Twisted Metal

Partyrace games zijn lachen, vooral in multiplayer. Rode of blauwe schilden gooien in Mario Kart of elkaar sarren in Modnation Racers is een tijdloze bezigheid. Maar er is een probleem, het is allemaal wel wat soft. Een raket heeft nooit meer impact dan dat de auto een beetje uit koers raakt, of met geluk van de baan dondert. Sony heeft voor u het antwoord! Twisted Metal!

Zoals al duidelijk mag zijn is Twisted Metal een racegame die het niet te nauw neemt met de realiteit. Dit wordt al duidelijk vanaf het moment dat je de game op pakt en de cover bekijkt. Een game waar een clown met een brandend hoofd de cover siert straalt namelijk niet bepaald realisme uit, en dat krijg je ook niet. Tenzij je transformerende ijscokarren, een autogooiende takelwagen of een lijkenwagen met machinegeweren die elkaar en de vernietigbare omgeving met raketten, vlammenwerpers, bommen en ander tuig bekogelen normaal vindt natuurlijk.

De clown waar ik eerder over sprak heet Sweet Tooth, de eerste van drie karakters waar je de storyline mee doorloopt. Zonder te veel te spoilen wil ik zeggen dat elk van de drie karakters rijp is voor eenzame opsluiting in een isolatiecel ergens ver weg van de bewoonde wereld. Dat maakt ze zeer geschikt als deelnemers van het Twisted Metal toernooi!

Het Twisted Metal toernooi wordt gerund door ene Kalypso, een figuur dat gehuld wordt in mysterie en  belooft een wens te vervullen van wie het toernooi dan ook wint. Dus is het aan jou om Sweet Tooth, Mr. Grimm en Doll Face ieder door een zestal challenges te werken en ze zo aan de overwinning te helpen.

Waarschijnlijk zullen mensen denken dat achttien challenges wat aan de korte kant is, en dat is zeker waar. Maar gelukkig duurt een gemiddelde challenge wel al vlug een kwartier. Dit brengt het geheel van de storymode op een redelijke vierenhalf uur. Nog langer als je de verplichte pauzes toevoegt.

De besturing van Twisted Metal is namelijk abominabel. Als je in een racegame lang de R2/RT moet inhouden is dat geen probleem, er staat amper druk op je vinger. Bij Twisted Metal wordt je echter geacht om de Square-knop ingedrukt te houden. Doe het maar eens een kwartier, dan begrijp je wat ik bedoel. Het is niet te snappen dat de makers de wapens onder de triggers gestopt hebben en het gas en de remmen op de actieknoppen. Het zorgt voor een geheel dat gewoon niet goed is voor je handen.

Dit is nog erger als je online speelt. Menselijke tegenstanders zijn vaak een stuk slimmer dan de computer en een potje duurt dus vaak nog langer! Auw, mijn hand! Gelukkig duurt het wachten in de lobby daarentegen meestal heel kort. Twisted Metal kent een klein dozijn voertuigen waarmee je je online kunt vermaken. Het zijn niet enkel normale auto’s maar ook een truck, motor of helikopter. Een aantal zul je wel in de singleplayer vrij moeten spelen.

Conclusie

Twisted Metal is een zeer vermakelijke game die zware schade oploopt door twee gebreken. Een langere singleplayer zou geen overbodige luxe zijn geweest, maar dit is nog niet de doodsteek. Het is vooral de abominabele besturing die de score flink omlaag haalt en die ervoor zorgt dat Twisted Metal niet de subtopper is die het had kunnen zijn.