Need for Speed: Most Wanted

 Qua racegames deed 2012 het allesbehalve slecht. Zo kregen we verscheidene casual racers zoals LittleBigPlanet Karting onze kant op geslingerd, maar ook Xbox 360 exclusive Forza Horizon verscheen en gaf ons de nodige racersplezier in een vrolijk festivaljasje. Voor degenen onder ons die het wat meer met de realistische kant van racers hebben, kwam F1 2012 uit; ook dit spel deed het allesbehalve slecht. En dan nu, 2013 naderend, komt Electronic Arts met Need for Speed: Most Wanted. Een game die niets met de originele Most Wanted te maken heeft, maar wel ongelofelijk veel autoplezier biedt. 

Most Wanted voelt haast aan als een goedmakertje voor het teleurstellende Need for Speed: The Run dat eind vorig jaar verscheen; wat The Run fout deed, dat Need for Speed goed. Om te beginnen wordt het vanaf de eerste minuut duidelijk dat het spel niet alleen prachtige graphics kent, maar ook gesierd wordt door een verfijnde stijl die het streetracer-gevoel volop van het beeld doet starten. Lichteffectjes van voorbijflitsende lantaarnpalen tot het verblindingseffect dat verschijnt wanneer je met zo’n tweehonderd kilometer per uur van onder een brug het zonlicht inracet; het zijn deze kleine dingetjes die zelfs na al heel wat uurtjes in het spel gestoken te hebben nog blijven verbazen. 

Dit niveau van toewijding dat het grafisch design van het spel kent, wordt volop doorgevoerd in de rest van het spel. Het racen in Need for Speed: Most Wanted werkt zo soepel als in Hot Pursuit, maar heeft een iets grotere graad van impact, om het maar even moeilijk te beschrijven; remmen, botsen en driften voelen allen net wat krachtiger en serieuzer aan en geven het gevoel dat je niet zomaar in een rubberen botsauto zit, maar daadwerkelijk in een snelheidsmonster van honderdduizenden euro’s. Ook zijn de snelheiden net iets hoger dan in Hot Pursuit en The Run, wat het spel niet alleen intenser en een stuk spannender maakt, maar ook moeilijker. 

Most Wanted speelt zich net zoals het origineel af in een open wereld, en dat betekent dus lekker free roamen .En lekker is het zeker; de wereld ligt vanaf het begin aan het spel aan je voeten en je hoeft dus bijvoorbeeld niet te wachten totdat je verder in het spel gevorderd bent voordat je toegang tot bepaalde locaties krijgt; ook zal er tijdens het free roamen geen ladingscherm te bekennen zijn en loopt alles lekker vloeiend. Bovendien is er in de stad genoeg te doen; elke hoek en elk steegje kent weer nieuwe uitdagingen en er zullen nieuwe auto’s, nieuwe races en nieuwe uitdagingen in overvloed zijn. 

Het starten van een race doe je simpel door een race-symbooltje op te zoeken in je stad (waar je jezelf heel makkelijk naar toe kan laten navigeren door het GPS-systeem in je auto), en dichtbij het symbool tegelijk te remmen en gas te geven om te beginnen. De race zal zich ook daadwerkelijk in de omgeving afspelen waar het symbool zich bevind. Elke race is anders en kent haar eigen uitdagingen; je zult zelfs daadwerkelijk op zoek moeten gaan naar de auto die het best bij een bepaalde race past om het jezelf niet te moeilijk te maken. Het spel kent zo’n honderd verschillende wagens, die niet vrijgespeeld hoeven te worden door races maar enkel gevonden hoeven te worden in de stad. Dit is leuk in het begin, maar toch had ik het op prijs gesteld op z’n minst een paar speciale wagens vrij te kunnen spelen door races; dit zou de auto wat specialer maken en zorgt bovendien voor extra motivatie om toch vooral door te spelen.

Niet dat er niet genoeg motivatie wordt gegeven om door te spelen; Most Wanted kent wederom de Wanted List, die we eerder al in het origineel zagen. Dit is een lijst van de meest beruchte racers in de stad, en jij klimt doormiddel van het gebruiken van je rijkunsten steeds hoger in deze lijst. Maar het spel zou Need for Speed niet zijn als het hierbij alleen om simpel racen ging. Politieachtervolgingen zijn weer volop van de partij, en werken zoals we dat gewend zijn. Het afschudden van de politie is ouderwets leuk, zeker wanneer je verder in het spel hele hordes flitsende FBI-auto’s en helicopters met spotlights achter je aan zal krijgen. Naast de reguliere races en politieafschuddingen, zul je ook de specifieke races die bij een bepaalde auto komt; elke auto kent drie races van drie verschillende moeilijkheidsgraden die zich volledig instellen op de krachten en zwaktes van jouw wagen. Met de races die bij je auto horen zul je de nodige upgrades ontvangen, die later broodnodig zullen blijken wanneer het spel steeds moeilijker wordt. Het is echter wel wat jammer dat dit de enige manier is om je auto te versterken; wanneer je een auto volledig hebt upgegrade, wat niet heel veel tijd zal kosten, valt er simpelweg niet veel meer te doen met die specifieke auto en dus kan je haast niet anders dan op een andere auto over te gaan. 

En dan is er natuurlijk nog de multiplayer, welke verrassend variërend is. Je zult zowel tegen je medespelers als samen met je medespelers racen, en kom je de meest uiteenlopende manieren tegen om je drijverskunsten te showen; van drift-races tot de verste sprong en van team-races tot bumperkleef-wedstrijden. Dit is hartstikke leuk maar schept tegelijkertijd wat teleurstelling wegens het feit dat deze modi niet in de single-player van het spel te vinden zijn; als de spelmakers deze modi in de twaalf-man multiplayersessies kunnen verwerken, waarom zouden zij dit dan niet in de single-player ervaring kunnen verwerken? Een gemiste kans, maar geen dealbreker. 

Conclusie

 Need for Speed: Most Wanted is een topper van een racegame, die ongelofelijk geraffineerd overkomt en een optimale arcade race-ervaring biedt. Het spel is grafisch van hoge kwaliteit, kent een indrukwekkend aanbod aan wagens en racet gewoon hartstikke lekker weg. Het spel kent genoeg variatie en zeker voor de multiplayer heeft Criterion wat leuke modi bedacht om voor de nodige afwisseling te zorgen, al is het jammer dat het gros van deze modi hun weg naar de singleplayer niet hebben kunnen vinden. Ook is het jammer dat het vinden van auto’s de enige manier is om ze vrij te spelen, maar deze punten van kritiek beletten het spelplezier maar weinig. Al met al is Most Wanted gewoon een mooi totaalpakket dat heel wat uurtjes vermaak zal bieden.