Vraag aan de redactie: voor welke game had je hoge verwachtingen die uiteindelijk teleurstellend was?

Sil

New Pokémon Snap. Jaren en jaren heb ik gewacht op een nieuwe Snap, nadat ik het origineel een keer of zeven had uitgespeeld. Maar toen het er daadwerkelijk was, bleek het een zielloos product, gemaakt door een studio die duidelijk is ingehuurd en niet met een passie voor de monsters aan de slag is gegaan. Een andere boosdoener was dit jaar Criminal Border: Life Sentence. Ik had zo'n hoge verwachtingen van het einde van deze serie, maar het loopt af met een sisser waar Death Note zelfs niet aan kan tippen. En dat zegt wat!

Natascha

Voor mij is dit Cyberpunk 2077. Toen de game werd aangekondigd, was ik super enthousiast, omdat ik gek ben op het cyberpunk-genre. Met alle hype die uiteindelijk om de game was ontstaan, werd ik echter al wat angstig of ze het wel waar konden maken. Toen de game uiteindelijk uitkwam, werd die angst meer dan bevestigd met alle bugs en dergelijke die de game rijk was. Ik heb de game toen dus ook niet gekocht om die reden en gewacht tot deze speelbaar was geworden. Vorig jaar heb ik eindelijk die stap durven maken en nu zie ik het als een van mijn favoriete games ooit. Soms wordt wachten gelukkig beloond en het laat zien wat een developer kan bereiken als ze hun game blijven onderhouden.

Mark

Hollow Knight: Silksong. Man oh man, wat keek ik uit naar die game. Het enige dat ervoor zou kunnen zorgen dat het niet mijn GOTY zou worden, was als die nog een keer uitgesteld zou worden. Maar toen ging ik het spelen en had ik er gewoon geen plezier in. Ja, her en der vergaapte ik me aan de mooie visuals, en het zingende kevertje was wel echt heel schattig. Maar toen kwam de kill room waar ik twintig keer op stukliep, en waar ik twintig keer een runback van meerdere minuten voor moest maken, gevolgd door een al even moeilijke baas met ook weer een runback van meerdere minuten. Ik merkte dat ik van de drie tot vier uur die ik gespeeld had, meer dan de helft met tegenzin had zitten spelen. En vervolgens heb ik het spel weggelegd. Waarom heeft die game dan ook contact damage en ellenlange boss runbacks? Dat is toch niet meer van deze tijd?

Stefan

Er zijn meerdere games die ik had kunnen noemen, maar een ervan is Grand Theft Auto: The Trilogy – The Definitive Edition. Maar wie was er niet teleurgesteld toen deze games verschenen? Het was gewoon heel slecht en het heeft misschien wel het laagste cijfer gekregen dat ik heb uitgedeeld. Achteraf is het overigens nog wel goedgekomen, want inmiddels zijn ze best aardig om te spelen en heb ik me vooral met de San Andreas uit deze bundel toch echt wel vermaakt. Als ik de game in de huidige staat had mogen recenseren, dan was er waarschijnlijk iets heel anders uitgekomen. Een nog recentere titel die ik kan noemen is mijn laatst gerecenseerde titel, namelijk Wreckreation, maar daar keek ik wel minder naar uit dan naar de eerder genoemde. Waarom die tegenviel, kun je in mijn recensie lezen.

Peter

Mijn grootste teleurstelling is nog niet zo oud. Assassin's Creed Shadows kwam dit jaar uit. Al jarenlang koop ik op de eerste dag de games uit deze serie en eigenlijk altijd weer met minder verwachtingen dan het voorgaande deel, maar al jaren heb ik ervan genoten. Deze keer verwachtte ik er wel degelijk iets van. Deze keer had ik het gevoel dat Ubisoft er echt iets van ging maken. Hoewel de game het goed deed, kreeg ik een flinke klap in mijn gezicht. De personages hadden de emotionele diepgang van een bord karton, het verhaal was slecht en voorspelbaar en die spelwereld was eigenlijk niet veel anders dan steeds weer hetzelfde Japanse bos. Het zijn de zeventig pijnlijkste euro's die mijn portemonnee uit zijn gegleden van de laatste jaren.

Doeke

Al sinds jaar en dag speel ik de games van Sid Meier en dan met name de Civilization-franchise. Ik speel deze games al sinds het eerste deel en heb ze allemaal tot en met Civilization VI gespeeld. Toen na vele jaren eindelijk Civilization VII werd aangekondigd, was ik erg enthousiast. En de maanden erna bleef dat enthousiasme groeien. Ik had theoretisch zelfs de mogelijkheid om het te kunnen reviewen, maar zag er vanaf vanwege de tijdsdruk. Een potje Civilization kan zomaar veel meer uren in beslag nemen dan je van tevoren dacht. En daarmee ook veel meer tijd. Dus heb ik besloten dat ik zelf de meest complete editie maar ging aanschaffen.

Ik heb de reviews niet gelezen, maar dat had ik wellicht achteraf wel moeten doen. De game is compleet anders opgezet dan voorgaande delen en daardoor mist het voor mij een groot deel van de ziel die Civilization voor mij hoort te bezitten. Daarnaast was de game naar mijn idee ook niet volledig af en was de balans een beetje zoek.

Ik ben nog nooit zo teleurgesteld geweest in de serie waar ik al meer dan dertig jaar fan van ben. Toegegeven, deel 6 begon ook vrij slecht, maar had wel die spreekwoordelijke ziel in zich. Ik weet dat de Civilization games zeer lang ondersteund worden door de ontwikkelaar, dus ik hoop echt dat de ziel er weer in terugkomt. Ik ben klaar met Civilization VI en hoop snel weer in Civilization VII getrokken te worden, zodat ik mijn teleurstelling kan omzetten in het enthousiasme dat de serie verdient.

Mario

Onder andere Duke Nukem: Forever schiet mij te binnen, maar daar heb ik mij uiteindelijk toch best mee kunnen vermaken. Een andere game is Soldier of Fortune: Payback. Soldier of Fortune en Soldier of Fortune II: Double Helix behoren voor mij in het lijstje van beste first-person shooters ooit. Beide games hadden een vermakelijk verhaal en de gameplay was erg goed. Daarnaast kon ik het bloed en het gore erg waarderen.

Nu was dat bloed en gore ook aanwezig in Payback, maar naar mijn gevoel was het toch hevig verminderd ten opzichte van de eerste twee games. Ook waren de gameplay en het verhaal niet leuk in de derde Soldier of Fortune; het was zelfs zwaar teleurstellend te noemen. Soldier of Fortune: Payback is dan ook tot de dag van vandaag de enige game die ik terug heb gebracht naar de winkel.