AMANATSU+

Ik noem deze game dan wel een vervolg, maar als je het mij vraagt zou de term DLC veel beter hebben gepast. Het volgt immers direct op de gebeurtenissen van AMANATSU: Perfect Edition en biedt voor alle drie diens character routes een soort vier uur lange epiloog in het volgende semester. Dat is echter niet hoe Shiravune het in de markt heeft gezet.

+punt

Ik heb door de jaren heen om veel redenen geworsteld met het schrijven van een review. Soms had ik een gevoel dat ik niet onder woorden kon brengen, andere keren was een game dermate uniek dat het omschrijven met enkel tekst lastig bleek en ook gebeurde het wel eens dat het objectieve cijfer en mijn gevoelsmatige cijfer met elkaar botsten. Bij AMANATSU+ is mijn probleem heel anders: ik heb er niets nieuws over te vertellen. Ik heb mijn review van de originele AMANATSU erbij gepakt en feitelijk zou ik het gros van deze review kunnen pennen door delen daarvan te kopiëren en plakken. Het is immers exact hetzelfde spel, maar dan enkel meer ervan. De common route is al geweest en er wordt al volop gebatst, dus wat overblijft is meer van wat het origineel al had.

Dit bedoel ik overigens vrij letterlijk. De minpunten van je huisgenoot, de rare rollenspellen die door het verhaal verweven zitten, de humor die hit and miss is en de H scenes die qua animaties achterblijven op de reguliere dialogen; ze zijn er allemaal weer. Sterker nog: huisgenoot Kazuha is zowaar nóg vermoeiender. Maar dat is ook feitelijk het enige noemenswaardige wat dit spel toevoegt. Daar betaal je dan hetzelfde voor als voor de base game…

Conclusie:

AMANATSU+ is meer van AMANATSU zonder er noemenswaardig op voort te bouwen. De enige vragen die je jezelf daarom hoeft te stellen zijn: heb ik AMANATSU gespeeld? En heb ik zin om er meer van te spelen? Is het antwoord op beide ja? Dan kun je het met een gerust hart kopen. Voor alle andere personen is dit namelijk niet interessant.