Monster Hunter Tri

De laatste jaren hebben we op monsters kunnen jagen met de PlayStation Portable en daarvoor op de PlayStation 2. Nu is Monster Hunter weer terug op de console en wel voor de Nintendo Wii. Hiermee zijn de catalogi met dinosauriërs weer onder het stof vandaan gehaald en is er een heel blik aan nieuwe monsters open getrokken. Tevens kunnen we nu online met wel vier man monsters af gaan slachten. In deze review vellen wij het oordeel over Monster Hunter Tri.

Er moet worden gezegd dat er geen echte dinosauriërs in Monster Hunter zitten, maar dat de wezens hier grotendeels op gebaseerd zijn en je constant het gevoel hebt dat je door het Mesozoïcum wandelt moge duidelijk zijn. De wereld van Monster Hunter Tri is opgedeeld in verschillende soorten gebieden. Deze gebieden zijn weer onderverdeeld in een aantal sectoren. De wereld is erg groot, maar helaas zitten er al laadtijden tussen de verschillende sectoren per gebied waardoor je vaak een tijdje zult moeten wachten. De laadtijden zijn namelijk aan de lange kant.

Deze laadtijden zijn er gelukkig niet voor niets, want verder ziet het spel er heel erg mooi uit. De omgevingen bruisen van de sfeer. Op het moment dat er een groot monster naar je toe komt rennen, komt de kracht van Monster Hunter Tri pas echt naar boven. Zoals gezegd is er een blik met nieuwe monsters open getrokken die stuk voor stuk een andere tactiek vereisen en een lust zijn voor het oog. Als beginnend jager kom je aan in een dorpje dat constant door de monsters bedreigd wordt. Het is jouw taak om de dorpsbewoners te helpen en hier wat aan te doen.

Verder ontbreekt er een echt verhaal in de game. Dit vind ik grotendeels jammer, omdat je steeds bezig bent met losse opdrachten en je geen einddoel hebt. Aan de andere kant ligt de kracht van Monster Hunter hier helemaal niet. Toch had een verhaal de game misschien wel nog beter gemaakt. Als jager trek je namelijk al snel de wijde wereld in en ga je beginnen met het afslachten van de eerste monsters. Deze monsters bieden nog maar weinig weerstand. Ook leveren ze je nog maar weinig interessants op. Wederom een minpunt is dat het spel langzaam op gang komt en je er veel tijd in zult moeten steken, maar dan heb je ook zeker wat.

Monster Hunter Tri is immers ontzettend uitgebreid. De mogelijkheden zijn eindeloos en de game heeft veel weg van een RPG. Je ontwerpt in het begin je eigen personage en kunt hem uitrusten met de vele wapens die er in het spel te vinden zijn. Ook bepaal je wat hij tijdens jaagtochten aan heeft. Verder zul je door het doden van monsters ontelbaar veel resources verzamelen die je kunt gebruiken bij het maken van diverse dingen. Zo kunnen scheikundigen allerlei drankjes brouwen en de koks onder ons hun kookboek open gooien. Creatievelingen zullen nuttige wapens gaan ontdekken door het combineren van items. In het dorpje zijn genoeg winkeltjes te vinden en heb je een eigen stukje land dat je kunt verbouwen. Ook zul je je moeten bemoeien met de uitvalsbasis van het plaatselijke jagersgilde. Hiermee mag duidelijk zijn dat de hoeveelheid tijd die je in Monster Hunter Tri kunt stoppen gigantisch is.

Ook de gameplay steekt over het algemeen goed in elkaar, al wil het hier en daar soms even niet lukken. Een monster is dan te snel en springt opeens weg, terwijl je personage nog een paar keer in het wilde weg rond slaat. Op zo`n moment verlies je de controle even. Dit komt vooral bij de kleinere monsters voor en zorgt verder niet vaak voor irritatie. Monster Hunter Tri heeft verder ook een bruisende onderwaterwereld waarin veel brute monsters te vinden zijn. De gameplay werkt onder water net zo lekker als op het vaste land en is een erg leuke toevoeging aan het spel. Het grootste monster van het spel zwemt in de oceaan om het eiland rond. Dit monster jaagt je de stuipen op het lijf en is moeilijk in je eentje te verslaan. Gelukkig is daar de multiplayer modus die uitkomst biedt.

In deze modus kun je offline met z`n tweeën de wereld in trekken om dat ene gigantische monster te verslaan. Online wordt dit nog leuker, aangezien je met vier man kunt gaan vechten en zo met je verzamelde wapens en uitrusting kunt pronken. Bij de grotere monsters is samenwerking een must en is het slim om de taken van tevoren te verdelen. Gelukkig zijn de Wii Friend Codes aan de kant gezet, waardoor alles een stuk logischer en makkelijk werkt.

Conclusie

Capcom heeft een geweldige keuze gemaakt door Monster Hunter naar de Wii toe te brengen. Monster Hunter Tri heeft een paar minpuntjes zoals de laadtijden, het ontbrekende verhaal en de tijd die het kost voordat je alles door hebt en het werkelijke feest kan beginnen. Hierna krijg je namelijk een game voorgeschoteld die ontzettend uitgebreid is. De basis staat als een huis en de multiplayer modus is een fantastische toevoeging. Mijn Wii is hierdoor de komende tijd weer volop in gebruik. Er zijn relatief weinig games die dit op Nintendo`s console voor elkaar krijgen.