ROMEO IS A DEAD MAN

Wie de titel leest, weet meteen twee dingen. Het verhaal gaat over Romeo en, zoals het cliché het afdwingt, is er een Juliet in het verhaal. ROMEO IS A DEAD MAN doet niet heel hard zijn best om een verhaal netjes te vertellen, maar gaat vanaf de eerste minuut er vol in. 

Je begint het verhaal als Romeo Stargazer; een politieagent die in alle complottheorieën gelooft die op hem afgevuurd worden. Wanneer hij met zijn politiewagen eropuit is, wordt hij vermoord door een vreemd wezen. Zijn halve gezicht wordt eraf geblazen, maar hij wordt gered door zijn opa, die een wetenschapper blijkt te zijn die tijdreizen heeft uitgevonden. 

Vanwege een technisch lastig uit te leggen reden, wordt Romeo ingelijfd in de Space-Time Police. Dit is een aparte afdeling van de FBI, die onregelmatigheden moet bestrijden in de ruimte-tijd. Hij krijgt een mooie helm die ervoor zorgt dat hij een klein arsenaal aan wapens kan dragen en moet het opnemen tegen een slechte versie van zijn vriendin Juliet en haar medestanders. 

Hoe het verhaal wordt uitgelegd is op zijn zachtst gezegd extreem chaotisch en ik heb het terug moeten lezen om het te begrijpen. Niet omdat het zo complex is, maar het gaat enorm van de hak op de tak. Op een gegeven moment verandert in het prille begin van de game de cutscene in een stripverhaal en voor mijn gevoel stuiterde het verhaal door naar zijn einde, waar de eigenlijke game begint. Dit is natuurlijk niet helemaal waar, maar opeens ben je uit het niets een compleet afgetrainde actieheld die alles aankan wat de wereld naar hem toe kan gooien. 

Uiteindelijk eindig je in een ruimteschip dat dient als je thuisbasis en waarmee je reist van het ene wormgat naar het andere om de onenigheden in het ruimte-tijdcontinuüm op te lossen. Hier begint de eigenlijke game.

Voor het geval dat je denkt dat het ingewikkelde afgelopen was, moet ik je teleurstellen. Zoals ik al aangaf in de introductie, zit deze game vol met enorm veel spelmechanieken. Het is altijd weer de vraag of zoveel mechanieken door elkaar wel werken, maar hier laten de ontwikkelaars zien wat ze kunnen, want ze slagen hier behoorlijk goed in. De gameplay is stukken beter dan je zou verwachten als je er beelden van ziet, want op momenten voelt het alleen maar aan als pure chaos, maar zodra je speelt merk je dat het wel gecontroleerde chaos is.

Romeo heeft met zijn helm de mogelijkheid om diverse wapens op te roepen. Voor mijn gevoel slaat het nergens op dat een helm dit kan, maar ik heb het niet bedacht. Er zijn uiteindelijk twee soorten wapens, namelijk melee- en vuurwapens. In totaal zijn er van beide soorten vier opties die allemaal op hun eigen manier ingezet kunnen worden.

Het melee-wapen waar je mee begint, is een gewoon zwaard dat iets weg heeft van een katana. Je kunt er gewone aanvallen en extra krachtige aanvallen mee uitvoeren. Wanneer je deze achter elkaar indrukt, maakt Romeo al snel vrij spectaculaire combo's. Uiteindelijk zijn er nog drie wapens vrij te spelen, namelijk een extra groot zwaard, een speer die ook werkt als twee lange messen en een soort mechanische bokshandschoenen.

Het vuurwapen waar je mee begint is een gewoon pistool. Het voelt een beetje flauw aan en het is niet de bedoeling dat je er vijanden mee doodschiet. Speciale vijanden hebben echter een soort bloem op hun lichaam en als je daar je magazijn op leegt, ontploft deze en breng je de meeste monsters aan hun einde. Verder kun je een shotgun, machinegeweer en rocket launcher vrijspelen, die allemaal hun eigen nut hebben tegen de verschillende vijanden waar je tegen vecht.

De valuta die je zeker in het begin hard nodig hebt, is Emerald Flowsion. Waarom ze dit zo'n vervelende naam hebben gegeven weet ik niet, maar alle vijanden bezitten het. Wanneer je ze doodmaakt, vang je hun Emerald Flowsion en hoe meer je dood maakt hoe hoger de hoeveelheid is die je bij je draagt.

Het eerste wat je doet met de Emerald Flowsion, is dat je alle wapens vrijspeelt die de game rijk is. Gelukkig zijn deze wapens niet heel duur en dit kost ongeveer een kwartier, dus kun je snel verder met de game zelf.

De combat werkt geweldig in deze game. Het is enorm verslavend om lekker met je melee-wapens door een menigte zombies te rammen, terwijl je vuurwapens gebruikt om de bloemen van de kont van de vijanden te schieten die er wel echt toe doen. Op momenten komt er zoveel op je af dat je even niet meer weet wat je moet doen, maar gelukkig heb je nog meer trucjes die je uit je mouw kan schudden. 

