Super Mario Party

Toen de Nintendo Switch werd aangekondigd, kon je voor de komst van een paar games al je hand in het vuur steken. Een nieuwe Mario Kart, Super Smash Bros. en Mario Party moesten wel gaan verschijnen. Uiteindelijk bleek voor eerstgenoemde voorlopig enkel een opgepoetste versie van Mario Kart 8 in het verschiet te liggen, maar voor Mario Party worden wel alle registers opengetrokken. Dit keer niet door een nieuw deel van een nieuw cijfer te voorzien, maar onder de noemer Super Mario Party. Of het eerste bijvoeglijk naamwoord achteraf gezien gepast is, lees je hieronder.

De geschiedenis van Mario Party gaat al even terug. In 1998 verscheen de eerste Mario Party voor de Nintendo 64 en nu, twintig jaar later, zijn we aanbeland bij alweer het zestiende deel in de serie. Voor de Nintendo Switch werden enkele klassieke spelonderdelen in stand gehouden, terwijl er ook op sommige vlakken werd vernieuwd. De laatste console-versie van Mario Party was Mario Party 10 op de Wii U; niet de meest bejubelde versie van de franchise. Weet Nintendo de serie weer naar zijn gloriedagen te stuwen?

Het digitale bordspel van weleer

Super Mario Party draait, net als de andere delen, om het verzamelen van sterren op een speelbord. Door te dobbelen verplaats je je personage over een interactief speelbord, waar verrassingen continu op de loer liggen. Het spel biedt in eerste instantie drie speelborden, waarbij een vierde speelbord nog kan worden vrijgespeeld. Wij hopen vurig dat Nintendo dit aantal nog zal opschroeven, want je bent er momenteel net te snel op uitgekeken. Wat wel al snel opvalt, is dat het tempo in het bordspel omhoog geschroefd is. Speciale gebeurtenissen passeren in een vlot tempo de revue, waardoor je door kunt spelen. De kortste spelmodus telt tien rondes, waar een slordige zestig minuten voor gerekend wordt. Mocht je dus echt het klassieke bordspel willen spelen, dan moet je er wel even voor gaan zitten.
 
Zoals eerdergenoemd zul je in Super Mario Party moeten dobbelen, maar hier is wel een twist aan gegeven. Elk personages heeft namelijk een eigen dobbelsteen, welke kan worden gebruikt ten faveure van de originele dobbelsteen. Een persoonlijke dobbelsteen heeft bijvoorbeeld vakjes die muntjes opleveren, of simpelweg meerdere enen die gecompenseerd worden door een tien. Hierdoor kies je niet meer alleen maar het poppetje waar jij het meeste mee hebt, maar misschien wel voor het personage met de beste persoonlijke dobbelsteen. Over het algemeen strepen de voordelen zich wel tegen elkaar af, zodat er geen enkel personage echt te veel voordeel heeft.


 

Minigames op maat gemaakt

We kunnen wel om de hete brei heen draaien, maar uiteindelijk gaat het natuurlijk allemaal om de minigames die Super Mario Party rijk is. In totaal tachtig minigames passeren de revue tijdens het klassieke spel. Veel games maken gretig gebruik van de Joy-Con met haar motion controls en HD Rumble. Graaf bijvoorbeeld schatten op daar waar de trilling het sterkst is, of houdt controle over een steelpannetje terwijl je een stukje vlees bereid. De afwisseling zit er goed in, wat de minigames dé trekpleister van Super Mario Party maken. Eigenlijk zoals het hoort dus. Soms word je, wanneer je met minder dan vier menselijke spelers speelt, voor minigames gekoppeld aan de AI. We hebben op alle niveaus ervaren dat je dan negen van de tien keer de pineut bent. De AI maakt vaak een warrige indruk en kan in samenwerkingsverband niet opboksen tegen menselijke duo’s. Wanneer ze er alleen voor staan, gaat het gelukkig een stuk beter.

Naast de minigames kun je ook aan de slag met raften. Samen met in totaal drie vrienden neem je plaats op een raft en trotseer je een wilde rivier met vertakkingen. Ondertussen probeer je ballonnen te raken, die je minigames opleveren waarin je extra secondes kan verdienen voor je reis. In totaal zijn er tien coöperatieve minigames, dus dat begint relatief snel te vervelen. Daarnaast is er nog een ritmische modus waarin je je muzikale aanleg moet ventileren. Een leuk tussendoortje, maar niet meer dan dat.

Waar Nintendo in de trailers wel gretig mee adverteerde, was het gebruiken van meerdere Switch-consoles. Door deze tegen elkaar aan te leggen, kon er een x-aantal minigames worden gespeeld. Zo is er een puzzelgame waarin je bananen tevoorschijn moet toveren en kun je in tanks kruipen om elkaar af te schieten. Door de consoles aan elkaar te leggen vergroot je hiervoor het speelveld. De meest hilarische minigame was in onze ogen echter het honkballen, waarin je met twee aparte consoles een spelletje honkbal in het klein speelt. Hilariteit gegarandeerd.

Conclusie

Super Mario Party betekent een succesvolle terugkeer van de franchise. De game heeft de goede punten van vorige delen meegenomen en aangevuld met nieuwe opties. Niet alle opties hebben evenveel toegevoegde waarde, maar het hogere tempo, de persoonlijke dobbelstenen en het rijke arsenaal aan minigames maken er in zijn geheel een geslaagd feestje van. Verzamel dus je vrienden en laat de oude rivaliteit weer opborrelen, want plezier is met Super Mario Party zeker gegarandeerd.