In de basis is deze tactical RPG namelijk geen onaangename titel om jouw tijd mee door te brengen, vooral op verhalend gebied. Wanneer Lilith, Mother of all Demons, door Hydra terug tot leven wordt gebracht, lijkt de tijd aangebroken om een oude voorspelling uit te laten komen. Deze voorspelling zegt dat wanneer Lilith terugkeert, haar kind uit het graf op zal staan om haar een tweede keer een halt toe te roepen. Jij vervult de rol van dit kind en mag die zelf vormgeven in een nogal beperkte character creator. Vervolgens krijg je de superheldennaam The Hunter toegewezen, waarmee karakters je allen kunnen aanspreken zodat je geen vreemde stiltes krijgt in dialogen.

Meer dan vechten
Van die dialogen ga je er flink wat voorbij zien komen. Persoonlijk had ik een aaneenschakeling van slagvelden verwacht, met een laagje expositie die niet veel dieper zou gaan dan een voetenbad. Mijn verbazing was dan ook groot toen bleek dat ik na de tutorial ruim een uur voorbij zag gaan voordat ik weer in de actie kon springen. Als The Hunter woon je op de Abbey, een afgesloten dimensie die dient als jouw basis in het gevecht tegen Lilith en haar volgers. Hier woon je niet alleen, maar deel je de ruimte met Midnight Suns Caretaker, Blade, Nico Minoru, Robbie Reyes en Magik. Daarnaast komen ook Carol Danvers, Dr. Strange en Tony Stark tijdelijk hokken om te assisteren in de apocalyps van deze week, vergezeld door nog een handjevol aanvullingen door het verhaal heen.
Wat direct opvalt aan deze line-up, is hoe divers die is. Dankzij het MCU kent iedereen Iron Man en Captain Marvel, maar leden van de Nightstalkers, Runaways en New Mutants genieten een stuk minder bekendheid. Ze niet enkel implementeren, maar zelfs prominent op de voorgrond zetten, zal pluspunten genereren bij de die-hard fans van Marvel comics. Al zullen die sowieso hun lol met het spel op kunnen. De game is bezaaid met verwijzingen naar gebeurtenissen uit verschillende media, geloofwaardige interacties tussen verschillende karakters, de humor die we zo goed kennen dankzij het Marvel Cinematic Universe en andere soorten easter eggs als Tony zijn ongemak met het bovennatuurlijke. Een voorbeeld dat mij in het bijzonder bijbleef, speelde zich af op het in-game social media netwerk, waar Blade de draak steekt met de PR-campagnes van de Avengers. Wanneer Stark hierna reageert dat dit de exacte reden is dat Blade zijn actiefiguur niet goed heeft verkocht, is hij vooral verbaasd er überhaupt een te hebben.
Dit soort interacties zijn talrijk, daar je na elke missie terugkeert naar jouw slaapkamer. Je kunt dan gewoon op één oor gaan liggen, maar ook bijvoorbeeld babbelen met jouw teamgenoten of het bos rondom de Abbey gaan herkennen. Gaandeweg speel je verschillende subplots vrij die jouw tijd opeisen en wie genoeg omgaat met specifieke helden, zal ook evenementen met hun in de hoofdrol ontgrendelen. Aan de hand van de keuzes die jij daar maakt, zal jouw Hunter meer naar het licht of juist de duisternis leunen, al lijkt dit in praktijk niet heel veel verschil te maken. Dit alles is bovendien nog naast de gameplay-technische dingen waarop je moet letten, zoals het upgraden van jouw basis, uitvoeren van missies en het verbeteren van jouw deck, al had dit van mij ook wel via menu’s gemogen in plaats van telkens naar specifieke plekken toe te moeten lopen om dit te realiseren.









Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie