Met de re-release van Persona 3: Portable op nieuwe platformen heb ik echter het perfecte excuus gevonden om het afstrepen van een van de belangrijkste games op mijn backlog te combineren met reviewen. Het leven kan zo mooi zijn!

Met de neus in de boter
Dit is vermoedelijk niet wat de hoofdpersoon van Persona 3 denkt wanneer ons avontuur begint. Hij stapt met goede moed uit een trein om intrek te nemen in zijn nieuwe kamer nabij zijn nieuwe school. Maar in plaats van de drukte die je zou verwachten op een Japans treinstation, wordt hij begroet door een doodse stilte, een stroomstoring en grafkisten die de straten vullen.
Persona 4 en 5 zijn wel eens bekritiseerd vanwege hun langzame start, maar Persona 3 neemt het andere uiterste. Je hebt nog niet goed en wel kennis gemaakt met de cast voor je in aanraking komt met bovennatuurlijke verschijningen. Nog geen half uur later roep je voor het eerste keer het magische woord: Persona!

Twee zijden van één social link
Wie bekend is met Persona, zal weten dat de game zich laat opsplitsen in twee delen: dungeon crawling en socializen. Dat klinkt als twee ongerelateerde zaken, maar deze komen samen door diezelfde Persona. Persona zijn een fysieke manifestatie van de psyché van de mens en worden sterker als de gebruiker als persoon groeit. In de meeste gevallen heeft één persoon één Persona, welke hooguit transformeert en daarmee een nieuwe naam krijgt. De uitzondering hierop zijn de zogenaamde Wild Cards, waar onze hoofdpersoon er een van is. Zij kunnen naast hun eigen Persona ook gebruik maken van generieke Persona’s, deze met elkaar combineren en zo sterkere nieuwe Persona tot hun beschikking krijgen. De sterkste zitten echter achter slot en grendel tot je als persoon voldoende gegroeid bent door om te gaan met personen in jouw omgeving. Dit is het socializen.
In de praktijk resulteert zich dit in het praten tegen jouw social links op momenten dat ze beschikbaar zijn. Je kunt bijvoorbeeld enkel op zondag een zieke jongeman vinden en enkel op schooldagen je klasgenoten aanspreken. Daarnaast vereisen sommige links dat je charmant, slim of dapper genoeg bent voor je ze kunt starten, maar deze stats vergaren kost net zo goed tijd, waardoor je echt moet gaan puzzelen en plannen als je alles wil zien wat de game te bieden heeft. Niet dat dit in één playthrough kan overigens, want de twee hoofdpersonen waar je uit kunt kiezen hebben ieder unieke social links en verschillende dialogen. In deze review wordt de MC telkens aangesproken met een mannelijk voornaamwoord, daar dat het geslacht is waar ik mee gespeeld heb en daar dit ook het canon-geslacht is, maar dit maakt de unieke inzage die je krijgt door de game nogmaals als vrouw te beleven niet minder relevant.









Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie