Star Wars Jedi: Survivor

Laten we eerst in het verhaal duiken. Dit verhaal is iets diepgaander dan dat in zijn voorganger. Cal, het hoofdpersonage, loopt eigenlijk maar een beetje met zijn ziel onder zijn arm rond. Hij doet zijn uiterste best om het kwaadaardige keizerrijk in bedwang te houden, maar het voelt alsof het allemaal niks uitmaakt. Cals team, dat we kennen uit de vorige titel, is uiteen gevallen en dat valt hem duidelijk zwaar. Gaandeweg sluiten oude bekende en nieuwe leden echter aan en je merkt dat Cal hier steeds meer moed uit put. Een aardig verhaal, dat zich afspeelt in een periode waar nog geen andere Star Wars content over is gemaakt.

Matten maar

Het vechtsysteem dat deze titel uitgegeven door Electronic Arts is vermakelijk.. We kunnen uiteraard weer aanvallen pareren, ontwijken en zelf een ferme tik uitdelen. Vooral de lightsaber van Cal kent een heleboel mogelijkheden. Zo laat dit apparaat zich gebruiken als een enkel zwaard, maar het kan eveneens gebruikt worden als dubbele lightsaber, met aan allebei de kanten een saber. Tevens is deze uit elkaar te halen, waardoor je in beide handen met een enkele lightsaber aan de slag kunt. Er is ook de mogelijkheid om vijanden overhoop te schieten en uiteraard kun je gebruikmaken van the Force.

Er zijn daarmee genoeg mogelijkheden voor een dynamisch gevecht. Deze gevechtsvormen komen met zes stands. Dat is waar de kous begint te wringen, want je kunt slechts twee van deze houdingen “actief” hebben. Wil je deze veranderen dan moet je een meditatie plekje opzoeken en een andere houding kiezen. Dat is een beetje vreemd te noemen, want waarom mogen we niet tijdens de gevechten lekker afwisselen?!

Vallen en opstaan

Deze Star Wars-game laat je niet enkel maar een potje matten met je tegenstanders. Je krijgt naast de gevechten heel wat uitdagingen in de vorm van verkennen en het bereiken van je doel. Cal beschikt namelijk over hele indrukwekkende competenties. Hij kan onder meer enorme sprongen maken, wall-runs uitvoeren en mid-air dashes tentoonstellen. Dat gecombineerd zorgt ervoor dat je een fiks eindje door de lucht kunt springen. Dat alles wordt nog groter wanneer je door de groene barrières heen springt. Dan worden je dash en je dubbele sprong gereset en kun je deze nog een keer gebruiken om tot ongekende sprongen te komen.

Dat alles zorgt tevens voor uitdaging, want je kunt op plekken komen waarvan je niet zou verwachten dat het haalbaar is. Dat maakt het vinden van je weg soms wat lastig. Op menig moment had ik het idee dat ik een spoorzoekertje aan het spelen was. Het spel laat je zelf de te bewandelen paden uitzoeken en biedt hierbij weinig handvaten. Iets wat ik persoonlijk minder vind aan Jedi Survivor. Tel daarbij op dat het je regelmatig zal gebeuren dat een sprong mislukt, waardoor je naar beneden dondert en het ritueeltje nog eens opnieuw mag doen. Dat spelelement is denk ik iets dat je moet liggen.