Kirby Air Riders

Ik val meteen met de deur in huis: Kirby Air Riders is geen Mario Kart-kloon en dat is precies wat het zo interessant maakt. De game is soms zo chaotisch dat het mij doet denken dat Mario Kirby nog nooit heeft uitgenodigd voor Mario Kart, omdat hij vermoedt dat Kirby en zijn vrienden wel eens drugs lijken te gebruiken. Dit is natuurlijk een mop, maar Kirby is echt wel een pak gekker dan wat je van Nintendo gewend bent.

De controls zijn tegelijkertijd simpeler én complexer dan je zou verwachten. Je machines rijden namelijk automatisch. Jij stuurt alleen. Je kunt niet eens van de map afvliegen. Klinkt saai? Integendeel! Met één knop rem je, wat tegelijkertijd een boost oplaadt. Laat je los, dan schiet je vooruit. Dit mechanisme is essentieel voor scherpe bochten en het vinden van de optimale racelijnen. Als je je controller zou neerleggen, zou je machine gewoon een lap uitrijden. Maar probeer dat online en je wordt genadeloos ingehaald.

De diepte zit hem in de details. Kirby en zijn vrienden kunnen vijanden opzuigen tijdens races, zoals Kirby nu eenmaal doet, en deze afvuren naar tegenstanders. Bepaalde vijanden geven je hun abilities, wat resulteert in krachtigere wapens. Sommige doen zelfs automatisch hun werk. Heb je de Sword-ability en rij je langs een tegenstander? Dan valt je rider automatisch aan. Daarbovenop laadt een meter op voor een verwoestende special move. Combat is dus geen bijzaak, maar een kernonderdeel van je strategie.

Machines als voertuigen

De voertuigen, hier machines genoemd, zijn geen simpele skins met andere stats. Elke machine speelt opvallend anders. Sommige zijn razendsnel, maar kunnen niet vliegen. Andere zijn dan een pak beter in de lucht, maar missen topsnelheid op de grond. Het aanleren van deze verschillen is een spel op zich.

Vliegen, of beter gezegd glijden, is ook een kunst die je moet beheersen. Bij airtime kun je je machine laten zweven en afhankelijk van het type kun je dit exploiteren voor extra snelheid. Bij het landen moet je machine parallel aan de grond komen voor een bonus boost. En dan is er nog de slipstream van tegenstanders, die hier veel belangrijker en langer is dan in Mario Kart. Er zijn tevens ook geen rubberbanding mechanics die achterblijvers helpen. Als je niet goed bent, ga je niet winnen. Punt.

Modi variatie

Wat Air Riders onderscheidt van andere racers, is hoe de verschillende modi elk een andere kant van dezelfde chaotische medaille belichten. De klassieke Air Ride-modus voelt het meest vertrouwd voor fans van het origineel. Hier race je tegen andere riders op uitgebreide circuits, waarbij alles draait om het beheersen van je machine en het slim inzetten van je abilities. Het is de toegangspoort voor nieuwkomers, maar met genoeg nieuwe elementen om ook veteranen te verrassen.

Wie echter écht wil ervaren waar Sakurai's visie naartoe gaat, moet City Trial proberen. Deze battle arena-modus draait het hele concept van racen op zijn kop. In plaats van direct te strijden om de eerste plaats, bouw je eerst je stats op door andere spelers te raken en hun stats te stelen. Alles wat je verzamelt, komt bij je eigen statistieken, waarna je met z'n allen een willekeurige minigame of race speelt. Je succes hangt dus direct af van hoe precies je stats hebt uitgebouwd tijdens de voorbereidingsfase. Het is een briljant concept dat elke ronde onvoorspelbaar maakt en waar de chaos van Air Riders pas echt tot zijn recht komt.

Top Ride vormt het zwakste stuk van het geheel. Met zijn top-down-overzicht en compacte maps voelt het meer als een uitgebreide minigame dan een volwaardige modus. De levels zijn simpelweg te klein om langdurig te boeien, maar als snelle tussendoortje tussen de intensievere sessies werkt het prima. Niet elke modus hoeft even zwaar te wegen.

Road Trip: een singleplayer-avontuur

Los van de losse modi biedt Air Riders met Road Trip een volwaardige singleplayer-ervaring. Deze modus stuurt je van minichallenge naar minichallenge door een reeks gevarieerde uitdagingen. Het voelt als een kruising tussen een klassieke campagne en een arcadehal vol attracties. De ene keer race je tegen de klok, in de volgende probeer je zoveel mogelijk eten op te slokken en een andere keer moet je proberen om zo ver mogelijk te gliden.

Road Trip functioneert ook als de perfecte leerschool voor de complexere multiplayer-modi. Doordat je in je eigen tempo de verschillende mechanics kunt oefenen, bouw je geleidelijk de vaardigheden op die je later nodig hebt. Het is slim ontworpen, want tegen de tijd dat je Road Trip hebt uitgespeeld, ben je klaar om online de strijd aan te gaan.

Een overvloed aan content

Sakurai staat bekend om zijn genereuze benadering van content en Air Riders is daarop geen uitzondering. De game biedt vier hoofdmodi, waarvan er drie speelbaar zijn in solo, local co-op, free run, time trial én online. Voor de creatievelingen is er een custom machine editor om je voertuigen naar eigen smaak aan te passen en een garage om je verzameling te bewonderen.

De unlockables zijn overweldigend in de beste zin van het woord. Nieuwe machines, personages, decals, icoontjes en allerlei andere prullen wachten om ontgrendeld te worden. Het geeft een typische arcade-sensatie, waarbij je na elke sessie wel iets nieuws vrijspeelt. Je krijgt ook een mooi overzicht van alle challenges die je hebt voldaan en wat je nog kan vrijspelen. Het is een formule die Sakurai al jaren perfectioneert en het werkt hier even verslavend als altijd.

Een steile leercurve

Dit brengt me bij het grootste struikelblok van Air Riders. De game ziet er toegankelijk en kindvriendelijk uit, maar onder die schattige buitenkant schuilt een veeleisende titel. Er zit een uitgebreide tutorial in die je echt volledig moet uitspelen, mogelijk zelfs herhalen, voordat alle mechanics zullen klikken.

Dit maakt het niet het ideale spel om even snel met een vriend te spelen. Iemand die de unieke mechanics niet kent, zal weinig plezier beleven aan potjes zonder uitleg. Aan de andere kant, zet twee complete beginners naast elkaar met minimale instructies en de kans is groot dat ze nek-aan-nek zullen racen.

Conclusie:

Kirby Air Riders is een vreemde eend in de bijt en dat is precies waarom het zo'n verfrissende titel is. Het doet denken aan die eerste generaties 3D games, waarbij studios nog risico's durfden te nemen met onconventionele concepten. Sakurai levert hier een eigenzinnige racer af die overloopt van content, diepgang biedt voor wie ernaar zoekt en visueel weer die kenmerkende flair heeft die fans van zijn werk zullen herkennen. Met Road Trip als gedegen singleplayer-fundament en de chaotische multiplayer-modi als hoofdgerecht is hier voor vele uren vermaak te vinden. Verwacht alleen geen toegankelijk partyspel voor het hele gezin.