Reigns: The Witcher

In Reigns: The Witcher speel je een keer niet direct als Geralt zelf, maar beleef je de dronken ballades van Dandelion over Geralts avonturen. Geralt en Dandelion zijn een weddenschap aangegaan, waarin Dandelion wedt dat hij binnen een jaar een episch verhaal kan maken waarmee hij vereeuwigd zal worden als The Immortal Bard. Geralt is wel in voor wat makkelijk te verdienen Orens en gaat de weddenschap aan. Vervolgens speel jij als speler de niet zo op waarheidsgetrouwe ballades uit, die Dandelion in de tavernes vertolkt met zijn trouwe luit. En naarmate zijn bekendheid groeit, sleept hij ook grotere opdrachten binnen.

Jongleren

Om de verhalen door te spelen, krijg je prompts. Op elke prompt heb je twee keuzes die aangeven hoe Geralt hierop reageert. Elk van deze keuzes heeft invloed op de vier waardes die je moet bijhouden en op het vervolg van het verhaal. De waardes hangen samen met hoe Geralt in de wereld staat en hoe mensen hem zien. Deze betreffen humans, non-humans, magical en occupation. Je moet deze waardes zo goed mogelijk in het midden houden, want zodra een van de vier zijn hoogte- of dieptepunt bereikt, ga je dood of moet je vechten tegen een monster.

“The Witcher is dead!” is een scherm dat je dus ook heel vaak gaat zien, aangezien er zesenveertig verschillende manieren zijn om dood te gaan, welke je allemaal moet ontdekken om memento mori-kaarten te verzamelen die je nodig hebt voor de speciale jobs. Het doel is deels om een verhaal zo lang mogelijk te overleven door keuzes te maken die de vier statussen goed blijven balanceren, maar ook om op een unieke manier het verhaal te eindigen door onder andere te sterven. Al zijn er ook andere manieren te ontdekken. Dit maakt het voor mij erg interessant om bepaalde keuzes te maken of juist niet. Je bent continu bezig om zaken af te wegen om maar in balans te blijven, maar ondertussen probeer je ook om weer een uniek einde te vinden.

Een inspiratie

Een ander aspect dat van belang is voor het verloop van het verhaal, zijn inspirations. Dit zijn kaarten die je verzamelt door Dandelion te levelen als bard, maar ook door speciale jobs te voltooien. Bij het begin van elk verhaal, krijg je drie random inspiratiekaarten uit de beschikbare pool, welke je per kaart mag ruilen met behulp van redraws. Deze redraws heb ik zelf vrijwel niet gebruikt, omdat ik het juist leuker vond om te kijken wat ik kon doen met de hand die me gegeven werd. Deze inspiraties behouden een subplot die je moet voltooien en voorwaarden die het spel moeilijker maken. Zo heb je een subplot over een afgehakte hand waar je gaandeweg specifieke encounters voor gaat krijgen, maar deze kaart zorgt er ook voor dat de waardes van humans en non-humans gelijkwaardig stijgen en dalen, wat het weer lastiger kan maken om dit te balanceren.

Er zijn in totaal eenenvijftig van deze inspirations die je kunt verzamelen. Het is de bedoeling om elk subplot volledig uit te spelen door de juiste keuzes te maken, wat soms erg uitdagend is, omdat je ook rekening moet houden met dat je waardes niet te laag of te hoog worden. Gaandeweg, door de juiste keuzes te maken, verdien je sterren voor de desbetreffende kaart. Op die manier kun je leren wat goede keuzes zijn en welke niet. Zo kun je de volgende keer dat de kaart wordt getrokken voor een ronde, betere keuzes maken en uiteindelijk de kaart uitspelen op drie sterren. Dit geeft Dandelion een flinke boost in zijn leveling als bard.

Persoonlijk vind ik dit een erg leuke toevoeging op de gameplay. Het zorgt voor afwisseling, maar dwingt je ook om bewust te kijken naar je acties en om goed te onthouden wat voor keuzes je eerder hebt gemaakt, zodat je niet weer diezelfde fout maakt. Het is dus ook meteen een goede geheugentrainer.

Het echte werk

Naarmate Dandelion levelt, krijgt hij werk aangeboden buiten de tavernes. Dit zijn puzzels waarbij hij voor iemand moet optreden. De persoon voor wie hij optreedt, heeft echter eisen. Door wat deze persoon zegt, kun je erachter komen wat hij of zij wil horen. Het is aan de speler om hier de juiste inspiratie- of momento mori-kaart voor te kiezen aan de hand van de beschikbare kaarten die random worden gekozen uit wat je al hebt vrijgespeeld tijdens de normale rondes. Een optreden bestaat altijd uit drie inspiratiekaarten en een memento mori-kaart. Als je het optreden niet haalt doordat je de verkeerde inspiratie- of memento mori-kaarten kiest, dan kun je de opdracht opnieuw proberen nadat je weer een normale ronde hebt gespeeld in een taverne.

