Review

Sam & Max seizoen 3: The Devil's Playbox - The City That Dares Not Sleep

0

Het spelen van een seizoensfinale uit een Sam and Max seizoen is voor mij hetzelfde als wat voor veel mensen de seizoensfinale van pakweg Lost is. Gedurende een heel seizoen heb je de serie gevolgd en je wilt maar al te graag weten hoe de gebeurtenissen uit de recentste aflevering zullen aflopen. Bij Sam & Max is het net hetzelfde: het brein achter de ‘Samulacras' (lees: zombieklonen) is nog maar net ontmaskerd, of Max verandert in een nietsontziend duister, hongerig en oerlelijk monster!

In het begin van deze laatste aflevering vat de ‘Narator’ alle gebeurtenissen van de afgelopen aflevering nog eens samen. We hebben de afgelopen maanden immers al heel wat beleefd en dus kan het geen kwaad om onze voorkennis weer wat bij te schaven om het complexe verhaal zo goed mogelijk te begrijpen. Sam en zijn collega Max hebben inmiddels al in het verleden van hun voorvaderen gegraven, een ruimtegorilla met dictatoriale gedachten geneutraliseerd, gestolen hersens teruggevonden en -zoals eerder vermeld- het brein achter de Samulacras ontmaskerd. Het verhaal van The City That Dares Not Sleep bouwt logischerwijs verder op de gebeurtenissen van de voorgaande aflevering. Oh, de Narator vertelde ook nog dat een van hun vrienden Sam en Max zullen verraden…

Nu, onze protagonist Sam heeft hier uiteraard geen weet van en gaat op zoek naar een reddingsteam om het leven van Max te redden. Het crisiscentrum dat in het laboratorium van Moma Bosco huist, heeft namelijk een ultimatum gefixeerd en als Sam er niet in slaagt dan zouden er zware wapens ingezet worden om het gevaar te laten wijken. Ten einde raad gaat hij in de straten van New York op zoek naar vrijwilligers. Twee mensen tonen hun sympathie (of psychische beperking) en antwoorden 'ja'. Hun namen? Sybil Pandemik, Doctor Norrington en Mr. Paierwaite.  Hun plan? Binnendringen in het lichaam van Max om er de duistere kracht, Elder God Junior, uit te schakelen die dit onheil op zijn geweten heeft.
 
Uiteraard gaat het er in de wereld van Sam & Max net iets gekker aan toe en al snel weet je wat er van je verwacht wordt: een recept samenstellen om de DeSoTo ( de bedrijfswagen van de Freelance Police) appetijtelijk doen lijken, opdat Giant Max deze opeet. Het komende halfuur dat het verzamelen van deze recepten in beslag neemt, heeft me zodanig verbluft dat ik het magische woord ‘variatie’ in de mond kan nemen. The City That Dares Not Sleep is namelijk een waar voorbeeld als het op diversiteit aankomt. De game zit immers vol verbluffende locaties, complexe personages en interessante plotwendingen. Ik heb me dan ook meermaals afgevraagd of deze laatste aflevering wel door de dezelfde ontwikkelaar als de voorgaande is gemaakt, en dat is een compliment voor Telltale Games.
 
 
De afwezigheid van Max heeft voornamelijk invloed op de gameplay. Het ontbreken van de paranormale krachten die je tijdens vorige aflevering kon gebruiken, zorgt dat je meer bent aangewezen op jezelf. Nu geen gedachtelezen meer, maar pure mensenkennis om te weten of iemand liegt of niet. Doordat je een groot deel van het spel in het lichaam van het paranormale konijn vertoeft, gebruikt Junior zijn gaven tegen je en moet je logischerwijs proberen om deze te omzeilen. Dat levert een aantal interessante puzzels op, waarin je zowel gebruik moet maken van je omgeving als van de voorwerpen die je tot de beschikking hebt. Deze interactie met de omgeving is voor Sam & Max natuurlijk niet nieuw, maar bereikt in deze game wel ongekende hoogtes. Een belangrijk gegeven van deze interactie is natuurlijk het conversatiesysteem, waarmee je aan de hand van vier verschillende keuzes iets moet lospeuteren of iemand rond je vinger moet winden.
 

De variatie, interactie en spanning heeft ook zijn invloed gehad op het verhaal. Zoals ik in het begin van de recensie aanhaalde, wordt er in het begin van het spel meegedeeld dat een van de vrienden van het duo Sam zal verraden, waardoor je na verloop van tijd automatisch gaat nadenken wie dat zou kunnen zijn. Daarnaast zal je in het loop van het verhaal een antwoord krijgen op de mysteries van de vorige aflevering, wat er bijvoorbeeld met Skun'KaPe is gebeurd, die in het begin van Beyond the Alley of the Dolls ontvoerd werd door de 'Samulacras' of wat Sal naast een romance met Stinky nog allemaal te verbergen heeft. Naast al deze mysteries is het opmerkelijk hoeveel oude bekenden er uit de kast komen tijdens deze game en natuurlijk zijn dat nou degenen die Sam & Max niet altijd een warm hart toedragen, zoals de duivel in persoon, vampier Jurgen, de C.O.P.S. en andere duistere figuren.

Conclusie

Je zal het waarschijnlijk al gemerkt hebben, dat ik geen enkel minpunt heb vermeld in deze recensie. Nee, The City That Dares Not Sleep is niet de perfecte game waar iedereen op zit te wachten en het spel bevat hier en daar een technisch mankementje, maar dit weegt niet op tegen de vele pluspunten die ik gedurende het spelen van deze uitstekende seizoensfinale van Sam & Max heb ervaren. Een goed verhaal, genoeg variatie, uitstekende puzzels en de absurde humor zijn maar een paar van de argumenten die de aankoop van deze uitstekend afsluiter van het derde seizoen van Sam & Max rechtvaardigen.

Reacties (0)

Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers

Plaats een reactie

Reacties laden...