Column: Concept voor een game

In januari van dit jaar ging ik voor de zoveelste keer op wintersport. Dit doe ik ieder jaar, maar dit keer is er een verschil met de voorgaande keren. Ik heb namelijk vorig jaar Elden Ring gespeeld. Elden Ring is naar mijn bescheiden mening de grote kanshebber om van deze generatie consoles de beste game te worden en voor mij heeft dit een reden. Het is dezelfde reden als waarom ik God of War 4 zo goed vond. Alles voelt zwaar. Je sjokt letterlijk in je harnas rond met je grote wapen. God of War 4 is briljant op die manier. Met die bijl die met elke beweging aanvoelt dat niemand behalve Kratos uberhaupt dat ding op kan tillen. Ik ben er gek op. Op games die dat goed doen.

Soulslikes zijn daar erg goed in. Alles voelt zwaar aan, daarom zijn denk ik die games en die combat zo beladen. Zelfs met Sekiro had ik het gevoel alsof alle bewegingen moeite kostten. En toen sjokte ik met mijn ski's op mijn skischoenen naar de lift. En opeens zag ik het voor me. In mijn verbeelding, niet in het echt.

Voor de lift staat een liftwacht. Hij wil me niet doorlaten. Hij pakt een snowboard en met een soepele beweging maakt hij er een contraptie van die kan schieten, steken en allerlei andere dingen. Hij loopt op mij af. Hij is sneller dan ik, want hij heeft snowboardschoenen, die lopen soepeler. Ik moet dus tactisch zijn. Ik pak mijn ski's en ga klaar staan. De slag kan beginnen.

Na een lang en vooral zwaar gevecht kan ik met de lift omhoog, de spelwereld in. De spelwereld is een skigebied. Het is een soulslike en fast travel kan als ik passen vrijspeel voor bepaalde liften. Naar beneden kan ik mijn wapen, de ski's, aandoen. Ergens midden op de piste staat iemand met een banaan. Niet zo'n geel ding dat je op kan eten, maar een soort brancard dat ze in skigebieden gebruiken om mensen die gewond zijn geraakt beneden te krijgen. Ze noemen het een banaan, omdat als je erin ligt, dan voelt het alsof je op een banaan ligt. En een banaan is lekker om op te eten, maar erop liggen is niet echt geweldig.

De man met de banaan gebruikt deze als wapen om me kapot te krijgen. Dat heeft voordelen. Als hij me verslaat, kan hij meteen me naar beneden brengen, maar nu moet ik beslissen of ik mijn ski's uitdoe of dat ik weg ski. Als ik weg ski komt hij achter mij aan. Mijn wapens, de ski's, heb ik aan en kan ik niet gebruiken. Hij heeft een banaan en kan die wel gebruiken. Dus ik moet snel zijn met skiën.

Persoonlijk vind ik het concept erg grappig en als ik zie wat voor gigantische berg soulslikes de revue hebben gepasseerd, kan er vast wel een winter-soulslike bij.