SingStar

Ongeveer een jaar geleden bracht Sony zijn eerste karaoke-game uit, Singstar. Tot nu toe had er blijkbaar nog niemand aan gedacht zo’n game uit te geven. Waarschijnlijk dacht Sony dat Singstar vooral populair zou worden bij die gekke Japanners, maar ook hier sloeg de Singstar-microbe toe. Mede dankzij het succes van talentenjachten als Idool en Star Academy, ging Singstar als zoete broodjes over de toonbank en nu is het aan ons om deze game eens uitgebreid te testen. Vergeet jouw oordopjes niet!

Laten we kort zijn: van een karaoke-game verwacht niemand denderende graphics, laat staan dat er eigenlijk graphics zijn. Sony heeft gekozen voor een zeer strakke vormgeving. Alle menuschermpjes en afbeeldingen zijn in dezelfde stijl afgewerkt. Ook qua kleuren wordt altijd voor een bepaalde combinatie gekozen, namelijk wit, geel en blauw. Tijdens het zingen zelf zie je op de achtergrond de betreffende videoclip (of een foto slideshow van de artiest bij oude nummers) en natuurlijk onderaan de tekst. 1 of 2 balkjes (afhankelijk van het aantal spelers) tonen hoe goed of hoe vals je aan het zingen/janken bent.

Hoe goed je de muziek van deze game zal vinden hangt volledig van jou af. Liefhebbers van bijvoorbeeld rockmuziek zullen hier niet aan hun trekken komen. De lijst van muzieknummers is vooral een combinatie van popmuziek en ‘foute’ nummers. Enkele voorbeelden van die popmuziek zijn Ricky Martin (“Livin’ La Vida Loca”), Avril Lavigne (“Complicated”) en Pink (“Get The Party Started”). The Village People (“YMCA”) en Carl Douglas (“Kung Fu Fighting”) zorgen dan weer voor de ‘foute’ muziek. Natuurlijk zijn er ook een aantal buitenbeentjes zoals Motörhead (“Ace of Spades”). Deze lijst lijkt vooral bestemd te zijn voor tienermeisjes en de iets oudere muziekliefhebber (door al die jaren ’80 muziek). Hier en daar had wat meer afwisseling gemogen…

De Story Mode in Singstar heeft Star Maker. Hier begin je als gewone tiener die van zichzelf denkt dat hij of zij kan zingen en je gaat het moeten maken in de muziekwereld. Je zal aan je reputatie moeten werken en dit kan enkel door in kleine clubs op te treden om ‘buzz’ te verdienen. Deze reputatiepunten zullen uiteindelijk leiden tot een platencontract (tenzij je echt vals zingt). Naarmate dat je meer ‘buzz’ verdient, stijgt je buzzlevel en ook je rating als zanger/zangeres. Zo krijg je toegang tot nieuwe songs en optredens. Aan het einde van elk level zullen jouw punten omgerekend worden tot ‘buzz’, dus hoe beter je zingt, hoe sneller je succes hebt. In deze Star Maker mode valt ook snel op hoe trendy deze game probeert te zijn. Je PDA en GSM zijn jouw 2 onafscheidelijke partners die je waarschuwen als je ergens een nieuwe locatie vrijgespeeld hebt.

Deze Star Maker mode is natuurlijk heel mooi en leuk, maar niemand koopt Singstar om het op z’n eentje te spelen. Ook Sony wist dit en daarom krijg je tal van multiplayeropties. In de Singmode kan je snel een liedje opstarten om direct alleen of met z’n tweeën aan de slag te gaan. In een Battle kan je tegen elkaar zingen, je zingt tegelijk en de punten worden op het einde van het nummer vergeleken. In een Duet zal je samen zingen en worden de punten samengeteld. Hier kan je ook kiezen om het volledig nummer te zingen of een verkorte versie ervan. Met z’n tweeën zingen lijkt misschien belachelijk, maar eigenlijk is het zeer leuk om te doen. Het is vrij moeilijk om het volledige nummer serieus te blijven, maar dit is nog niets vergeleken met de Party Games.

Zoals de titel al zegt is deze mode ideaal om een klein feestje te bouwen. Hier kunnen tot 4 personen tegelijkertijd zingen. Deze Party Games kennen 2 modes: Best of 3 en Pass The Mic. Bij Best of 3 is het de bedoeling om de hoogste score te halen, door om beurten 3 nummers te zingen. Het leukste van alle modes is Pass The Mic. Hier krijg je specifieke opdrachten, als een gezelschapsspel, en moet je jouw zangtalent tonen in duetten, solo’s, enzovoort. Deze mode brengt de meeste variatie en is bovendien het grappigste.

Om het geheel nog grappiger te maken heeft Sony nog enkele leuke effecten toegevoegd. Via de Eyetoy kan je jezelf opnemen om daarna eens te zien hoe jij aan het zingen bent. De ene persoon staat te swingen alsof z’n leven ervan afhangt, de andere is de stijfste hark die je gezien hebt. Ook kan je na het zingen zelf een replay horen. Met de achtergrondmuziek erbij klinkt het nog niet zo slecht, maar de geniale ontwikkelaars van Sony hebben een optie voorzien waardoor je de muziek kan afzetten. Hierdoor hoor je jezelf zingen zonder enige vorm van begeleiding. Het gevolg: je hoort jezelf zo vals zingen als een kat, je kan zo meedoen aan Star Academy! Jouw stem kan ook vervormd worden tot een heliumstemmetje of een ware basstem die alles doet trillen.

Is deze game nu het kopen waard (ook als je voor geen meter kan zingen?). Ja, want het spel is zo vergevingsgezind dat iedereen dit spel op Easy kan spelen. Komen er vaak vrienden over de vloer die jouw PS2 niks vinden, dan is dit jouw kans om hen te overtuigen. Singstar is (in multiplayer) een zeer leuke game, die je (al dan niet met de nodige liters alcohol) topamusement zal brengen. Deze game wordt standaard met 2 microfoons geleverd, dus halen die boel!