Column: Kennismaking met controllerfrustraties

Toen ik de leeftijd van twaalf had, was mijn vriendengroep aardig verdeeld. Een groot deel was aanhanger van Sony’s PlayStation consoles, terwijl een klein groepje warmer liep voor de Xbox consoles van Microsoft. Echte aanhangers van Nintendo waren er niet. Enkel de GameBoy verscheen nog wel eens ten tonele en verder was het vooral een nostalgische spelcomputer. PC-gamers bevonden zich bijna niet in mijn vriendengroep. Eén van de discussies die tussen de fanboys ontstond, was die over de beste controller. Aanhangers van de Xbox vielen steevast terug op het argument dat de Xbox controller ‘veel lekkerder in de hand lag’. De PlayStation controller lag maar vervelend in de hand. Ik heb mij er nooit druk om gemaakt. Totdat ik een Switch in bezit kreeg, want daar werd ik niet vrolijk van.

Zoals gezegd: qua controllers ben ik al snel tevreden. Ik hoef geen extra toetsen ergens achter op de controller verstopt die mijn prestatie in een shooter zouden verbeteren. Ik hoef niet per sé met een kabel te spelen omdat dit mogelijk enkele milliseconde in mijn voordeel zou werken. Ik wil gewoon een controller die zijn werk doet. Die doet waar ik hem voor gehaald heb. De Joy-Con van de Nintendo Switch doet veel waarvoor ik hem niét heb gehaald en dat frustreert mij tot op het bot.

Mocht ik nu de enige zijn die geen doorgewinterde fan is van de Joy-Con, dan zou ik een nieuw exemplaar aanschaffen en er vanuit gaan dat het een foutje is, maar we weten allemaal wel beter. Nintendo’s Joy-Con is een erg instabiele controller, die door veel gamers wordt verguisd en dat is niet vanwege maar één reden. Het zal Nintendo aan het denken hebben gezet wat het voor bij een nieuwe console zal moeten doen, want de controllers van de Switch lijken niet meer te redden. Dit bleek al uit een artikel van Kotaku in april van dit jaar. Een supervisor van de reparatieafdeling van de Joy-Con vertelde dat er wekelijks duizenden reparaties werden aangevraagd. Het werd zo’n probleem dat er geen vervangende exemplaren meer werden gestuurd, maar dat er echt aan de Joy-Cons moest worden gesleuteld. Er werd zelfs een aparte afdeling gemaakt om de reparaties te voltooien.

De olifant in de kamer is natuurlijk het drift-probleem. De analoge sticks van de Joy-Con vertonen vroeg of laat in veel gevallen drift-issues. Hierbij neemt de controller aan dat jij jouw speelfiguur een bepaalde richting in wilt bewegen, terwijl je geen orders hiervoor geeft. Veel controllers kennen dit probleem, maar dan echt na belachelijk veel speeluren. De Joy-Cons tonen dit probleem relatief snel, zo blijkt uit alle fora op internet. Daarnaast hebben we verbinding van de Joy-Cons. Deze valt in sommige gevallen gewoon eens in de zoveel tijd weg. Vaak is dit op te lossen door alles eens te resetten, maar het is geen blijvende oplossing.

De problemen tonen aan dat de kwaliteit van de controller aan zich te wensen overlaat. En laten we eerlijk zijn: het voelt allemaal ook niet degelijk. Oké, ik ben een man van twee meter waarbij een losse Joy-Con volledig in de handpalm verdwijnt, maar je hebt simpelweg niet het idee dat je een stukje kwaliteit in je hand hebt. Leuk voor kinderen qua formaat, voor volwassenen te klein. Benieuwd wat die Xbox-fanboys te zeggen hebben over het formaat van een enkele Joy-Con!

Nintendo weet heus wel dat de Joy-Con niet hun beste stukje hardware is. De HD Rumble is leuk, maar daarna houdt het op. Games die volledig gebruik proberen te maken van de controller tonen de grenzen aan. Richten op het scherm werkt bijvoorbeeld bijzonder onnauwkeurig. Helemaal erkennen dat de Joy-Con geen huzarenstukje is, doet het bedrijf echter niet. Uiteraard ergens logisch, maar niet minder frustrerend.

Het doet mij eigenlijk voor het eerst actief zoeken naar third-party controllers. Controllers die de Joy-Con doen vergeten. Gelukkig zijn er enkele degelijke vervangers te vinden die ook de meest belangrijke features bevatten. Het gaat volledig tegen mijn principes in, maar ik voel mij genoodzaakt. Bij de volgende console van Nintendo wacht ik dus even af hoe de controllers bevallen, want de huidige controllers maken mijn controller-discussies als twaalfjarige-jarige compleet irrelevant.