A Game About Feeding A Black Hole

Het begint allemaal vrij onschuldig. Je ziet een kleine zwarte stip in het midden van het scherm een daaromheen zweven allemaal kleine oranje asteroïden. Kleine kiezeltjes die als gruis om het zwarte gat zweven.

Voedt je zwarte gat

Jij bestuurt een soort pulserende hamer om de asteroïden mee in stukjes te slaan. Het ziet er overigens niet uit als een hamer, maar als een cirkel, die ook wel de radiant wordt genoemd. Deze radiant bestuur je met je muis of joystick en verder gebruik je geen knoppen. Je gaat met je muis over een asteroïde tot deze in stukken is gebroken en fungeert als voer voor het zwarte gat.

Ieder potje waarin jij de zwevende rotsblokken moet vernietigen, duurt ongeveer twintig seconden. In deze korte tijd moet je zoveel mogelijk massa voeden aan het altijd hongerige zwarte gat. Voor iedere massa die je voorkauwt, krijg je wat geld en hiervan koop je upgrades.

Deze upgrades variëren. Je kunt ervoor kiezen om de radiant te vergroten, zodat je meerdere hemellichamen tegelijk kunt vernietigen of je vergroot de kans dat de tijd wordt verlengd. Ook kun je kiezen om dat de tijd tussen de pulses van de radiant wordt verkort. Iedere upgrade zorgt ervoor dat je meer massa kunt vermalen tot hapklare brokken, zodat je meer geld naar binnen harkt.

Het zwarte gat heeft altijd honger

In het begin heb je een piepklein zwart gaatje en mag je blij zijn als je tien dollar ophaalt. Upgrades zijn dan ook zeer goedkoop. Beetje bij beetje ga je steeds meer geld per potje naar binnen harken. De upgrades worden beetje bij beetje ook steeds duurder.

Op een gegeven moment worden de upgrades ook belangrijker. In het begin zijn alle asteroïden oranje, maar met de upgrades vergroot je op den duur de kans dat je een gele asteroïde tegenkomt, die meer waard zijn. En daarna krijg je groene, blauwe en paarse rotsblokken en neemt ook de hoeveelheid geld die je ophaalt steeds meer toe.

Ook gaat de manier veranderen hoe je stenen vermorzeld. Eerst is het alleen jouw radiant die ertoe in staat is, maar later kunnen blokjes massa elektrisch geladen zijn. Als je ze dan vernietigt, schieten ze een stroomstoot af die omliggende blokken raakt.

De upgrades gaan door. Asteroïden worden kleine planeten en kleine planeten worden grote planeten. Dit worden kleine sterren, grote sterren, nova's, supernova's en altijd weer maak je er brokken van en vreet het zwarte gat alles wat je voedt gulzig op.

Extreem verslavend

De mate van vernietiging is op den duur niet meer te overzien. Waar je eerst nog $10,- bij elkaar raapte, levert op den duur ieder potje meerdere googel (dat is een miljard triljard) op en zijn de upgrades even duur. Met de supernova's vernietig je alle omliggende sterren en met lasers kun je ook hele stukken van het universum in een enkele seconde volledig doen verdwijnen. De vernietiging is krankzinnig.

En dat maakt deze game enorm verslavend. Iedere keer vergroot de vernietiging die je zaait en in het eerste half uur van de game vraag je je af wat je aan het doen bent. Daarna gaat de rest vanzelf en blijf je spelen. De toenemende mate van vernietiging zorgt dat je in een soort droomstaat belandt die ervoor zorgt dat je blijft gaan.

De game is verder niet heel bijzonder. Hij ziet er niet zeer mooi uit en ik ga je niet overtuigen deze game te spelen door screenshots te laten zien. Aan de andere kant kost deze game niet zoveel en ik kan je rustig zeggen dat het zeker de moeite waard is te proberen. Voor mij vloog de tijd voorbij met het spelen van deze game. De gameplay is krankzinnig verslavend.

Verschillende modi

Wat ik hierboven omschrijf is de standaard modus waar je mee kunt spelen. Je bent ongeveer drie uur bezig om deze modus volledig uit te spelen en dan kun je nog een aantal andere modi vinden die je nog even bezig zullen houden met deze game.

Zo is er een Quick Play Mode, waarbij je een korte versie speelt van de normale modus. Helaas ga je dan ook niet veel verder dan het vernietigen van asteroïden en mis je eigenlijk alle lol in deze game. In de Mini Challange Mode speel je de Quick Play Mode, maar dan zijn de upgrades op een andere manier beschikbaar. In The Line zul je echt moeten kijken wat je kunt doen om zo snel mogelijk deze game uit te spelen en dan is er Zen Modes waarbij je, lekker doelloos, asteroïden moet vermalen zonder upgrades.

Al die modi zijn hartstikke leuk, maar er is er een die echt de moeite waard blijft en dat is de Normal Mode. Hoewel er nog een Roguelike Mode aan zit te komen en ik daar ook wel iets van verwacht, denk ik dat de enige echt interessante de Normal Mode zal blijven. De rest vond ik eigenlijk niet het benoemen waard.

Conclusie:

Je kunt een ding van A Game About Feeding A Black Hole zeggen. Deze game is verslavend! Hij is grafisch niet heel erg mooi gemaakt, maar de gameplay is erg leuk en zeker voor het bedrag dat je betaalt heb je hier zeker een leuke game. Na een paar uur gaat hij vervelen, maar dan heb je wel een paar heerlijke uurtjes achter de rug.