Ook hier is een goed geheugen van belang, omdat het handig is om te onthouden welke kaarten je gespeeld hebt die niet goed zijn en welke er verder beschikbaar waren. Op die manier kun je makkelijker uitsluiten welke wel de juiste zouden kunnen zijn. De manier waarop deze game is opgebouwd met standaardrondes, subplots, het ontdekken van nieuwe dingen en de speciale, meer uitdagende jobs, maakt het een game waar je die typische “nog een potje”-mindset in krijgt om er vervolgens achter te komen dat één potje is veranderd in tien om die ene kaart op drie sterren te krijgen.

Ken ik jou niet?

Iets wat ik zelf erg kan waarderen aan Reigns: The Witcher, is dat het echt de wereld van The Witcher omarmt. De encounters die je tegenkomt, voelen niet vreemd of onbekend. Het is iets wat je zo in de boeken of games tegen zou kunnen komen als een avontuur van Geralt. Ik heb zelf ook al meerdere knipogen gezien richting gebeurtenissen die we al kennen. Ook de karakters zijn oude bekenden. Zo kun je onder andere natuurlijk Yennefer en Triss tegenkomen, maar ook Vesemir, Zoltan, Dijkstra en vele anderen. In totaal kun je negenentachtig personen tegenkomen, waaronder ook een aantal die niet zijn wie je zou denken.

Both swords are for monsters

Een verhaal over een Witcher zou niet compleet zijn zonder gevechten met monsters en ook in deze game ontbreekt dit niet. Hier vecht je echter niet direct met je zwaarden, signs en potions, maar door een soort ritme-game. Op een bepaald tempo komen er icoontjes naar beneden vallen. Dit zijn zwaarden om zelf schade te doen, maar ook aanvallen van je tegenstander en signs die elk op hun eigen manier een effect hebben. Als Geralt kun je enkel naar links of rechts bewegen en moet je op die manier de aanvallen ontwijken en de zwaarden te pakken krijgen. Dit vergt enige skill en een vooruitziende blik. Een mooie toevoeging is dat je in de instellingen de snelheid kunt aanpassen van hoe de icoontjes naar onder komen of zelfs helemaal de gevechten uit kunt schakelen. Het nadeel hiervan is dat je geen monsters zult verzamelen die je verslagen hebt en je collectie dus niet compleet zult krijgen.

Een Witcher in stijl

Reigns: The Witcher heeft een andere visuele stijl dan je gewend bent van eerdere Witcher games. Het is wat meer simplistisch dan je gewend bent, maar in deze setting past het uitstekend. Het zijn verhalen die vanuit het oogpunt van een dronken Dandelion verteld worden en die lang niet altijd waarheidsgetrouw zijn. Dat het er dus wat minder realistisch, maar vooral kleurrijk uitziet, past hier goed bij. Natuurlijk mag de iconische muziek ook niet ontbreken en is ook deze netjes van de partij, zoals we gewend zijn bij een Witcher game. Reigns: The Witcher is op zowel PC, Steam Deck als smartphone te spelen. Mijn persoonlijke voorkeur gaat hierin uit naar de PC en smartphone, omdat het hier het meest soepel op speelt. Op de Steam Deck liep ik vaker tegen het probleem aan dat het naar links of rechts swipen van de encounters niet lekker ging. Dit reageerde soms niet en soms juist te goed, waardoor ik af en toe per ongeluk een keuze maakte die niet de bedoeling was. Op de PC en smartphone heb ik hier totaal geen last van gehad en kon ik daardoor veel beter in een flow komen. Wel moet ik zeggen dat het veel lekkerder speelt met een controller dan met een muis en toetsenbord.

Conclusie:

Voor de prijs hoef je het zeker niet te laten. Voor € 5,99 heb je een zeer vermakelijk spel, waar je je uren mee zoet kunt houden. Het honoreert de lore van The Witcher en serveert het met een dosis humor die ik als fan zeker kan waarderen. Het gameplay-concept is leuk en houdt je in zijn greep. Een potje verandert al snel in meer, omdat de gameplay simpel is, maar het vrijspelen van alles uitdagend genoeg is om je uren bezig te kunnen houden.