Ghost Recon: Wildlands

Tom Clancy's Ghost Recon: Wildlands brengt een enorme verandering voor de reeks met zich mee. Waar het in de voorgaande delen vooral de bedoeling was om de missies volgens een bepaald pad uit te spelen, is uitgever Ubisoft met het nieuwe deel overgestapt op een open world-concept. Daardoor krijgt het spel vanaf moment één al een enorm GTA-gevoel. Een andere verandering in de reeks is dat het spel zich niet in de toekomst afspeelt zoals het voorgaande deel Future Soldier, maar rond het heden. Dit zorgt voor een realistischer gevoel waar de gemiddelde gamer zich fijn bij zal voelen.

Wildlands speelt zich af in Zuid-Amerika, specifiek in Bolivia, waar een drugskartel veel macht heeft verworven. Het land wordt verscheurd door een bloederige oorlog tussen vier verschillende facties. De speler kruipt in de huid van een lid van de Ghosts, een zogenaamde elite eenheid van de Verenigde Staten. Deze eenheid tracht de bloederige drugsoorlog te eindigen door het machtige Santa Blanca-kartel omver te werpen. De link met de populaire serie Narcos is dan ook duidelijk merkbaar.

Het spel kan als coöperatief spel met tot vier deelnemers gespeeld worden, maar ook alleen. De teamgenoten worden dan bestuurd door de computer. Deze teamleden kunnen vervolgens worden aangestuurd door de speler. Hoewel dit goed te doen is en de orders duidelijk zijn, neemt de computer soms onhandige beslissingen. Ook zijn er maar vier orders om te geven, wat in sommige situaties echt te weinig is.

Mooi spel, tegenvallende filmpjes

Bij het opstarten van het spel worden veel filmpjes en cutscenes getoond. Het viel op dat deze filmpjes niet bijzonder mooi en realistisch waren. Maar op het moment dat het spel daadwerkelijk begon was de angst meteen verdwenen. Het spel is bijzonder mooi, met enorme vergezichten, realistische voertuigen, gebouwen en begroeiing. Ook aandachtspunten als schaduwen en wolken zijn mooi vormgegeven.

Lastig richten, zo’n helikopter!

De besturing van het spel is duidelijk, simpel en logisch. De knoppen zitten op plekken waar ze te verwachten zijn. Besturing van de voertuigen is ook simpel. Helaas in sommige gevallen iets te simpel. Het moge duidelijk zijn dat dit een zeer veel omvattend spel is, en het dus niet een simulator game moet zijn. Helaas is de versimpeling soms doorgeslagen. Het besturen van een helikopter bijvoorbeeld is zo versimpeld dat het bijna hetzelfde is als het besturen van een auto. Voor vervoer van manschappen en voorraden kan dit voordelig werken, maar om de vijand aan te vallen is dit niet fijn, aangezien dit richten erg lastig is gemaakt.

Mijn hemel wat groot

Aangezien het een enorm spel is met veel missies, zij-missies en een ontzettend vrije gameplay, komt er na een aantal uur toch een sleur in het spel. Veel missies lijken op elkaar en zorgen voor vrij veel herhaling. Om het spel aantrekkelijk te houden is coöperatief spelen een uitkomst, aangezien samen, en zeker met een vriend, er toch meer plezier uit het spel te halen is. De prijs-kwaliteit-verhouding van het spel ligt goed. Er is ondanks de herhaling namelijk zoveel te ontdekken en te doen dat er uren speelplezier in de game zitten.

Duidelijke menu’s

Het spel is niet alleen in-game mooi vormgegeven, de menu’s zijn ook aantrekkelijk ontworpen. Ze zijn ook duidelijk gemaakt. Als er op de kaart gekeken wordt, kan er worden in- en uitgezoomd. Als er volledig wordt uitgezoomd kan de voortgang van het spel worden bekeken. Dit is goed gedaan en veel overzichtelijker dan een lijst die moet worden afgevinkt. Wat nog wel onduidelijk is, is de functie om online met een vreemde te spelen. Hiervoor zijn verschillende manieren, maar het is niet erg duidelijk.

Conclusie

Het totaalpakket van het spel is goed, de vormgeving is mooi en er is genoeg te doen. Helaas zijn er nog wat scherpe kantjes aan het spel en is het jammer van de herhaling in missies. Het is iets wat we vaker terugzien in dit soort spellen, en het is spijtig dat Ubisoft niet heeft geprobeerd hier meer aan te doen.  De co-op maakt veel goed en zorgt voor veel speelplezier, mits je natuurlijk iemand op oproepbasis hebt die bij je aan kan sluiten. Voor de minder sociale dieren onder ons, valt er dus wel iets minder te beleven.