De combat is op momenten bijzonder lastig. Er zijn momenten dat ik met mijn handen in het haar heb gezeten en mezelf af heb gevraagd wat ik nou precies moet doen, want de game gooit op momenten alles op je af. Gelukkig ligt de oplossing voor handen en is stukken eenvoudiger dan je zou verwachten: gebruik alles zoveel mogelijk. 

Zo is er de Bloody Summer. Vraag me niet waarom, maar je draagt een soort pot met bloed mee. Iedere keer als je een monster of zombie koud maakt, gaat er bloed in die pot en als die vol zit kun je een Bloody Summer uitvoeren. Dit doe je door de daarvoor bestemde knop ingedrukt te houden en dan voer je een extra zware aanval uit. Doe dit bij de juiste vijand en je hakt hem aan gruzelementen of hij is op zijn minst bijna kapot. 

Verder zijn er de bastards. Dit zijn een soort zombies die voor jou werken. Door de game kun je zaadjes bij elkaar rapen. In het ruimteschip is er een soort moestuintje waar je de zaadjes plant en dan komt er een bastard uit. 

Deze bastards zet je op het heetst van de strijd in. Ze lopen dan naar de vijand en voeren hun taak uit. Er zijn er die ontploffen in het gezicht van de vijand en die fungeren als een soort artilleriekanon. De leukste bastard die ik gebruik, is de Frostbite. Deze vriendelijke lelijkerd loopt naar de vijand en als hij de vijand aanraakt, bevriest deze voor een tijdje. Dit is enorm handig als het om een eindbaas gaat. 

Bij het begin zijn de bastards niet zo heel sterk, maar je kunt ze combineren met elkaar. Dan eet één bastard de andere op en verandert in een nieuw zaadje, die vervolgens kan worden gepland en daar komt dan een sterkere uit. Het is een beetje rommelen met combinaties, maar je krijgt er heel nuttige exemplaren mee. In totaal kun je 21 soorten bastards kweken. 

Mocht het zijn dat met bastards en Bloody Summers je nog moeite hebt, dan kun je nog altijd naar de DeadGear CannonBall gaan. Dit is een soort Pacman-achtige mini-game, waar je door een doolhof gaat en upgrades opraapt. Er zijn diverse upgrades. Ik vond persoonlijk het vergroten van mijn health bar en het sneller vullen van mijn Bloody Summers heel erg handig. Maar er zijn zat andere upgrades die allemaal van pas komen. 

Dit zijn allemaal spelelementen die ingewikkeld lijken, maar zodra je ze gaat gebruiken blijken ze heel eenvoudig te zijn. Al snel zul je zien dat je sterker en sterker wordt en op een gegeven moment is de game dan ook voor de mensen die niet van enorm moeilijk games houden prima te doen. 

Hoewel de gameplay prima is, zijn er wel een aantal zaken die ik als vrij vervelend heb ervaren. Zo kies je in het begin de moeilijkheidsgraad. Dit is wel grappig gedaan. Je hebt een paar chocolaatjes en die vertellen hoe moeilijk de game moet zijn. Probleem is dat ik van tevoren niets weet over ROMEO IS A DEAD MAN en pas later kan zeggen of hij wat te moeilijk voor me is of niet. Je kunt tijdens het spelen niet meer de moeilijkheidsgraad veranderen. Dan zul je helemaal opnieuw moeten beginnen. Ik snap de gedachte erachter, maar vind het wel een beetje flauw. 

Er zijn ook nog talloze onderdelen die ik tegen vond vallen. Om door de diverse levels te gaan, moet je af en toe in een soort televisie-interface kruipen, waardoor je in een subwereld kunt reizen van de ene televisie naar de andere. Zo kom je in afgesloten ruimtes waar belangrijke dingen te halen zijn. Dit slaat voor mijn gevoel niet echt ergens op en ik vind het ook niet leuk. 

Wat ik nog het vervelendste vond van die televisies, is dat je eerst door een monoloog van de televisie door moet klikken die echt werkelijk nergens over gaat, totaal geen relevantie heeft op het verhaal en waarvan ik het steeds het idee heb dat het grappig bedoeld is, maar het is gewoon niet grappig; het kost alleen maar tijd. 

Het zijn allemaal kleine dingen die vervelend zijn, maar niet de volledige game verpesten. Ondanks het chaotische verhaal dat bijna niet te volgen is, heb ik een zeer leuke tijd gehad en heb ik deze game veel meer gespeeld dan ik aanvankelijk had verwacht. Hij is zeer uitdagend, maar door de upgrades en alle systemen zeer goed te doen. Deze game heeft mij veel plezier gegeven.

ROMEO IS A DEAD MAN heeft misschien wel het meest chaotische verhaal wat ik ooit in een game heb gezien. Voor sommige mensen zal dit werken, maar voor mij niet. De gameplay maakte echter heel veel goed. Je hebt zeer veel mechanics en in het begin is het even wennen, maar het werkt uitstekend als je ze volledig gebruikt. Voor mensen die houden van een lekkere actiegame met een raar verhaal is dit zeker een aanrader.