Astrologaster

Praktiserend katholicisme is bij wet verboden. Ontdekkingsreizigers zijn op zoek naar gouden beloftes en Shakespeare begint voet aan de grond te krijgen in de culturele sector. Daarnaast zorgt een uitbraak van de plaag ervoor dat veel dokters Londen ontvlucht hebben. Een zichzelf benoemd arts plukt hiervan de vruchten. De in ‘astrologie’ bedreven Simon Forman benoemt dat het overgaan van de plaag komt door zijn wondermiddelen en wordt hiermee plotsklaps de vraagbaak van Londen. Zijn werk vanaf het jaar 1592 is in handen van de speler tijdens het doorlopen van de game ‘Astrologaster’.

Binnen vijf minuten heb je gezien wat dit spel je gaat bieden. Een serie gesprekken met patiënten in een vast stramien. Na een kort gesprekje met een patiënt maak je een keuze uit enkele opties die de sterren je bieden. Hierna brengt Simon het advies uit en hoor je de reactie van de vraagsteller. Hierna wordt de volgende patiënt geïntroduceerd en herhaalt dit patroon zich. Dit gebeurt in een sobere en statische setting. Gesprekken worden weergegeven in iets wat het midden houdt tussen een podium en een een soort pop-up prentenboek. Personages staan stil en wiebelen wat heen en weer terwijl de lipsync niet aanwezig is.

HEAR HEAR

Astrologaster is in één zaak vrij snel duidelijk, je komt hier niet voor de gameplay of de graphics. Het vrijspelen van acht aanbevelingsbrieven door je patiënten tevreden te houden, is amper een drijfveer. Je bent hier voor het verhaal. Een verhaal wat verteld wordt door gebruik te maken van goed bewust theatraal aangezette voice acting en een bont gezelschap aan personages. Zij delen elk maar al te graag aspecten uit hun leven met Simon Forman, in de hoop hier mentaal, fysiek of financieel beter van te worden. Hoe langer deze game bezig is, hoe intrigerender sommige verhaallijnen worden. Niet alleen zijn de personages op zoek naar antwoorden, ook de dokter zelf dient keuzes te maken in zijn eigen leven. Daarnaast papt hij maar wat graag aan met zijn vrouwelijke clientèle.

Tijdens gesprekken met alle personages wordt een beeld geschetst van een Londen dat barst van machtsstrijd, ego’s, lust, zwangere vrouwen en de dood. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe vaker er lijnen liggen tussen de personages. Als zelfverklaard dokter kan je uitingen van de ene patiënt gebruiken in de consultatie van de ander. De verbanden hiertussen worden niet openlijk op tafel gelegd maar ontstaan in het hoofd van de speler. Deze volwassen benadering vraagt concentratie bij de verhalen die verteld worden. Er is geen optie om eerdere verhalen terug te lezen, slechts de hoofdvragen en jouw diagnoses hierop worden bijgehouden.

Pray tell me

Een belangrijk aspect van deze game is de humor. Elk personage wordt bij elk bezoek ingeleid door een gezongen hymne. De teksten hiervan slaan op het personage en zijn vaak een treffend en cynisch commentaar op het gedrag van de betreffende patiënt. In de consultaties wordt de spot gedreven met een breed assortiment aan onderwerpen. Zo bevat het een bisschop die opzichtig hint naar omgang met jonge mannen, komt er regelmatig een hypochonder voorbij en kan je op den duur zelfs een man vertellen dat hij zwanger is. De grappen raken nergens de grofheid van een South Park maar passen meer in de lijn van britse humor. De game kent zijn gelijkenissen in tijd en toon met de Britse serie Blackadder.

Al deze punten spreken voor de ervaring zoals deze is neergezet. Een game die bijna als hoorspel beschouwd kan worden. Aangezien je per gesprek hooguit een paar minuten aan het luisteren bent, kan je de game makkelijk opdelen in kortere sessies. DIt is zeker aan te raden. De verhaallijnen zijn intrigerend genoeg en bevatten leuke keuzes waarop ik de reacties maar al te graag wilde aanhoren. De game doet dit wel constant op dezelfde wijze. Er ontbreekt enige vorm van afwisseling. Daarnaast is het doorklikken van een lap tekst niet altijd mogelijk zonder daarbij gewenste stukken te missen en loopt de audio wel door alsof er niks overgeslagen wordt. Kortom: weet wat je in huis haalt. Beschouw dit als hoorspel/audionovel. Wel eentje die net te lang duurt. Nadat enkele grote lijnen afgerond zijn, blijven er nieuwe verhaallijnen bijkomen. De game pakte ik richting het einde steeds in kortere sessies op. Dit terwijl het hele avontuur maar zo’n zes uur in beslag neemt.

Conclusie

Mocht je op zoek zijn naar een humoristisch tussendoortje waarbij je als gamer niet veel hoeft te doen, dan is Astrologaster geen slechte keuze. Er kan veel gelachen worden, de volwassen verhalen en de uitvoering hiervan zijn theatraal in toon en spraak. Houd er wel rekening mee dat het als game verder niet zoveel om het lijf heeft. Dit neemt niet weg dat Astrologaster als interactief hoorspel iets unieks neerzet.