MotoGP 22

Het is zondagochtend net na zeven uur. Ik lig in bed. Hoewel ik wel heb gemerkt dat het inmiddels licht is, weet ik dat het nog vroeg is en dat ik mijn bed nog niet uit hoef. Plots schrik ik wakker van een enorm kabaal. Ik woon boven de parkeerplaats van een winkelcentrum en ik hoor een gigantisch geronk aankomen. Dit is geen auto, want je moet je auto wel heel erg verpest hebben om dit geluid te krijgen. Dit is een motor. Het geronk stopt op de parkeerplaats. De supermarkt gaat pas om acht uur open en de motorbestuurder komt daar nu ook achter. Ik hoor een hoop gevloek en de motormuis zet zijn motor aan, laat hem eventjes lekker doorronken terwijl hij zijn helm op zet, want op zondagochtend slaapt tenslotte niemand. Hij rijdt weg met een kabaal waar een Griekse god die de avond ervoor chilli con carne heeft gegeten met heel veel ui een voorbeeld aan kan nemen. Het heeft voor mij geen zin meer. Ik stap uit mijn bed en start mijn PC op. Je kan zeggen van motoren wat je wilt, maar ik heb nu wel heel veel zin gekregen in een lekker potje MotoGP.

Hoewel MotoGP jaarlijks uitkomt en dit type games bij mij bekendstaat als jaarlijks terugkerende updates voor de volle mep, is het de eerste keer dat ik een game uit deze serie speel. Ik zal dan ook mijn review beginnen met wat informatie over de wijzigingen ten opzichte van vorig jaar en daarna verder gaan met hoe ik de game heb ervaren.

Flinke veranderingen

Het seizoen van 2009 is misschien wel het meest legendarische seizoen geweest in de geschiedenis van de MotoGP. Vier wereldkampioenen streden om de hoofdprijs in een strijd die zo gelijk op ging, dat het tot het einde spannend bleef. Dit seizoen kan nu nagespeeld worden in de Nine Season 2009 campaign. In deze modus ga je van dit klassieke seizoen iedere race behandelen vanuit meerdere perspectieven. In de eerste race speel je eerst als de winnaar van die race, daarna als de nummer 2 en dan als de nummer 3. Zo gaat dit het hele seizoen eigenlijk door. Dit klinkt saai, maar dit is zeer leuk gedaan en ik ben het nu met veel plezier aan het spelen.

Er is wat meer aandacht besteedt aan nieuwkomers in de franchise. Deze game is niet gemakkelijk. Waar de meeste mensen wel ervaring hebben met racegames is deze toch wel redelijk uniek in zijn soort, omdat motoren compleet anders werken met de besturing. Als je met een snelle auto te snel optrekt, dan gebeuren er compleet andere dingen dan met een motor. Om hiermee om te leren gaan hebben de ontwikkelaars een uitgebreide set aan tutorials gemaakt die de kneepjes van het vak proberen uit te leggen.

Er is nu een complete career mode, waarin jij jouw carrière bepaalt. Je tekent een contract bij een al bestaand team of bij een beginnend team. Ik heb bijvoorbeeld zo voor DHL gereden, omdat zij een compleet nieuw team gingen starten en dat leek mij grappig. Wil je het seizoen daarop bij een ander team? Dat kan. Wil je bij een ander team maar lekker een klasse lager gaan racen? Geen probleem.

Even wennen

Hoewel het logisch klinkt, is het toch voor mij een verrassing gebleken hoe ontzettend anders virtueel motorracen is ten opzichte van bijvoorbeeld de F1-games. Waar je met een auto stuurt en direct een bocht inzet, stuur je met de motor door naar de zijkant te leunen. Hoe verder je leunt, hoe scherper de bocht. Het duurt dan ook even voordat je daadwerkelijk de bocht inzet. Dit principe is er één waar ik de hele review-periode mee heb moeten worstelen. Gelukkig hebben de ontwikkelaars daar rekening mee gehouden en hebben ze een magische optie in de game gestopt. De terugspoelknop. Deze zit er al bijna 10 jaar in en tegenwoordig heeft iedere racegame wel iets soortgelijks, maar ik heb er nooit echt gebruik van hoeven maken. Nu wel en met plezier. Meerdere keren per ronde druk ik op de RB-knop van mijn Xbox-controller en gaat hij een stukje terug, zodat ik de bocht deze keer wel goed kan maken. Deze knop heeft het voor mij stukken gemakkelijker gemaakt om te wennen aan de besturing.

