I Am Future: Cozy Apocalypse Survival

Ik heb zelden een game gespeeld met zichzelf zo omschrijvende subtitel, want hij is precies wat de subtitel vertelt: een cozy apocalypse survival game. Wat mij betreft halen ze het woord 'cozy' overigens weg, maar daar kom ik later op terug.

I Am Future is een survival game die zich afspeelt in een wereld die bijna volledig is overstroomd. Je wordt wakker op het dak van een hoog gebouw na jaren in een cryogene slaap te zijn geweest en het gevolg is dat je totaal niet meer weet wie je bent en wat je op het dak doet.

Het enige wat je om je heen ziet, zijn andere hoge gebouwen waar je niet bij kan komen en water. Heel veel water. Het blijkt dat de stad waar jij bent gaan slapen is overstroomd en dat alleen de toppen van de hoogste gebouwen nog boven de zeespiegel uitsteken.

Het is nu aan jou om iets van je leven te maken. Gelukkig is het op de top van het flatgebouw waar je nu bent een enorme bende. Het fijne van een enorme bende is dat er zat spullen zijn die je kunt gebruiken om nuttige dingen mee te bouwen en daarmee start de survival game.

Het eerste wat je gaat doen, is kijken wat er allemaal is en meteen valt je oog op een pratende koelkast. Deze koelkast legt je vrij beknopt uit wat er in de jaren dat jij hebt geslapen is gebeurd. Wat hij vertelt, heb je al door als je om je heen kijkt en heb ik zojuist eigenlijk al omschreven. De wereld is onder water komen te staan en alleen de hoogste gebouwen zijn nog droog. Jij bent, tot zover bekend, de enige nog levende mens en je zult moeten zien te overleven.

Om dit te doen, bouw je een workshop om gereedschap te maken en daarna ga je een zaag maken. Met deze zaag kun je houten objecten veranderen naar houten planken, waarmee je een kampvuur kan maken en tevens de kampvuur van brandstof kan voorzien.

Met het kampvuur kunnen rauwe ingrediënten om worden gezet naar voedsel. Dit blijkt nodig, want het hoofdpersonage heeft altijd schreeuwende honger. Dit is vervelend, aangezien er maar weinig voedsel op je dak ligt, ondanks de grote rommel. Er zijn wat paddenstoelen en met drie paddo's heb je een voedzaam gerecht, maar voor je het weet is het hongergevoel teruggekeerd en moet je weer snel gaan eten voor je health verliest.

Op een gegeven moment kwam ik erachter wat je het beste kunt doen en dat is vissen. Een half uur moet voldoende zijn. Er is een zee en die bevat veel zeedieren. Eerst vis je schaaldieren op en met deze schaaldieren aan de haak kun je echte voedzame vissen aan de hengel slingeren.

Bij het kampvuur hak je de vis aan stukjes. Van twee stukken vis kun je een visburger maken en daarmee stil je een klein beetje de honger. Om de honger heel even volledig te vergeten heb je ongeveer vijf visburgers nodig.

Dit betekent dat je ongeveer vijftien keer de hengel in het water moet werpen, wat ongeveer een minuut kost per keer dat je iets opvist. Eerst ga je voor de schelp en daarna voor de vis. Maar je vangt niet altijd een schelp, soms vang je andere voorwerpen.

Als dan eindelijk de honger is gestild, is het ook het einde van de dag en ga je slapen zonder honger. Het vervelende is dat je wakker wordt en dat het hongergevoel weer terug is. De balk is dan voor ongeveer zestig procent vol en die loopt bijna zichtbaar leeg. Je hebt daarmee een relatief korte tijd om werkelijk progressie te maken in de game, maar voor je het weet zit je weer te rotzooien met de hengel om vis te vangen.

In de eerste alinea zei ik dat ze het woord 'cozy' van mij uit de titel mogen halen, want hier is niks rustigs aan. Dit is één grote berg gestress. Je bent alleen maar bezig met een mechaniek waar je rekening mee moet houden, maar die niet voor progressie in de game zorgt.

