CSI: New York

Je zult ongetwijfeld wel eens gehoord hebben van Crime Scene Investigation. Een prima detectiveserie, dat is zeker. Helaas heeft CSI in het verleden ook een reputatie van erbarmelijke videogames gekend. Vaak was het de hoge moeilijkheidsgraad dat spelers tot wanhoop dreef. In de TV-serie weten de CSI-inspecteurs hun zaak altijd tot een goed einde te brengen. De vraag is of ze ook het mysterie van de reeks slechte videogames op kunnen lossen. Nieuwe kansen hiertoe komen boven water drijven met de komst van CSI: New York The Game.

Dit maal is ontwikkelaar Legacy Interactive druk in de weer geweest een New Yorkse moord te creëren. Wonderlijk is niet dat het aan de speler de taak is, om de moord op te lossen. Dit gebeurt aan de hand van enkele hoofdstukken. Binnen deze hoofdstukken zal je spelen als twee verschillende personages: Detective Mac Taylor en de intelligente Stella Bonasera. Het geheel wordt aan elkaar gehangen door middel van cutscenes, welke een niet al te mooie versie van cartoony graphics hebben meegekregen. Het verhaal komt naarmate het spel vordert steeds dichter bij de climax: het oplossen van de moord.

Qua gameplay kunnen we CSI: New York indelen in het puzzel/adventure-genre. De voornaamste taak van de speler is om in elk deel van het spel enkele minigames op te lossen. Vaak zijn deze echter inspiratieloos en bedroevend simpel. Het is duidelijk dat de moeilijkheidsgraad lastig bepaald kan worden in de CSI-reeks. Waren eerdere titels nodeloos ingewikkeld, deze keer is er iets te ver doorgedraafd met de simpelheid. Bovendien is voor de mensen die er echt niet meer uitkomen (wie dat voor elkaar krijgt verdient een medaille) ook nog eens een hint-optie. De minigames zelf spelen zich allemaal af binnen een statische omgeving. De game doet dan ook wel wat denken aan wat oudere adventure-titels. Helaas is de kwaliteit van de gameplay niet zo goed als in de gloriedagen van het adventure-genre. Puzzels komen neer op het zoeken van items, kraken van codes en vinden van aanwijzingen voor de moord. Veel inspiratievolle gameplay elementen ben ik helaas niet tegengekomen in de game.

Ook een groot onderdeel van de game is het ondervragen van getuigen en andere betrokkenen van de moord. Je krijgt steeds enkele keuzemogelijkheden waarover je wilt praten. Heb je genoeg informatie ontfutseld van de onschuldige burgers, dan is er in je menu een balkje volgelopen. Vaak zit je geërgerd te klikken totdat het stomme balkje volloopt. Is het glorieuze moment daar dat het balkje vol is, dan mag je weer verder gaan met inspiratieloze minigames. Veel toevoegen doet dit onderdeel van de game dus niet.

Om te eindigen met een positieve noot, komen we nu aan bij de afdeling geluid. Deze heeft goede zaken gedaan, want het wist de echte acteurs van de hoofdrolspelers te strikken voor de videogame. Alles is netjes ingesproken en klinkt helder. Het is een welkome toevoeging aan het saaie aspect van teksten doorlezen. Bovendien heeft de afdeling audio van Legacy Interactive ook nog wat aardige muziekstukken in de game verwerkt. Geen enkele vorm van negatief commentaar voor dit onderdeel dus. Helaas valt dat niet te zeggen over het geheel, wat niet ronduit erbarmelijk is, maar veel te simpel en vaak ronduit saai.

Conclusie

Als je een fan bent van de CSI-reeks mag je jezelf nog maar eens achter de oren krabben, overweeg je het spel aan te schaffen. De minigames (waaruit de gehele gameplay bestaat) zijn inspiratieloos en vaak ronduit simpel. Bovendien zijn de verplichte conversaties met getuigen eerder irritant dan dat ze iets toevoegen. De afdeling audio deed wel goede zaken: alle interviews zijn ingesproken door de echte acteurs en de muziek in de game is goed te pruimen. Het is helaas het enige onderdeel wat goed is aan deze middelmatige tot slechte game. Case closed.