De Top 5: Sil Hendriks

Nu de oliebollen bijna het vet in gaan en de drie aan het einde van het jaartal bijna verandert in een vier is het tijd om terug te blikken op 2013. Het jaar waarin de PlayStation 4 bij ons verscheen en de Xbox One aan onze neus voorbij ging. Een jaar met geweldige games en grote teleurstellingen. Om 2013 te vieren zullen alle redacteurs van GameQuarter jullie dagelijks trakteren op hun persoonlijke Top en Flop vijf aan games van 2013. Vandaag: Sils top 5.

Ah, het einde van het jaar. De lijstjes gaan weer komen en ook ik doe weer vrolijk mee. Maar waar ik overal The Last Of Us, Grand Theft Auto V, Assassin’s Creed IV: Black Flag en FIFA 14 zie prijken, vaar ik wederom mijn eigen koers. Leuk hoor die PlayStation en Xbox, maar toch zijn maar liefst drie van deze vijf games Nintendo-games.

‘’Disgaea is een geweldige SRPG,’’ dat hoorde ik van een van mijn collega’s hier bij GameQuarter. En hoewel ik het niet vaak met hem eens ben, heeft hij bij Disgaea D2: A Brighter Darkness niet overdreven. Strategie, humor, referenties en belachelijk veel diepgang, dat zijn de vier pilaren waar de Disgaea-formule wederom een sterke game op wist te bouwen. Het enige wat de game aan te rekenen valt, is dat enkel de basis wordt uitgelegd, met als gevolg dat veel spelers niet alles uit de game zullen kunnen halen of dit pas veel te laat ontdekken. Maar daar hebben we internet voor! Dit zeg ik terwijl ik ondanks ruim 120 uur nog maar het topje van de ijsberg heb gezien, dus de vijfde plek heeft Nippon Ichi Software meer dan verdient.

Meestal wacht ik met het aanschaffen van een console tot ik tenminste vijf tot tien titels weet die ik graag wil spelen en die voor de betreffende console gaan uitkomen op korte termijn. Maar toen ik de eerste beelden van Pikmin 3 zag werd gelijk de lokale game-boer gebeld voor de reservering van de Wii U. Pikmin en Pikmin 2 worden met recht tot de beste games op de GameCube gerekend en de vraag om Pikmin 3 was al jaren enorm. De release van de Wii U mocht Pikmin 3 spijtig genoeg niet meemaken, maar deze zomer kwam de game dan toch eindelijk uit. Samen met de Pikmins heb ik wederom gestreden tegen grote monsters, spullen versleept en gerend om maar niet in het donker terecht te komen. Helaas was het avontuur kort, waardoor het op de vierde plek eindigt. Over vier gesproken, Nintendo wanneer krijgen we Pikmin 4?!

Eigenlijk speel ik een beetje vals door Earthbound in deze lijst te betrekken. Immers stamt de game uit 1995 en is de versie die dit jaar op de eShop verscheen op geen enkele manier anders dan die game. Deze versie van Earthbound is echter de eerste Europe versie en dus beschouw ik het als een maas in de wet. Ik ben blij dat deze maas er is, want Earthbound verdient het om bovenaan de lijsten van 2013 te prijken. Zelfs met zijn antieke graphics en redelijke achterhaalde gameplay wist het mij te betoveren met zijn belachelijke humor en onderliggende hardcore oldskool RPG-gameplay. Toen het avontuur van Ness, Paula, Poo en Jeff dan ten einde kwam, was dit ook veel te snel voor mijn gevoel. En als ik, iemand die constant verwend wordt met de nieuwste games, zo’n gevoel heb na het spelen van een retro-game, moet ik de game wel een plek in de top vijf gunnen.

Het had slecht af kunnen lopen voor Fire Emblem. Awakening was Intelligent Systems’ laatste kans om de serie te herstellen naar diens voorgaande glorie en weer bij het grote publiek aan de man te brengen. De serie was zijn glans nooit verloren, maar was te moeilijk geworden voor de gemiddelde gamer. Intelligent Systems stond dus voor de moeilijke taak om de serie toegankelijker te maken zonder de bestaande franchise te verloochenen. Bovendien moest het de gameplay zoals deze al voor de serie vast stond uitbreiden om fans niet teleur te stellen. Velen dachten dat het gedaan zou zijn met de serie, maar niets blijkt minder waar. Om beide partijen tevreden te stellen kwam Fire Emblem: Awakening met een tweetal modi, één gericht op beginners en één op veteranen. De gameplay werd bovendien uitgebreid met prachtige 3D-cutscenes binnen en buiten het gevecht om en een sociaal aspect tussen de vele leden van je leger. Met een constante stroom van betaalde én gratis DLC wist het bovendien de speelduur aanzienlijk te verlengen en fans van het eerste uur te bedienen met oude bekenden van eerdere Fire Emblem-delen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Fire Emblem: Awakening de best beoordeelde 3DS-game tot op heden is. Op deze lijst zal hij het echter met een tweede plaats moeten doen…

…want de eerste plaats gaat naar Persona 4: Golden voor de PlayStation Vita. Eigenlijk stond dit al bijna vast sinds februari, want Persona 4: Golden is voor mij niet alleen de game van het jaar, maar de beste game die ik tot op heden heb mogen spelen. De game kwam aan als een sloopkogel en wist mij volledig van mijn à propos te brengen. Waar ik me in de eerste uren verveelde wist de game me, eens het op gang kwam, aan het lachen of aan het huilen te brengen en me in spanning af te laten wachten, en dit soms in een tijdspanne van minder dan een uur. Ondertussen zit ik in spanning op Persona 5, Persona 4: Dancing All Night, Persona 4: The Ultimax Ultra Surplex Hold en Persona Q: Shadow Of The Labyrinth te wachten, biddend dat de nieuwe uitgever Sega besluit de games te lokaliseren.

Zeggen dat Persona 4: Golden mij een fan van de serie heeft gemaakt is een understatement, want het laat me tien maanden later nog steeds snakken naar meer. Het avontuur van Yuu, Chie, Yukiko, Kanji, Teddie, Rise, Naoto en Yosuke is er een die mij altijd bij zal blijven en die zijn plaats als eerste op deze ranglijst meer dan verdient heeft. Doe jezelf een plezier en geef het een kans, zelfs als je niets met het genre hebt. Je zou niet de eerste zijn die door deze game bekeerd zou worden.