Tropico 5

Heb je er ooit al van gedroomd om een dictator te zijn op een tropisch eiland? Als het antwoord positief is, moet je Tropico 5 overwegen. In deze vijfde telg van de city-building reeks krijg je alweer de kans om in de schoenen van een kwaadaardige dictator of Verlichte president te kruipen en je eilandrijk uit te bouwen. Dit keer word je niet alleen uitgedaagd door interne partijen, maar door wereldwijde ontwikkelingen. Aan jou om een dynastie uit te bouwen en aan de macht proberen te blijven.

In een vorig leven was Margareta Matadores een Latijns-Amerikaanse beroemdheid. Dat heeft zo zijn voordelen in haar huidige functie. Zo hebben buitenlandse mogendheden haar niet alleen liever, maar krijgt ze ook meer ontwikkelingshulp. Margareta heeft als ‘El Presidente’ van Tropico, het tropische eiland weten omvormen van een veredelde bananenplantage tot een klein paradijs dat leeft van de export van grondstoffen. Vooral de shirtjes uit echt lamawol en de planken uit Tropicaans hardhout doen het goed op de markt. Dakloosheid en werkloosheid zijn zo goed als onbestaande. Ook de recente inval van de Asmogendheden (Duitsland/Italië/Japan tijdens WO II) en een tsunami wist Margareta te overkomen. Misschien wordt het dan eens tijd om de macht over te dragen aan haar kleinzoon en hem Tropico als toeristische trekpleister op de kaart te laten zetten.

Tropico 5 laat zich het best omschrijven als een city-builder met een serieuze hoek af. En dat is juist de volledige charme van het spel. In de Tropico-games start je als de president/dictator van een tropisch eiland, zoals bijvoorbeeld Margareta hierboven, waar je naar eigen believen kunt regeren. Het doel is om daarbij zo lang mogelijk aan de macht te blijven en tijdens je regeertijd zo veel mogelijk geld naar je Zwitserse bankrekening te versluizen. Of je een volkslievende, democratische president of een wreedaardige dictator bent, kies je zelf.

Alles begint bij de aanmaak van je avatar, El Presidente, de stichter van je dynastie. Daarbij valt op dat het aantal kostuums en vooral het aantal karaktereigenschappen om uit te kiezen wat aan de magere kant zijn. Ook zijn er wat grafische bugs, waardoor je president er soms wat vreemd uit gaat zien. Waar je in vorige games bijvoorbeeld nog een rijke playboy met een panische angst voor het plebs kon maken, moet je het nu stellen met slechts één eigenschap. Je krijgt een dynastie, maar dat wel ten koste van de diepgang die je aan El Presidente kunt geven.

Je start je regeerperiode op een ongerept eiland met enkel een paar huisjes, een plantage, wat basisdienstengebouwen en je presidentiële paleis. Het spel kent dit keer vier tijdperken om je door te worstelen. Je begint tijdens de koloniale tijd en passeert de Wereldoorlogen en de Koude Oorlog om uiteindelijk in de Moderne Tijd aan te belanden. Elk tijdperk biedt zijn interne en externe uitdagingen. Naarmate je dichter bij het heden komt, moet je namelijk meer interne facties en andere externe partijen te vriend houden. Zelfs een dictator heeft namelijk vrienden nodig.

Bij de tijdperken horen grondwetartikelen, edicten, onderzoeksdomeinen en gebouwen. De edicten helpen je om jezelf verder te verrijken of om bepaalde facties meer naar je hand te zetten. Denk hierbij aan beslissingen als gratis gezondheidszorg, een rampenfonds, een carnavalsperiode, of de staat van beleg. Ook je bouwplannen hangen vast aan de tijdperken. Zo kun je je industrie pas echt opstarten wanneer je tijdens de Wereldoorlogen elektriciteit ontdekt, en komt toerisme pas op gang tijdens de Koude Oorlog. Er zijn in het totaal ongeveer honderd verschillende gebouwen die je kunt laten optrekken. Die zijn verdeeld in verschillende categorieën zoals: residentieel, entertainment, militair, diensten, verwerkende industrie, toerisme, etc.

De verschillende tijdperken en je dynastie vormen een mooie toevoeging aan de reeks. Ze brengen variatie in het spel en dagen je uit. Je trouwe rechterhand, generaal Penultimo, is wel nog steeds van de partij. Hij adviseert je over dringende zaken en tovert een glimlach op je gezicht met zijn opmerkingen. Glimlachen zal je overigens vaak doen in Tropico 5, want de omschrijvingen van de diverse gebouwen en onderzoeksdomeinen zijn best grappig. Flauwe moppen, allusies naar films en andere games, ontwikkelaar Haemimont Games heeft ze er allemaal in gestopt. De fun facts over echte dictators tijdens de laadschermen zijn ook best entertainend.

Als El Presidente is het niet alleen belangrijk om te weten hoeveel geld je al naar je Zwitserse bankrekening hebt kunnen doorsluizen. Je moest daarnaast ook weten hoe je eiland en zijn bewoners er voor staan. Je kunt daarvoor je ‘trouwe’ onderdanen selecteren en hun gedachten lezen. Sneller is echter om de Almanac te raadplegen. In dit boekje staan alle belangrijke en minder belangrijke cijfergegevens die je nodig hebt om te regeren. Bij die cijfers horen ook grafiekjes. Helaas komen die niet altijd overeen met je cijferdata.

Voor de eerste keer in de reeks beschikt Tropico 5 over een co-op multiplayer. Hierbij is het mogelijk om met tot vier andere spelers samen te spelen op een eiland. Spelers kunnen grondstoffen, arbeidskrachten, elektriciteit en geld onder elkaar uitwisselen. Ze kunnen elkaar ook proberen te overklassen en je kunt elkaar zelfs de oorlog verklaren.

Een city-builder als Tropico 5 moet het vooral hebben van zijn gameplay en charme, en niet zozeer van zijn graphics. Toch doet de game het best goed. Je kunt in- en uitzoomen en de camerahoek laat zich vloeiend aanpassen. Het is ook tof om kleine details te zien als de flikkerende lichtjes van de taverne of de openende garagepoorten van je fabrieken. Muzikaal is de Tropico-reeks altijd al iets geweest om tijdens de zomermaanden te spelen. De tropische tunes doen aan Buena Vista Social Club denken en scheppen meteen de juiste sfeer. Haemimont heeft wel een steekje laten vallen door van de pop-ups telkens maar de eerste paragraaf te laten voorlezen, en de rest in stilte te laten passeren.

Conclusie

Tropico 5 is een uiterst sfeervolle city-builder die je de volledige controle geeft over het leven op een tropisch eiland. Het is een geslaagde heropfrissing van de franchise. Als El Presidente is jouw wil wet en kies je zelf welke socio-economische, militaire en politieke weg je staat inslaat. Er zijn hier en daar wat haperingen, maar die doen niets af aan het plezier dat je krijgt bij het uitbouwen van je eiland en je presidentiële/dictatoriale dynastie. In deze game staat het je vrij om je te spiegelen aan om het even welke president, van Fidel Castro naar Barack Obama of zelfs Kim Jong-Un. Neem jezelf gewoon niet te serieus, want dat doet deze game ook niet - met groot succes.