Total War: Warhammer

Total War kan natuurlijk gezien worden als een gevestigde franchise. Na het kenmerkende Rome werden onder andere Atilla en Napoleon aangedaan, waarbij het realisme van de veldslagen hoog in het vaandel stond. The Creative Assembly  gooit het nu over een totaal andere boeg door de table-top strategy game Warhammer bij de franchise te betrekken. Zo werd Total War: Warhammer geboren, waarin er van enige vorm van realisme nog weinig sprake is.

De twee iconische franchises bieden samen echter genoeg voordelen om dat te vergeten. Total War: Warhammer biedt in totaal vier facties om mee te spelen, waaronder de mensen van The Empire. Daarnaast zijn de Dwarfs, Vampire Counts en Greenskins van de partij. Elke factie heeft een eigen campagne die je zo’n 100 uur zoet weet te houden. Dat is dus al 400 uur aan singleplayer. Het gebrek aan meer facties zal vast de nodige vraagtekens bij u opwekken, maar de bewuste keuze pakt in het spel meer dan goed uit.

De vier facties verschillen namelijk enorm van elkaar. Zo beschikken de dwergen niet over magie, maar zijn ze qua artillerie ongeëvenaard. The Empire beschikt over sterke tovenaren en de Greenskins hebben draken onder hun hoede. Vampire Counts beschikt over alles wat niet bestaat in deze wereld, zoals zombies en natuurlijk vampieren. Elke factie heeft zo zijn voor- en nadelen. Opvallend genoeg lijken deze facties ondanks de verschillen bijzonder goed met elkaar in balans te zijn. Een compliment waardig voor de mannen van The Creative Assembly.

In Total War: Warhammer is het vanzelfsprekend de bedoeling om grote legers te begeleiden in even grote veldslagen. Met in totaal twintig bataljons ga je de strijd aan tegen het andere leger op telkens een ander slagveld. Elk slagveld kent zo zijn voor- en nadelen, waardoor het belangrijk is om je leger goed te positioneren. Artillerie is namelijk fijn, maar wanneer ze vanaf de zijkant worden geramd door cavalerie, dan is het feest snel voorbij. Bossen verbergen de vijanden en een partij die op een heuvel staat geniet het voordeel. Afhankelijk van de moeilijkheidsgraad krijg je de tijd om het één en ander neer te zetten. Bij de makkelijke niveaus heb je de mogelijkheid het gevecht even op pauze te zetten. De hogere niveaus laten alles doorgaan zoals het gaat. Geen strategisch voordeel dus.

Waardige leiders

Waar Total War er nog wel eens om bekend stond niet het optimale uit de generaals en leiders te halen, lijkt het met Total War: Warhammer zich te hebben gerevancheerd. Elke factie kent namelijk enkele iconische leiders van de folklore, die op het slagveld niet misstaan. Leiders zijn niet snel neer te krijgen en spelen aanvallend een belangrijkere rol dan voorheen. Troepen hebben de aanwezigheid van de leider nodig, anders raken ze in paniek en is het snel afgelopen. De iconische leiders worden bijgestaan door helden die eens in de zoveel tijd verschijnen. Deze zijn qua prestaties op het slagveld te vergelijken met de oorspronkelijke leiders. Een held kan nog wel eens het tij keren in een gevecht. Het blijft uiterst belangrijk om te zorgen dat de leider niet sneuvelt, want dan is het vaak snel gedaan.

De rol van de leider is bij de factie Vampire Counts nog belangrijker. Zodra de leider zijn concentratie verliest/sneuvelt, veranderen alle zombies en ondoden in een hoopje as. Je hoofddoel is bij het strijden tegen de Vampire Counts dan ook maar al te duidelijk.

Grafische pracht in samenspraak

De combinatie van Warhammer met Total War heeft grafisch meer opgeleverd dan ooit. De strategische map, waar je je tussen het uitvoeren van de veldslagen door bevindt, is gedetailleerder dan ooit tevoren. Ook de veldslagen zijn voorzien van meer details. Het inzoomen op de legers laat de nodige variatie aan animaties zien, alhoewel er nog altijd wel enkelen misplaatst zijn. Niet alleen vanwege hoe het er uit ziet, maar ook omdat sommige gedragingen niet helemaal kloppen met de opdracht die je hebt meegegeven. Over het algemeen is de AI van het spel van een hoog niveau, maar niet altijd lijkt iedereen voor je te willen sterven terwijl ze dit wel aangeven.

Door de folklore die Warhammer rijk is, kent het spel qua verhaal ook meer diepgang dan ooit. Of het nu de dwergen, Greenskins, Vampire Counts of Empire is, elk heeft zijn eigen verhaal en eigen beeltenissen. De units en omgevingen zijn uiteraard ook direct afgeleid van Warhammer, waardoor de fans helemaal aan hun trekken zullen komen.

Meer dan singleplayer alleen

Mocht je alle vier de campagnes hebben doorspeelt en dus honderden uren achter je computer hebben gespendeerd, dan is er nog de mogelijkheid om Quest Battle te spelen. In Quest Battle worden iconische gebeurtenissen van het spel en de Warhammer-franchise nagespeeld. Daarnaast is er uiteraard de mogelijkheid om online te gaan en je daar te laten gelden. Door de vlotte laadtijden lijkt dit op een succes te gaan uitdraaien.

Conclusie

Total War: Warhammer is een zeer uitgebreid spel dat eigenlijk niet in een review samen te vatten is. Elke veldslag kan weer anders worden beslist en elke factie heeft zijn voor- en nadelen. Warhammer en Total War zijn samen zeer succesvolle partners gebleken die voor een dijk van een game hebben gezorgd. Vergeet Rome, Napoleon en Atilla: dit is de strategygame waar je naar zoekt.