SCREAMER

Het is direct duidelijk dat Milestone met SCREAMER iets anders probeert te doen. SCREAMER is nog steeds een arcade racer, maar wel een die het over een andere boeg gooit. Dat doet de studio door verhaalgedreven content in een anime-sausje te dompelen, terwijl jij ook nog over het parcours mag vlammen. Op papier een goed recept als je het mij vraagt.

Anime

Ik benoemde al dat deze game het over een andere boeg gooit, want wat het direct onderscheidt, is de sterke focus op verhaal. De samenwerking met Polygon Pictures heeft geresulteerd in het feit dat de game een anime-stijl heeft gekregen en dat zie je terug in zowel de cutscenes als tijdens het racen. De cutscenes zien er goed uit en zijn zeker vermakelijk. Daarbij helpt de uitgebreide cast, waarbij een aantal van de personages in hun eigen taal spreken. Zo is Gabriel Vlaams en dat zorgt voor leuke momenten. Hoewel ik er ook bij moet zeggen dat wanneer er gesproken wordt tijdens de race, je dus vaak de vertaling zal moeten lezen en dat is toch op z’n zachtst gezegd uitdagend.

Het verhaal is echter boeiend en gaat over vijf teams, die elk hun eigen motivatie hebben om deel te nemen aan de races.. Uiteraard spelen er ook interne conflicten, wat zorgt voor een verrassende verhaallijn.

Toch wringt de schoen op enig moment. Hoewel de cinematics top zijn, wordt het grootste deel van het verhaal verteld middels dialogen die je zelf van het scherm mag lezen. Dat zorgt ervoor dat ik met vlagen het idee had dat ik een visual novel aan het spelen was. Iets waarvoor ik persoonlijk niet deze game zou spelen en niet per se had verwacht.

Racen met een twist

Wanneer je voor het eerst deelneemt aan een race, dan schreeuwt SCREAMERS de klassieke arcade racer vibes. Het is namelijk snel en je moet agressief zijn. Remmen is angst en dat doe je dan ook zo min mogelijk. Bochten haal je vooral door er vol gas doorheen te driften.

Het laatste is op zich niet nieuw, maar wel waar de vernieuwing begint. Je drift namelijk niet door enkel op een knop te drukken, maar dat doe je door middel van je rechter joystick te gebruiken. En deze twin-stick-besturing is iets wat ik niet eerder heb gezien.

Op de baan voelt Screamer als een klassieke arcade racer: snel, agressief en met een duidelijke focus op actie. Remmen doe je zo min mogelijk; driften is de sleutel tot succes. En juist daar zit de grootste vernieuwing.

Het concept klinkt simpel, maar in de praktijk is het soms behoorlijk wennen. Je hebt echt wel even tijd nodig om het onder de knie te krijgen, maar het zorgt wel voor diepgaande mechanics en wanneer je de smaak te pakken hebt, is het echt een verrijking. Al dacht ik daar zeker in het begin wel even anders over.

Overload in mijn hersenpan

Alsof de twin-stick-besturing nog niet genoeg is, gooit Milestone nog een aantal mechanics jouw kant op. Zo is de versnellingsbak van jouw racemonster semiautomatisch en is het aan jou om op het perfecte moment met L1 te schakelen. Wanneer je dit goed doet, kun je een boost verdienen, die je echt wel nodig gaat hebben. De DualSense controller was hierbij wel een verademing, want deze geeft duidelijke feedback wanneer je moet schakelen. Het blijft echter een extra handeling, die je regelmatig tijdens het driften en sturen mag uitvoeren.

Daar stopt het echter niet, want je mag ook nog allerlei meters in de gaten houden. Denk daarbij aan de Boost (Sync) voor je snelheid en de Entropy-meter waarmee je kunt aanvallen en verdedigen. Ook is er nog een Overdrive-optie waarmee je een extra krachtige boost krijgt. Al deze systemen mag je vervolgens ook zelf activeren.

Tijdens races ben je dus constant bezig met sturen, driften, schakelen, boosten en zelfs het uitschakelen van tegenstanders. Dat alles onderstreept nog maar eens dat SCREAMER niet een standaard arcade racer is. Met vlagen is deze diepgang echt leuk, maar regelmatig is het toch net te veel en dat zorgde soms toch voor een aardig overkookte hersenpan.

Huh, vechten?

Ik benoemde net al even de Entropy-meter, welke je gebruikt om aan te vallen en verdedigen. Want ja, deze racegame heeft naast alle eerdergenoemde metertjes ook een combat systeem en dat zorgt voor nog een extra dimensie, die het wel spannender maakt! Je kunt tegenstanders namelijk aanvallen of jezelf beschermen met shields, wat zorgt voor tactische keuzes tijdens het racen. Dit systeem werkt aardig en zorgt voor de nodige chaos.

Dat SCREAMER geen makkelijke game is, dat lijkt me inmiddels wel duidelijk. Je zult echt niet iedere race fluitend als eerste over de finish komen en in de Tournament-modus (de verhalende modus), moet je een aantal races echt wel meermaals proberen alvorens je de doelen behaald hebt om door te mogen in het verhaal. De combinatie van actie, snelheid, complexe besturing en alle extra systemen zorgt dus voor een flinke leercurve.

Een berg aan modi

Op het gebied van verschillende modi zit het meer dan goed. Ik had het al over de de uitgebreide storymodus, die de naam Tournament draagt, maar daarnaast zijn er nog tal van modi. Onder deze verschillende mogelijkheden vind je onder andere Time Attack, Checkpoint en diverse multiplayer-opties, die je zowel online als offline (met split screen tot vier spelers) kunt spelen. In alle modi zijn vervolgens beloningen vrij te spelen, waarmee je jouw bolide kunt aankleden. Je hebt dus keuze genoeg.

Conclusie:

SCREAMER is een gedurfde en originele arcade racer, die met vlagen erg complex kan zijn. Het vertelt het verhaal in anime-stijl, waarbij de cinematics vaak erg goed zijn, maar een minpunt zijn toch wel de vele tekstuele conversaties. Het is echter erg uniek met zijn vele gameplay mechanics en dat zorgt voor chaos, vermaak en soms ook wat frustratie. Er is een aardige leercurve, maar wanneer je doorzet levert het je ook een boel op.