Je kunt in drie categorieën rijden. Moto3, Moto2 en MotoGP. Omdat ik dacht dat het wel goed zou komen, ben ik in MotoGP begonnen en nu heb ik voor de beginnende motorrijder een tip: doe dat niet. Je knalt in ongeveer tien seconden naar 300 km/h en dat is erg leuk, maar ze zijn erg lastig te besturen. Begin bij het begin, speel eerst met Moto3 en loop het traject af. Motoren in deze klasse zijn zeer goed te besturen en Moto2 is de perfecte tussenweg naar de MotoGP. De game heeft dit voor mijn gevoel erg goed uitgebalanceerd. Ik heb nu 32 uur in het spel zitten en heb nu ook echt wel het gevoel dat ik MotoGP een klein beetje beheers. Die terugspoelknop heb ik niet zo vaak meer nodig.

Wat ook fijn werkt, is de manier hoe de game omgaat met finetuning. Je kunt een heleboel elementen van een motor aanpassen om hem precies te laten doen wat jij wilt. Dit kun je volledig zelf doen, maar je kunt er ook voor kiezen om aan te geven wat er mis gaat. Je hebt er bijvoorbeeld last van dat je te langzaam stuurt. Geen probleem, dan zorgt de game ervoor dat dit wordt verbeterd. Dit werkt ook zeer goed.

Tegenvallers

Wat wel erg tegenvalt, is de AI. Hoewel ik de moeilijkheidsgraad op easy had staan, mag je best wel wat tegenstand verwachten. Mijn start in de race is altijd slecht, maar ik weet zeker dat dit door mij komt. Hoewel ik altijd begin op pole position, ben ik bij de eerste bocht gezakt naar plek 15. Dit is geen ramp, want na twee rondes ben ik weer op de eerste plaats. Ik heb een race op normal gedaan en toen gebeurde dit in drie laps. De AI is dan iets beter, maar niet echt veel. Verder dacht ik altijd dat je niet buiten de baan mocht rijden, maar als ik zie hoe vaak de AI door de bocht schiet heb ik het idee dat de wedstrijdleiding niet zo streng is als dat ze tegen mij zijn. Daarbij moet ik melden dat de AI misschien langzaam is, maar het is wel heel knap dat ze daarna zonder te vallen door het zand weer in betrekkelijk snel tempo terug kunnen komen op het parcours.

Wat ik ook heel erg jammer vind is dat de game wel komt met een fotomodus, maar vervolgens geen knop heeft om de foto ook werkelijk te maken. Dit komt denk ik doordat het een console-port is en op consoles is èèn knop standaard ingericht voor het maken van screenshots. Nu is dit geen probleem, want ik weet hoe ik dit kan oplossen, maar het komt zo raar over. Tot in de details wordt alles in Photo Mode omschreven, maar nergens staat  druk op F12 om de foto te maken (F12 is de standaard knop voor Steam-games om een screenshot te maken).

Er is nog één ding dat ik heel graag wil melden. Je gaat nu echt merken dat de next-gen consoles geen gewone harde schijf meer hebben. Games worden nu gemaakt met de veronderstelling dat er iets is dat spullen snel in kan laden. De laadtijden van de game zijn ongelooflijk kort. In vijf seconden ging ik van het hoofdmenu naar de game zelf. Doordat de games nu echt gemaakt worden voor snellere schijven zijn ook op de PC, waar SSD schijven al voor langere tijd de norm zijn, de voordelen te zien.

Conclusie

MotoGP 22 is een zeer goede en solide race game. Wanneer je onbekend bent met de franchise en er voor de eerste keer instapt, merk je meteen dat dit compleet anders is dan racegames waarmee je met auto’s rijdt. Het besturen van een motor neemt compleet andere uitdagingen met zich mee en dit zorgt ervoor dat je flink wat uren kwijt zult zijn met het mechanisme. Persoonlijk vind ik dit geen belemmering, maar een uitdaging. Het is goed dat ze niet alleen de licentie van MotoGP hebben, maar ook van Moto2 en Moto3, want instappen in de topklasse is best lastig. Even wennen aan de mechaniek in een wat lagere klasse kan zeker geen kwaad. Ook de tutorials zijn prettig gemaakt en geven je het nodige inzicht in de game mechanics. Als de vraag is of deze game het geld waard is, wanneer je MotoGP 21 hebt gespeeld, kan ik alleen maar antwoorden dat de game dusdanig veel nieuwe onderdelen introduceert, dat dit zeker de moeite waard zal zijn. Ik hoop wel dat ze in een update de AI wat gaan verbeteren, want je mag best wel wat tegenstand hebben.