Lego Batman 2: DC Super Heroes

Tijdens mijn preview van Lego Batman 2: DC Super Heroes zag ik de toekomst goed in. Er leek eindelijk genoeg gesleuteld te zijn aan de befaamde Lego-formule om de game weer fris aan te laten voelen. Maar bij zo’n presentatie bepaalt de uitgever natuurlijk wat je ziet, dus is het maar afwachten in hoe ver de indruk uiteindelijk klopt. En wat blijkt? Lego Batman 2 is meer gelijk aan zijn voorgangers dan gedacht.

De game opent tijdens The Man Of The Year-awardceremonie. Nominee’s zijn Bruce Wayne en Lex Luthor. Wanneer Bruce zijn award in ontvangst mag nemen en op het podium staat voor zijn speech,  breekt de hel los. Joker en kornuiten komen partycrashen. Tijdens de speech van Joker, die hij met zijn gebruikelijke dramatiek uitvoert, valt pas op hoe groot de meerwaarde van gesproken dialogen in een Lego-game is. Behalve leuke visuele grappen zijn nu ook de dialogen gevuld met gortdroge humor, versterkt doordat alle personages overdreven stereotype zijn gemaakt.

Je mag dan aan de slag in het eerste level, die de tradities van de Lego-games wel naleeft. Je gaat over een lineair pad waarop je alles vernielt. Je wisselt tussen personages om verder te komen en verzamelt waar mogelijk wat Lego-canisters en hopen studs. Precies zoals in elke andere Lego-game dus. Alleen zul je hier nog later hulp krijgen van de andere leden van de befaamde Justice League, oftewel Superman, Wonder Woman, Flash, Cyborg en Green Lanturn, die nog wat broodnodige variatie in de mix brengen.

Tussen de levels door kom je in de HUD terecht. Waar dit in de originele Lego Batman-game nog enkel je Batcave en Arkham Asylum waren, krijg je nu de kans je door heel Gotham City te verplaatsen. Hier zul je boeven kunnen verslaan in de hoop ze op te kopen, de wereld verkennen opzoek naar verborgen geheimen en je bezig houden met het verzamelen van de twintig rode en tweehonderdvijftig gouden Legosteentjes.



Dit schrille contrast tussen de twee speelstijlen maakt duidelijk pijnlijk waar de zwakte van beide zit. In de verhaalgedreven levels zit je vast aan een camerastandpunt, die niet altijd handig gekozen is, en staat je route al voor je uitgestippeld. Hoeveel leuker zou het zijn als de missies zich in de straten van Gotham City afspeelden, waardoor je als speler veel meer vrijheid kreeg om tenminste je camera neer te zetten zoals het jou uitkomt.

Gotham City zelf dan is allemaal leuk en aardig maar ook nogal dood. Je kunt wel achter je collectables aan gaan, maar eerlijk gezegd zullen de meeste gewoon een guide erbij pakken. Gotham City is dan wel een open wereld, het is verre van interessant genoeg om lang in te dolen zoals in Batman: Arkham City. De grappigheden uit de normale levels hadden hier juist kunnen zorgen voor een betere beleving.

Natuurlijk ben ik, de kritische gamejournalist in zijn twintiger jaren, niet de doelgroep voor Lego Batman 2. De doelgroep is kinderen. En voor hun is Lego Batman 2 meer dan voldoende om ze gelukkig te maken. De koddige ventjes met hun maffe uiterlijk verzamelen zal de kleinste onder ons nooit gaan vervelen, net als het verzamelen van de blokjes. Ik heb bij gebrek aan een eigen koter mijn neefje even geleend en heb een controller in de handen gestopt. Dat is waar de ware kracht van Lego Batman 2 ligt. Samen naast elkaar, kloten met de grappige Lego-figuren, en kijken hoe het kind zich telkens weer verbaast wanneer hij iets gevonden heeft.

Conclusie

Lego Batman 2 doet dan wel nieuwe dingen, het is nog niet genoeg om werkelijk van een evolutie te spreken. Gotham City doet nog te dood aan om lang in te spenderen terwijl de normale levels zo in de vorige Lego Batman hadden kunnen zitten. Maar ik moet niet klagen, want wanneer je dit samen met een kind speelt, samen op de bank, en zijn onschuldige plezier ziet, dan weet je dat dit wel een goede game is. Niet voor mij en waarschijnlijk jou, maar voor de allerkleinsten onder ons, waar het ook voor gemaakt is.