Octopath Traveler II

Als het op vervolgen aankomt, is OT2 namelijk meer Final Fantasy dan Kingdom Hearts. Daarmee bedoel ik te zeggen dat hetgeen wat de serie met elkaar verbindt niet de gebeurtenissen zijn, maar de thematiek en de mechanics. Net als de originele Octopath Traveler beleef je in dit deel acht verhalen dwars door elkaar heen nadat je kiest met welke van de karakters jouw avontuur begint. Verhalenderwijs mis je niets door deze keuze, daar je de eerste hoofdstukken van de andere zeven karakters, welke hun motivaties toelichten, optioneel alsnog kunt spelen. De enige impact die jouw startpunt heeft, is welk karakter je permanent verankert in jouw party. Dus denk daar goed over na, want dat kan combat stukken lastiger maken, voornamelijk in het begin.

Waarom in het begin?

De reden dat deze impact gaandeweg verkleind wordt, is dat Octopath Traveler II teruggrijpt naar welbekende systemen om jouw karakters vorm te geven. Denk hierbij aan secundaire Job Classes die de inherente skills van jouw party complementeren en welke je kunt combineren met hun originele klasse. Zo kun je bijvoorbeeld de Knight laten healen of de Dancer gevaarlijk maken met een staf. De mogelijkheden zijn talloos en ermee experimenteren is een belangrijk deel van de ervaring. Tegelijkertijd is het ook een goede manier om het grootste nadeel van het spel het hoofd te bieden: de grind.

Wat Octopath Traveler goed doet, is dat het elke upgrade substantieel laat voelen. Een level-up of beter wapen voelt in veel RPG’s als tegen een betonnen muur aanslaan met een gummyknuppel in plaats van een opblaasknuppel. Het is feitelijk beter, maar het merkbare verschil is verwaarloosbaar. Niet hier. Als je in level stijgt of nieuwe uitrusting koopt, merkt je direct dat dit impact heeft. Enerzijds is dit positief, daar het enorm motiveert om net dat stapje extra te zetten. De andere kant is echter dat een paar levels lager zijn dan wordt aanbevolen voor een gebied je effectief buitenspel zet tot je de nodige uren investeert in het verbeteren van jouw groepje flierefluiters.

Heb jij enorm veel tijd gestoken in games als DragonQuest VII of Bravely Default om de perfecte build te maken? Dan is dit vermoedelijk geen enkel obstakel voor jouw game-plezier. Maar de meer modern ingestelde gamer die niet in een zen mindset komt van XP farmen, zal hoogstwaarschijnlijk al snel het gevoel hebben dat die tegen een muur oploopt die progressie in het verhaal afbakent. Dat is jammer, want met acht ontzettend uiteenlopende verhaallijnen wil je vooral zien wat er verder gebeurt.