Hatsuyuki Sakura

Semantics

De reden dat ik ze minor character routes noem, is dezelfde als waarom ik niet mijn gebruikelijke breakdown zal doen van de dames die je kunt verleiden. Waar de meeste visual novels met character routes duidelijk afgebakende verhalen zijn, is de lijn bij Hatsuyuki Sakura een stuk vager. Twee routes zijn weinig meer dan een paar gesprekken, één route speelt zich chronologisch vóór de rest van het spel af, drie routes zijn daadwerkelijk afgebakend en dan is er een ware route met twee verschillende varianten. Vermoedelijk wilde men iets anders doen dan gebruikelijk, hetgeen ik kan waarderen, maar in deze sloeg het voor mij niet aan. De routes hebben duidelijk niet allemaal evenveel liefde gekregen en na zo’n 25 uur alles doorgelopen te hebben, kan ik niet anders dan mezelf afvragen waarom ze de meeste niet geschrapt hebben voor een kinetic novel die het kernverhaal chronologisch vertelt, zodat je niet door routes van beduidend mindere kwaliteit hoeft te ploeteren om bij de kern van het verhaal te komen.

Dit gezegd hebbende, is die kern ook niet geheel vrij van kritiek. Hoewel sterker van de minor character routes, voelde het richting het einde echt alsof men dingen uit hun reet aan het trekken waren. Hiernaast is de hoofdpersoon ontzettend vermoeiend. Het is een soort mannelijke tsundere en wat de game me leerde is dat ik dit archtype nog meer haat bij mannen dan vrouwen. Het gevolg is dat ik bijzonder onvoldaan achterbleef na de laatste credits.

Of je op een andere manier voldaan wordt door Hatsuyuki Sakura, is een stukje smaak. De game heeft een redelijk aantal H-scènes als je de patch installeert, maar ze zijn wel kort van stof en heel tam. En hoewel de art mooi, is die ook heel inconsequent. Het is allicht een gevalletje mierenneuken, maar de grootte van de borsten veranderen bijvoorbeeld bij elke scène, hetgeen nogal storend is als onze hoofdpersoon daar nogal de focus op legt. Het zal de fanatiekste fappers echt niet stoppen, daar ben ik van overtuigd, maar wie puur daarvoor komt, heeft genoeg anders om uit te kiezen als je het mij vraagt.

Conclusie:

Hatsuyuki Sakura heeft een hoop prijzen gewonnen in Japan en ergens snap ik waarom. Het probeert in ieder geval iets anders te doen met een non-traditionele manier van verhaalvertelling, een hoofdpersoon dat in de verste verte niet sympathiek is en een duidelijke voorkeur voor sommige karakters. Persoonlijk vind ik dat echter allemaal minpunten, waardoor ik niet verder kom dan een matige voldoende, enkel gered door de canon routes.