Deliver Us The Moon was een vrij donker doemscenario, waarbij de aarde volledig was opgewarmd, omdat er niets was gedaan aan deze problemen en de inwoners afhankelijk waren van de rijkdom die de maan bezat. Iedere zoveel tijd straalde ze de grondstoffen van de maan met een soort heel sterke schotel naar de aarde, waardoor de aarde voor een bepaalde tijd verder kon. Maar grondstoffen zijn er niet voor eeuwig en op den duur werden de grondstoffen niet meer geleverd. De game ging over het onderzoek dat op de maan plaatsvond om te zien waarom dit niet meer gebeurde. Voor mensen die de game nog een keer willen spelen ga ik niet verder met het verhaal van deze game, want je zit al snel in spoiler-gebied, maar gaan we meteen verder met zijn vervolg: Deliver Us Mars.
Een zeer depressief toekomstbeeld
De aarde wordt steeds meer een miserabele plek om te leven. Rivieren drogen uit en de hele wereld is inmiddels een soort woestijn. De natuur houdt letterlijk op te bestaan. Diverse pogingen om een nieuwe kolonie op de maan te bouwen worden verhinderd door een groep die zichzelf Outward noemt, de grote ARK-ruimteschepen stelen die op de maan staan om een kolonie op te bouwen en daarmee naar Mars reizen. Deze schepen zijn voorzien van technologie die ongekend is en de ontwerper hiervan reist met deze groep kolonisten mee.

Kathy Johanson is de jongste dochter van deze wetenschapper en ze reist met haar zus en nog twee anderen af naar Mars, nadat ze een noodoproep hebben ontvangen van haar vader. Door hem achterna te reizen en de ARK-schepen terug te brengen naar de aarde, kunnen ze de geavanceerde technologie gebruiken om de Aarde te redden.
Deliver Us Mars is een verhaalgedreven game en om heel eerlijk te zijn, heeft het ook niet veel anders. Bij Deliver Us The Moon pakte deze formule redelijk goed uit. Het was een walking simulator en je liep langs diverse punten en geleidelijk aan werd er een verhaal verteld. Bij Deliver Us Mars maken ze het stukken persoonlijker. Je bent veel meer bezig met het achtergrondverhaal van Kathy. Wat is de relatie tussen Kathy en haar vader en waarom? Wat ging er goed en wat niet? Kathy heeft bovendien een zus die ook een hoge positie heeft bij de WSA. Dit is de NASA van dit verhaal. Ook de relatie met haar zus wordt vrij uitgebreid belicht.
Het verhaal van de game is prima; er is niets op aan te merken. De manier van het vertellen van het verhaal heb ik wel als vervelend ervaren. Iedere keer, tot het einde van de game, heb je flashbacks en als ik ergens kriebels van krijg, dan zijn dat flashbacks. Je hoeft alleen maar het relevante van een personage te weten om hem te kunnen volgen en flashbacks voegen meestal niet veel toe. De game zit vol met deze irrelevante stukken geschiedenis van het hoofdpersonage. Kennelijk waren de ontwikkelaars bang dat je anders niet begreep dat Kathy erg van haar zus en vader hield of wat ze ook wilde vertellen. Onnodig, want dat was al vanaf de eerste minuut duidelijk.









Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie