dit niet het dieptepunt van het spel. De combat waar je dit voor doet, is net zo gevarieerd als het zwart-witte kleurenpallet waarmee het spel is weergegeven, hoewel ik die stijl wel erg kan waarderen. Eens jouw karakter skills begint te leren, is jouw party op de healer na volledig overbodig geworden. Of misschien ook niet. Ze kunnen immers wel een paar klappen vangen. Maar het komt gewoon neer op dezelfde aanval spammen en hopen dat die genoeg schade doet dat je een gevecht binnen tien beurten kunt beslechten. Zo niet, dan heb je automatisch verloren. Dus voor enige vorm van diepgang is ook geen ruimte.

Inzake die ‘’andere vorm’’ van diepgang, is het niet veel beter gesteld. Na het voltooien van de game heb ik nog steeds de helft van de scènes niet gezien, noch heb ik veel behoefte om uitvogelen hoe ik deze moet ontgrendelen. Degene die ik heb gezien, zijn daar veel te levenloos voor, ondanks dat je er Kaiju Princess-achtige interacties in hebt zitten. Het lijkt alsof je een .gif zit te kijken van een rule 34-artiest die stijl belangrijker vond dat inhoud. Het resultaat is een climax die niet enkel niet bevredigend is, maar compleet zielloos voelt. Al is dat niet zo verrassend.

Artificial Intelligence

Je voelde hem al aankomen, maar we moeten het over AI gaan hebben, want daar is best wat rond te doen in dit spel. Oorspronkelijk werd geclaimd dat deze game geen AI zou hebben, iets waar uitgever Kagura Games zich hard voor maakt en ook naar vraagt voor het een partnerschap aangaat. Het was pas nadat de laatste build bij Valve was ingediend en zij AI assets ontdekten, dat Hitoriku Studio eerlijk er voor uitkwam AI gebruikt te hebben. Maar, naar eigen zeggen, enkel voor achtergronden, welke nadien door mensen zijn aangepast en verfijnd. Dit stond nadien ook op de Steam-pagina.

Wanneer misleiding als dit aan het licht komt, gaan gamers natuurlijk extra kritisch naar de rest kijken. Het resultaat is nog veel meer beschuldigingen aan het adres van Kagura en Hitoriku over GenAI content in het spel. Zelfs de heldinnen zouden ermee gegenereerd zijn, waarvoor overtuigend bewijs is geleverd. Echter blijft dit slechts een beschuldiging voor nu, waarmee we terugkomen op waar we dit artikel mee begonnen: hoe ga ik hier mee om als reviewer.

Ik ga eerlijk zijn: een duidelijk antwoord heb ik nog niet voor mezelf gevonden, puur omdat ik niet weet waar de waarheid ligt. Voor dit spel maakt het echter niet uit. AI generated of niet, de game lijdt aan het complete gebrek aan enige vorm van creativiteit, originaliteit en de fun factor die een goede game een goede game maakt. Veel lager kan het cijfer daardoor toch niet meer worden, zelfs als het AI-gebruik nu onomstotelijk zou worden vastgesteld.

Conclusie:

Op een interessante visuele stijl na, is er niets goeds te zeggen over deze game. Het time management-aspect is zelfs voor dit genre extreem grindy, de combat trekt op niets en de game mist simpelweg een ziel. Komt dit door een overgebruik van generative AI? Ik kan het je niet zeggen, maar ik denk dat je daarmee een soortgelijk resultaat zou krijgen.