Column: Denk jij nog na voordat je een game koopt?

Nu ik deze column op papier zet, snap ik dat ik eigenlijk mijn eigen ruiten aan het ingooien ben. Ik recenseer namelijk al twaalf jaar games in allerlei soorten en maten. Games die mij wel aanspraken en games die mij bij voorbaat niet aanspraken. Games waar ik een geweldige tijd mee heb gehad en games die mij flink wat kostbare tijd hebben ontnomen. Van elke recensie die je schrijft, leer je weer wat meer. Het spectrum aan games waarmee ik mijn nieuwste recensie-exemplaar kan vergelijken is namelijk met elke titel weer iets uitgebreid. Bij het schrijven van elke recensie voel ik ook een stukje verantwoordelijkheid. De verantwoordelijkheid om jou, als bezoeker, een zo begrijpelijk mogelijke conclusie voor te schotelen van mijn ervaringen. Een conclusie die uiteindelijk aan jou de keuze moet overlaten of je tot een aanschaf overgaat of niet.

Want dat is naar alle waarschijnlijkheid ook de reden dat je de recensie in kwestie leest. Je wilt weten of een aanschaf te rechtvaardigen is. Je wilt weten of het spelletje jouw zuurverdiende centjes waard is. Er zit nogal wat verschil in aanschafgedrag bij gamers. Er is nog altijd een groep die op basis van een hoesje in de winkel en een pakkende tekst op de achterkant van het doosje tot een aanschaf overgaat. Veelal zijn dit ouders die geen idee hebben wat ze voor hun kind moeten kopen of jonge kinderen zelf die net als bij boeken in de bibliotheek op de omslag afgaan. Dat jij op deze website terecht bent gekomen en dus wel wat research doet, wijst eigenlijk al uit dat jij niet in de bovengenoemde categorie mag worden geschaard. Nee, jij struint het internet maar al te graag af om te kijken of een spel iets voor jou is.

Maar hoever ga je daarin? Pak je de screenshots van een game erbij en misschien nog een trailer? Zorgen de beelden ervoor dat jij wel of niet een game koopt? We maken nog meer dan regelmatig mee dat trailers en screenshots er een stukje rooskleuriger uitzien dan het eindresultaat. Zeker wanneer je verwacht exact hetzelfde te krijgen als dat de trailer je voorschotelt, kun je nog wel eens van een koude kermis thuiskomen. Deze groep die kijkt naar het visuele plaatje vind ik eigenlijk een veredelde vorm van de consumenten die in de winkel dus op een hoesje afgaan. Screenshots en trailers zijn eigenlijk het digitale hoesje van een game, alhoewel deze wel meer informatie bieden dan de nodige boxshot. Afijn, je steekt in ieder geval wat meer tijd in het leren kennen van de game.

En dan komen we aan bij de gamers die zich laten leiden door recensies. Een recensie in de plaatselijke krant of op de website waar ze nog wel eens een nieuwtje meepakken. Of de eerste hit op Google na het intypen van de titel van de desbetreffende game. Deze recensie speelt een essentiële rol in het al dan niet aanschaffen van de game. Dit betreft ook de algemene beoordeling op Steam of de gemiddelde score op Metacritic. Is de recensie negatief, dan wordt de game uit de gedachten gezet. Is de recensie positief, dan wordt de eerste de beste winkel opgezocht om de game in het winkelmandje te stoppen.



Van deze speurneuzen in spé bestaat er ook een overtreffende trap. Een groep die elke steen ondersteboven wil keren om te weten of een game de moeite waard is. Er worden meerdere websites afgespeurd om de meningen van de recensenten met elkaar te vergelijken. Metacritic wordt afgestruind in de zoektocht naar de reviews die ontzettend de diepte ingaan. Grafische analyses van Digital Foundry van Eurogamer worden bekeken om te kijken of je wel de beste versie van een spel te pakken hebt. Het algemene oordeel van de pers is vaak leidend voor het al dan niet aanschaffen van die game waar jij mogelijk al maanden naar uitkijkt.

De afgelopen alinea’s hebben wellicht het beeld geschetst dat ik wat minachtend ben over de groep die tot een aanschaf over gaat in de winkel. Dat ik het eens ben met de groep die grondig onderzoek doet, maar niets is minder waar. Sterker nog: ik ben een beetje jaloers op de groep die op basis van minimale research een spel aanschaft. De groep die een goed gevoel krijgt bij een spel nadat die er de afgelopen maanden wat nieuws over heeft gelezen. Want in mijn ogen doet de huidige review-cultuur de volgende vraag rechtvaardigen: denken wij zelf nog na voordat we een game kopen? Wat nu als jij een ontzettende fan bent van Star Wars, maar de reviews van het spel vallen een tikkeltje tegen?

Wat nu als jij het eerste deel van een serie hebt gespeeld en reikhalzend uitkijkt naar een tweede deel? Moeten negatieve reviews jouw droom dan uiteen laten spatten, omdat de moeilijkheidsgraad uit balans is of er nog wel eens een lightsaber gek doet? Onder aan de streep speel jij alle spellen namelijk voor je eigen vermaak. Je speelt ze niet om een oordeel te vellen over of het wel of niet een technisch hoogstandje is. Wanneer een game je leuk lijkt en je kijkt er al een tijdje naar uit, dan is er ook gewoon een goede kans dat je je zult vermaken met dit spel. Natuurlijk zijn er uitzonderingen daargelaten. Sommige games zijn amper speelbaar, maar die heb ik twaalf jaar tijd zelden meegemaakt.

Daarom vraag ik jou, beste lezer, om soms ook nog eens op je eigen gevoel te vertrouwen. Laat je niet hersenspoelen door alles wat er maar geschreven en gezegd wordt. Verdwaal niet in het overwoekerde woud van meninkjes die zich in jouw hoofd willen nestelen om alle motivatie voor het spelen van een game weg te nemen, omdat bepaalde facetten van een spel niet deugen. Ga lekker spelen, kan jou het schelen. Als je je er maar mee vermaakt.