Go Home Annie

Twee jaar geleden verscheen er een demo tijdens Steam's Next Fest van Go Home Annie die er veelbelovend uitzag. Ik heb er toen een preview van geschreven, omdat ik enorm onder de indruk was. Hij zag er goed uit en het level design leek op een soort absurde, simpele vorm van het eerste gedeelte van Resident Evil 7 Biohazard. Hij wist mij te grijpen, maar was vrij snel afgelopen en ik kon niet anders dan twee jaar wachten tot hij eindelijk op 10 december van dit jaar uitkwam.

Secure, Contain, Protect

Het begin van de game speelt zich af in een van de locaties in het beheer van de SCP. Het is dan ook handig te weten wat dit is. SCP is een afkorting voor Secure, Contain, Protect en dit is een fictieve organisatie die anomalieën opslaat: dus ongeveer alles wat niet in de wereld van de logica past. Trappen die oneindig duren, camera's die geesten kunnen zien en ga zo maar door. Er zijn er duizenden.

Binnen de SCP is er een afdeling waar paranormale gebeurtenissen worden nagebootst om te zien wat er gebeurt als je bepaalde keuzes maakt op een beetje veilige manier. Een groot deel van de anomalieën die opgeslagen zijn, zijn tenslotte enorm gevaarlijk en het is fijn als je de hele wereld in gevaar brengt, omdat je met en experiment een enorm gevaarlijk object de verkeerde kant op stuurt.

Annie werkt op deze afdeling. Ze weet niet waarom, omdat ze na iedere test medicijnen krijgt, zodat ze  alles vergeet. Dit is niet om een eventueel opgelopen trauma te verwerken, maar omdat ze dan eventuele topgeheimen niet kan doorspelen naar de buitenwereld. Haar werkgevers zijn vrij koud en beschouwen haar als vervangbaar materiaal. Ze zijn niet bepaald vriendelijk tegen haar.

Tijdens de game zul je als Annie uitvinden wie ze is en waar ze vandaan komt en hoe ze bij de SCP terechtgekomen is. Dit is eigenlijk waar het hele verhaal over gaat.

Gezellig knus huis

De game begint in de regen bij een huis. Er is geen manier om het huis in te komen, dus kijk je om je heen. Op de veranda ligt een camera die je kunt pakken. Het is zo'n typische camera die rond het jaar 2000 heel hip geweest is. Hij heeft een klein display aan de zijkant en slaat de film op tape op. Kortom: lekker ouderwets.

Wanneer je naar de voortuin loopt met de camera aan, zie je in het display een hond rondlopen. Buiten beeld gooit iemand een bal en die bal wordt per ongeluk door een ruit gegooid. De hond rent erachteraan. Wanneer je niet door de camera naar het raam kijkt, is die opeens gebroken en kun je naar binnen kruipen. Je bent nu in een kelder zonder licht. De elektriciteit is uitgeschakeld en jouw eerste klus is om deze in te schakelen.

Dit is een kleine, maar creatieve puzzel, waarbij je ook weer in de camera moet kijken om dingen te zien die er in de werkelijke wereld niet zijn. Uiteindelijk ga je het huis en en moet je meerdere puzzels met de camera oplossen op ongeveer dezelfde manier, tot je door het hele huis bent gelopen en weer buiten in de tuin staat. Op dat moment gaan er grote witte lampen aan en hoor je iemand door een speaker zeggen dat je jouw taak goed hebt uitgevoerd. Het huis en de camera blijken een anomalie te zijn en Annie moet deze testen.

Niets is wat het lijkt

De rest van het verhaal gaat over de identiteit van Annie. Waar komt ze vandaan en waarom is ze waar ze is? Ze wordt vrij slecht behandeld, maar dat betekent niet dat iedereen haar slecht behandelt. Ze heeft vrienden die haar helpen en dat maakt de game wel leuk. Je doet niet alles alleen. Je krijgt hulp. Bij dit type game is het best wel uniek. Ook is de dialoog tussen de personages waarmee je praat lang niet slecht. Het is geen The Last of Us, maar dat kun je ook niet verwachten.