Deliver Us Mars

Losse schroeven

Voice acting en schrijfwerk in een verhalende game als deze is heel belangrijk en is uitstekend uitgevoerd. Wanneer je door de spelwereld loopt, kom je diverse objecten tegen die je kunt scannen of over kunt lezen om meer van de situatie te begrijpen. Soms ligt er een soort smartphone ergens die je kunt openen en dan zie je een chat tussen twee personen die iets over de situatie vertellen. Normaal is dit heel krom geschreven, maar deze keer is het enigszins geloofwaardig. Het lijkt of er echt twee mensen met elkaar een WhatsApp-gesprekje hebben gehad. Bepaalde attributen kun je scannen en dan krijg je te zien wat het doet; wat weer een beetje een beter beeld geeft over de wereld waarin het spel zich afspeelt.

Het probleem komt op het moment dat je werkelijk de game gaat spelen. De personages zijn allemaal barbiepoppen. Ze hebben totaal geen emotie in hun gezicht en hun bewegingen kloppen niet helemaal, waardoor het soms lijkt alsof ze een beetje zweven over de grond. Je hoort Kathy helemaal emotioneel om een gebeurtenis en haar gezicht staat zo strak als het trainingspak van Gabbertje. Nul emoties en überhaupt is het gezicht zo ontzettend duidelijk geen echt gezicht dat mensen er nachtmerries van kunnen krijgen.

In de trailers is te zien waarom dit is. De ontwikkelaars hebben zich gefocust op de landschappen. De vergezichten in de game zijn prachtig, maar verder hangt het allemaal met losse schroeven aan elkaar. Soms zak je door een stuk van het 'decor'. Ik heb gehad dat ik de game moest herstarten, omdat een evenement niet werd getriggerd. Een deur ging niet open op een punt waar dit wel moest. Dit kan een keer gebeuren, maar het gebeurde meerdere keren dat ik moest herstarten, omdat ik simpelweg niet verder kwam. Dan zat ik vast in de grond of zweefde ik ergens in de lucht. Alle bekende bugs ben ik denk ik wel tegengekomen.

Ik speelde in het begin met de muis en toetsenbord, omdat ik dit gewend ben, maar dit werkte niet goed. Ik ben overgegaan op de controller en dit werkte prima. Dat is helemaal niet onbegrijpelijk, omdat een groot deel van de gamers deze game zal gaan spelen op de console. Het is wel jammer voor de gamers op de PC die geen controller hebben, maar ik denk dat dit een vrij laag percentage is. Ondanks dat de controller goed ging met de besturing, voelde de third-person mode erg clunky aan. Het werkte prima tot je moest springen van het ene punt naar het andere. Springen werkte niet geweldig.

De game is gemaakt door KeokeN Interactive. Deze Nederlandse studio heeft zijn kantoor in Hoofddorp staan en daarmee zitten er wat Nederlands elementen in de game. Je moet goed zoeken. Ik zag een tekening van een kind met daarboven de tekst dat ze iemand sterkte wensten. Enkele namen kwamen erg Nederlands over. Dit maakt verder voor niemand in de wereld iets uit, maar als Nederlander moet ik dan een beetje glimlachen. Ook de aftiteling is de moeite waard om doorheen te lezen, daar zitten best wel wat Nederlandse namen bij.

Conclusie:

Deliver Us Mars is een verhalende game en hij slaagt prima in zijn opzet. In ongeveer tien uur wordt er een verhaal verteld dat ook prima in zeven uur had gekund, als ze de game niet vol hadden gepropt met flashbacks die geen toegevoegde waarde hebben. Ondanks dat is het verhaal prima. De voice acting is geloofwaardig en het schrijfwerk is solide. De personages lijken echter meer op etalagepoppen dan op mensen en dat haalt de geloofwaardigheid flink weg. Het uitzicht is altijd prachtig, maar voor de rest zijn de graphics middelmatig te noemen. Verder bevat de game nog zeer veel bugs. Voor liefhebbers van walking simulators en games als Kerbal Space Program kan dit misschien wel een leuke game zijn om te spelen.