De optie was heel eenvoudig. Ik paste de moeilijkheidsgraad aan door in te stellen dat de balk voor honger heel langzaam leeg loopt. Dit hielp enorm. Hij loopt nog leeg, maar nu krijg je tijd om de game te spelen. Je moet alleen wel je trots wegdoen en de moeilijkheidsgraad wat omlaag zetten. Dan is de game ook echt wel wat rustiger.

De rest van de game is een typische survival game. Je zult moeten uitvinden waarom je bent waar je bent en wat je verder gaat doen met je leven. Je gaat een moestuintje bouwen en ook bruggen om bij andere flatgebouwen te komen. Tevens zul je ook een verhaal ontrafelen waarin je leert wat er met iedereen is gebeurd, want je bent toch niet de enige in deze game.

Zoals iedere survival game ben je eigenlijk constant bezig met het verzamelen van resources en die nemen inventory space in beslag, maar hier komt de tweede vervelende mechaniek naar boven. Je hebt heel veel soorten resources, maar heel weinig ruimte om het op te slaan.

In het begin pakte ik het aan, zoals ik dit deed in Factorio. Ik pakte alles op en keek er niet naar om. Dat kun je voor ongeveer tien minuten volhouden, maar daarna zul je toch een kist moeten maken, want je zakken zitten vol. Een opbergkist heeft echter ook maar beperkte ruimte en voor je het weet is daar niks meer toe te voegen.

Mijn oplossing was er eentje die de game niet ten goede komt. Ik gooide wat spullen op de grond. Daar is genoeg ruimte en zo hoef ik niet alles op te slaan,. Die spullen blijven netjes op de grond liggen en dat is top. Ik denk alleen wel dat met deze tactiek ik een probleem heb geschapen.

In het verleden is gebleken dat het laten liggen van items in games die dit voor langere tijd toelaten ervoor zorgen dat de laadtijden van het spel enorm gaan toenemen. Dat is hier ben ik bang ook het geval. Als ik nu de game opstart, is hij ongeveer vijf minuten aan het laden. Als ik daarn naar een ander gebied ga in de game, kost dat ongeveer net zoveel tijd.

Dat betekent dat ik, als ik wil vissen, de game vijf minuten moet laden, zodat ik mijn hengeltje kan werpen. Na twee minuten loop ik terug en vervolgens moet ik weer vijf minuten wachten. Dit was in het begin van de game nog niet. Voor mijn gevoel duurt het onnodig lang.

Het leukste van de game vind ik hoe kleurrijk het is en ook de positieve vibe die hij succesvol overbrengt. Je speelt een persoon die overduidelijk positief in het leven staat en liever de handen uit de mouwen steekt dan bij de pakken neer gaat zitten. Het gaat om hard werken om van een uitdaging een kans te maken. Ik vind dat een fijne houding voor iemand die er net achterkomt dat hij nog de enige mens van vlees en bloed is die nog leeft.

Om dit uit te stralen, ziet de game er zeer kleurrijk uit. De heerlijke contrasten van groene struiken met mooie gekleurde bloemen en het blauwe water in de achtergrond zijn treffend en maken deze game zeer kleurrijk voor het type game wat het is.

Het verhaal is natuurlijk wat grimmig, maar dit maakt de boodschap alleen maar duidelijker. Als het tegenzit, hoeft het niet te betekenen dat het slecht is. Jij leeft nog en voor je conclusies gaat trekken, ga je proberen te kijken bij de andere flat. Als daar niets is, ga je een flat verder. Het is een bijna optimistische boodschap.

Het isometrische standpunt helpt daarbij, omdat de camera altijd van boven naar beneden kijkt. Je blijft je altijd bewust van het feit dat je op een flat aan het werk bent met niet ver daaronder de zee. Ondanks dat het gaat om een wolkenkrabber, krijg je hierdoor het gevoel dat je op de begane grond aan het werk bent. Dat is heel grappig gedaan en valt zeker te waarderen.

Ondanks de twee besproken mechanics die mij tegenvielen, heb ik best wel genoten van deze game. Hoe honger werkt, kun je met een instelling aanpassen en toen ik dat had gedaan, zat er een goede game onder. Ik hoop echter wel dat er iets aan de laadtijden wordt gedaan, want die zijn erg lang. Verder is I Am Future: Cozy Apocalypse Survival een prima game die ik zeker kan aanbevelen aan liefhebbers van het genre.