KungFu Kickball

Op zijn tijd ben ik wel te porren voor een lekker simpele game, waarbij ik achterover liggend in de bank een enorme berg plezier kan beleven. Denk hierbij aan games als Knockout City en Rocket League. Dat achterover liggen in de bank verandert dan al snel in voorover gebogen, met de ellebogen op m’n knieën, op het puntje van de bank. Zou KungFu Kickball de volgende game zijn die dit voor elkaar krijgt?

KungFu Kickball probeert diverse sporten in arcade style te combineren, denk hierbij vooral aan martial arts en voetbal. Een wedstrijd vindt plaats op één van de zes verschillende arena’s, die allemaal eigen karakteristieken hebben. Dit biedt een vermakelijke mix, want de één is vlak, de andere heeft heuvels en weer een andere heeft zelfs plateau’s. Al had ik zelf al heel snel mijn favoriete arena’s gekozen, omdat sommige mij frustreerde door de opbouw en de manier waarop de bal zich door het level laat schieten. Aan ieder uiteinde van de arena bevindt zich een bel en je scoort punten door met de bal deze bel te luiden.

De strijd kun je aangaan in 1vs1, 2vs2 of 1vs2. Dit kun je doen door je team en tegenstanders samen te stellen uit AI gestuurde poppetjes, die in drie moeilijkheidsgraden komen, maar je kunt dit ook online of gezellig samen met iemand op de bank doen. Dat laatste is zeker de leukste manier om het spel te ervaren. De drie niveaus van de AI verschillen hierbij enorm. Zet je de tegenstander op het laagste niveau, dan is de kans groot dat je er letterlijk overheen loopt en je in drie minuten makkelijk met vijf of zes tegen nul wint. Kies je echter voor de hoogste stand van de AI, dan wordt winnen een enorme uitdaging.

Modes

Het spel van ontwikkelaar Whalefood Games kent een aantal modes. Te beginnen met de Training Mode. Hierin krijg je aan de hand van een korte introductie een uitleg over de besturing. De tutorial is een beetje beperkt, waardoor je na deze training nog een hoop zelf moet uitvogelen, zoals wanneer en hoe je het beste een tegenstander kunt stoppen. Wellicht was een wedstrijdje ter introductie hier een betere optie geweest.

Dat brengt ons bij de Arcade Mode. Dit is tevens de hoofdmode van het spel. Het doel is simpel: je moet zes verschillende tegenstanders verslaan in de zes verschillende arena’s. Deze mode laat zich spelen op één van de drie moeilijkheidsgraden. Zodra je het spel helemaal onder de knie hebt, ben je zo door deze modus heen. Erg jammer, want dit is toch de modus waar het allemaal om draait.

De volgende optie in de lijst is Tournament. In deze modus, je verwacht het waarschijnlijk niet, kun je een toernooi opstarten. Dit kan wederom solo, maar kan ook met een AI als teamgenoot of een tweede speler. Het interessante aan deze modus is dat je zelf bepaalde zaken in de hand hebt. Je kunt bijvoorbeeld de zwaartekracht aanpassen of de bal ‘sticky’ maken. Dit zorgt voor een aantal hilarische momenten, maar zodra je alle opties heb uitgeprobeerd heb je ook deze modus wel gezien.

Dan de laatste modus, die het spel uitgegeven door Blowfish Studios brengt: de Online mode. Hierbij kun je zelf een match opzetten of kiezen voor een Quick Match in de 1vs1- of 2vs2-variant. De matchmaking was redelijk snel voor elkaar en de wedstrijd veranderde al snel in een enorme chaos. Ondanks dat de Arcade Mode eigenlijk de belangrijkste modus is, denk ik dat je in de Online Mode de meeste tijd kunt doorbrengen. Maar tenzij je het samen met een stel vrienden speelt, betwijfel ik wel hoe lang dit echt boeiend blijft.

Conclusie

KungFu Kickball had niet misstaan in een arcadehal in de jaren 80, maar in de huiskamer is het gewoon net niet genoeg. Het is een arcade game die verschillende sporten op een leuke manier combineert. Er had echter meer ingezeten, want de belangrijkste modus, de Arcade Mode, bestaat uit slechts zes wedstrijden. Ook de Training Mode, die als tutorial dient, laat je slechts met beperkte informatie achter. De Online Mode werkt soepel, maar tenzij je het met vrienden speelt, denk ik dat je er snel op bent uitgekeken. KungFu Kickball weet mij helaas niet voorover gebogen, met de ellebogen op m’n knieën, op het puntje van de bank te krijgen.