Captain Toad: Treasure Tracker

Het kan niet makkelijk zijn om Satoru Iwata te zijn. De Japanner aan het hoofd van Nintendo heeft vaker de koers moeten bijsturen dan menig ervaren zeeman. Soms doen ze het goed, zoals met de Wii, Super Mario Galaxy en Wii Fit. Maar dan komt er een Wii U of new 3DS, waarbij iedereen ziet dat ze het marketingtechnisch niet goed aangepakt hebben. En laat marketingstrategie nu precies hetgene zijn wat Captain Toad bijna de nek om doet.

Wie de Super Mario Galaxy-titels gespeeld heeft, is waarschijnlijk al bekend met Captain Toad. De puzzellevels met de kleine avonturier waren al te spelen in die games en waren zo populair dat Nintendo besloot er een hele game aan te wijten. En zo kwam Captain Toad: Treasure Tracker tot stand.

Het kon ook weer niet anders

Captain Toad is een van de kleine bewoners van het Mushroom Kingdom, het koninkrijk van princess Peach. Ongetwijfeld zal hun heerser regelmatig het onderwerp zijn van enkele slechte grappen, gezien het feit dat ze om de zoveel tijd ontvoerd wordt. Het lachen vergaat Captain Toad echter al snel.

Als de avonturier samen met zijn assistent Toadette namelijk een gouden ster vindt, daalt een gigantische vogel op ze neer om het te stelen. Toadette is echter niet van plan hun harde werk voor niets te laten zijn, waardoor ook zij door de vogel wordt mee geroofd. Het doel van Treasure Tracker? Red de dame in nood.

Ik zie sterretjes

Het redden van Toadette lijkt echter geen haast te hebben. Althans, dat zou je wel denken als je in acht neemt dat je als Captain Toad rustig wat sterretjes gaat verzamelen onderweg. Elk level heeft er hier een van die je dient te krijgen, maar dat is zelden zo simpel als het lijkt.

Een level is gebouwd rondom een vierkante constructie. Door met de camera te draaien kun je zo de obstakels vanuit verschillende oogpunten bekijken en inzicht krijgen in de oplossing. Zo kun je bijvoorbeeld een hendel ondergronds zien als je het level start, maar geen weg er naartoe. Door door het level te cirkelen, kun je dan opeens een gat in de muur zien zitten, die je regelrecht leidt naar de hendel die je dient te gebruiken.

Treasure Tracker

Het is echter net zo goed mogelijk dat het geen hendel is waar je je oog op hebt laten vallen, maar een van de drie diamantjes die in elk level verstopt zitten. Het vergaren van deze edelstenen is cruciaal om baaslevels te spelen en ze simpelweg laten zal dus enkel op een later punt voor frustratie zorgen.

Dit is dan ook gelijk het enige frustrerende in Captain Toad. En hoewel dat positief klinkt, is het dit in dit geval niet. Gezien het feit dat Captain Toad een puzzelgame is, verwacht ik mentaal uitgedaagd te worden. Een oplossing die niet té zeer voor de hand ligt en waar ik wel even over moet piekeren toont aan dat de puzzels goed doordacht zijn. En dat ik me, voordat ik de oplossing vindt, een beetje frustreer , hoort er dan bij. Zulke momenten ontbreken echter.

The price isn’t right

Maar ondanks het feit dat de puzzels verre van uitdagend zijn, zijn ze wel leuk om te spelen. De game probeert het allemaal fris en origineel te houden en doet daarom af en toe eens iets anders in de mix gooien. De eerder vermelde bosslevels zijn hier een voorbeeld van, maar ook FPS’sen in een mijnkarretje passeert de revue. En wat te denken van twee Toads die je simultaan dient te besturen?

Dergelijke variatie is echter slechts in een klein aantal levels aanwezig en na het voltooien van episode 1 had ik het dan ook wel zo’n beetje gezien. Het feit dat er dan nog twee episodes en extra’s zijn om te voltooien rekt de speelduur dan wel lekker op, die zelfs dan met een krappe zes uur miserabel te noemen is, maar het voegt niets meer toe. Nintendo had ze beter kunnen splitsen in drie aparte korte games en die met een paar maanden ertussen voor een paar euro verkocht via de eShop. Dát was slimme marketing geweest.

Conclusie

Captain Toad: Treasure Tracker is een eigenzinnige en grappige kleine puzzelgame die het zwaarste te lijden heeft onder diens uitgever. Door Captain Toad in de spotlight te zeggen en tegen een retailprijs te verkopen welteverstaan. De game heeft namelijk simpelweg niet genoeg in huis om die lat te halen en die prijs te verantwoorden. Was het een downloadtitel van maximaal € 20,- geweest of een goedkopere episodische release, dan had het een dikke voldoende gehad. Maar tegen het dubbele van die prijs, is het helaas slechts net goed genoeg.