In de game speel je met Basim. Als die naam je bekend voorkomt, dan is dat niet onterecht. Dit was ook al een personage in Assassin's Creed: Valhalla, die het hoofdpersonage in de game inleidde in de bende van de Assassins. Zonder al te veel in spoilerland te treden, kun je rustig zeggen dat zijn bijdrage in de game wat belangrijker is dan je op het eerste gezicht zou verwachten. Basim is van het vorige deel misschien wel het interessantste personage en het is dan best leuk om te zien waar hij vandaan komt. Daarom ga je helemaal terug naar het begin, want net zoals Alladin, begon de carrière van Basim als een heuse straatrat.
Basim in Bagdad
Het verhaal begint in Anbar. Tegenwoordig is deze stad volledig verlaten en ligt het in de buurt van Fallujah, dat op zijn beurt dichtbij Bagdad ligt. In 861 was het net niet meer de zetel van de Kalief, het staatshoofd van het Abbasisische rijk, die toen net overgegaan was naar de hoofdstad van het huidige Irak. Basim wordt lastig gevallen door dromen van een djinn, een soort geest, en hij weet niet wat hij ermee moet. Hij heeft een vriendin Nehal, waarmee hij op straat probeert te overleven door klusjes te doen voor mensen die iets willen hebben, maar het niet zomaar kunnen krijgen.
Het is tijdens zo'n klus dat hij in contract komt met de Hidden Ones. Om zichzelf te bewijzen, moet hij inbreken in het paleis van de kalief om een soort magische schijf te stelen, waarvan hij niet weet wat de waarde is. Het object heeft magische krachten en hij geeft het door aan de schaduwmensen om indruk te maken. Hij heeft zichzelf echter niet al te populair gemaakt, doordat hij de kalief heeft moeten doden om de schijf mee te nemen. In die tijd was het doden van de kalief iets wat je beter niet kon doen, want Abbassieden waren vrij creatieve mensen en ik kan mij geen voorstelling geven wat ze in die tijd gedaan hadden bij iemand die een man met zo'n hoge status zou hebben vermoord.
De Hidden Ones nemen Basim mee, zodat hem de weg kan worden gewezen in het credo van de groep. Na een behoorlijk langdradige montage krijgt Basim een opdracht; er zijn diverse gemaskerde mensen met veel macht gezien in Bagdad en nu moet hij samen met zijn opdrachtgever gaan kijken wat er loos is. Uiteindelijk ga je, na een hectische en van de hak op de tak lopende intro, naar Bagdad. Hier krijg je eigenlijk wat je altijd al ziet in Assassins Creed: in potentie een goed verhaal, maar onduidelijk en slecht uitgewerkt.
Tussen het oude en nieuwe in
Ubisoft had aangegeven dat Assassin's Creed Mirage terug zou gaan naar zijn oorsprong. Dit zie je duidelijk terug aan Bagdad. Weg zijn de lange stukken land waar je met jouw paard door moest rijden. Terug is die ene stad waar alles gebeurd. Er zijn soldaten die, als je ze besluipt, allemaal in één druk op de knop te doden zijn. Ze zijn ook allemaal, zoals dit altijd al was in deze franchise, gigantisch overdreven dom. Ik heb een missie uitgespeeld door alleen maar in een hooibaal te gaan zitten en te fluiten. Iedere keer dat ik floot kwam er één wacht op mij af en zodra hij in de buurt was trok ik hem de hooibaal in, wat tevens zijn laatste rustplaats zou worden. Daarna floot ik nog een keer en kwam de volgende. Ik heb geteld en uiteindelijk verdwenen er zeven wachters die, tot zover ik weet, daar nog altijd liggen. Dit klinkt negatief, maar ergens was het ook wel weer vertederend dat de AI van Assassin's Creed nooit echt verbeterd lijkt te zijn.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie