DarKnot

In deze nieuwe kamer zie je direct de lichtknop. Je drukt erop en je ziet dat het de badkamer is. In het bad ligt een vies, stinkend en inmiddels zacht geworden lijk van iemand. Je maakt een opmerking dat je die na het ritueel moet schoonmaken. In het kastje naast de vervuilde badkuip ligt een kastje. In het kastje ligt een ampullen bloed, vermoedelijk van de abominatie die nu in bad ligt. Je loopt uit de badkamer terug de donkere gang in. Aan de rechterkant is nog een kamer. Je ziet een bureau en een stem in je hoofd zegt dat daar een sleutel ligt. Je pakt de sleutel en loopt verder de gang in. Daar is een deur met een satanisch symbool erop getekend. De deur is op slot, maar je hebt een sleutel dus je kunt hem open doen.

De kamer waar je in komt, is er eentje die typisch is voor iemand die graag de duivel wil oproepen. En dat is ook precies wat je moet doen. Je ziet een document liggen met instructies en als je deze opent, hoor je in de achtergrond dat het kind wakker is geworden en hij klinkt een beetje raar. Het lijkt wel of hij ruzie heeft met zichzelf. Een van de attributen die je neer moet liggen op een bureau, is het bouwwerkje dat je eerder in de lade van het bureau hebt gezien. Je denkt verder niet over de rest na en loopt snel weer terug naar de slaapkamer, maar daar zie je het jongetje lopen. Opeens valt de jongen je aan, grijpt je keel vast. Je voelt al het leven uit je lichaam lopen, terwijl je langzaam sterft op de koude vloer.

Je wordt wakker in een donkere kamer. Je zit op dezelfde stoel als eerst en ziet alleen maar dezelfde kaars als eerst. Je weet wat je moet doen. Je pakt de kaars en loopt al naar de plaats waar de deur moet zijn. Je drukt de lichtknop in, maar er is geen reactie. Het licht gaat niet aan. Je zult het hele riedeltje opnieuw moeten doen, maar dit keer in het donker.

Een bokser die LSD heeft gebruikt

DarKnot is een game die gemaakt is door DarKnot team. Persoonlijk vind ik dat wel leuk, want je ziet niet zo vaak dat de ontwikkelstudio de naam van de game draagt. Dit team is overduidelijk erg toegewijd aan deze game. In het eerste kwartier is dit ook goed te zien. Het bovenbeschreven scenario is bijna letterlijk opgeschreven hoe ik voor de eerste keer de game ervaren heb. Je wordt wakker in een soort nachtmerrie en als je sterft, word je opnieuw wakker in dezelfde droom, maar dan wel met een paar andere details. Je moet een ritueel afmaken, voordat je wordt getransporteerd naar een compleet ander deel van de game. Waar het begin in first person is, is het tweede deel in third person en zie je ook meteen het eerste grote gebrek: de besturing. Die is op zijn zachtst gezegd merkwaardig te noemen. Het is ook niet helemaal te omschrijven hoe het aanvoelt, maar het voelt vreemd. Je protagonist beweegt net iets te scherp en onhandig, wat je vooral merkt in de combat.

Naarmate de game vordert, zul je vijanden tegenkomen en in het begin, als je nog geen vuurwapens hebt, zul je het moeten zien te redden door klappen uit te delen. Alleen heb ik wel hier het gevoel dat de persoon waarmee je speelt een soort lichamelijke handicap heeft. Hij mept maar een eind op weg in de lucht in de hoop dat hij iets raakt. Wat je ook doet en hoe hard je ook je best doet, het lijkt wel of je speelt met een bokser die iets te veel LSD genomen heeft. Gelukkig verandert dit als je de beschikking krijgt tot een vuurwapen. Deze schieten redelijk en zeker de shotgun maakt je dodelijk. De kogels in de vuurwapens zijn echter zo beperkt dat je er bij lange na niet alle vijanden ermee dood krijgt.