L.A. Rush

Het lijkt wel zo dat alle uitgevers die voor de PSP produceren, minimaal een arcade racetitel produceren voor de handheld. Dit geldt ook voor Midway, die L.A. Rush naar de PSP heeft gebracht. Dit spel kwam eerder uit op een groot deel van de current-gen consoles. Destijds kwam het spel niet verder dan een magere 5.6. Inmiddels zijn we een jaar verder en zijn we benieuwd wat Midway verbeterd heeft aan het spel. Hopelijk weet Rush zich op de PSP beter te onderscheiden, want voor de PSP zijn al zoveel racegames uitgekomen. Laten we het spel eens beter onderzoeken.

Je begint het spel als een enorm gewaardeerde straatracer, die al vrijwel alles bezit. Van mooie auto’s tot mooie vrouwen tot een prachtige villa. Het lijkt allemaal te mooi om waar te zijn en de droom duurt dan ook niet lang. Je grootste concurrent loopt over van jaloezie en wil jou eens een lesje leren. Alles pakt hij van je af. Hij laat gelukkig, nou ja het is maar wat gelukkig vindt, wel een auto achter, waarmee je alles mee moet terug winnen. Deze auto is de oude auto waarmee je ooit je carrière begon. Vanaf dat moment is het allemaal aan jou hoe je jouw bezittingen weer terug wilt winnen. Door de hele stad, waar je trouwens vrij in kan bewegen, zijn races verspreidt. In deze races neem je het op tegen drie tegenstander op een bepaald parcours. Naast de normale races, kun je ook nog auto’s van je tegenstanders stelen. Je moet de gestolen auto naar een vastgesteld punt brengen, terwijl je opgejaagd wordt door enkele tegenstanders. Meestal ligt dit punt zo dichtbij, dat je er geen moeite voor hoeft te doen om een nieuwe auto te halen.

Dit zorgt voor weinig uitdaging, omdat ook de normale races niet erg moeilijk zijn. Keer op keer werd ik eerste en dat kwam niet doordat ik zo goed mijn best deed. Dit kwam niet doordat de tegenstander zoveel fouten maakten, maar slechts door het feit dat hun auto’s reden als slakken, terwijl ik er als een speer van door ging. Ik had het spel bijna voor de helft uitgespeeld, toen ik plots moest constateren dat ik een keer niet eerste was geworden. Dan kom je echt op het punt om te zeggen dat het spel te gemakkelijk is. De carrièremodus bestond uit vijf districten: Hollywood (de letters zijn zichtbaar op een heuvel, net als in het echt), Santa Monica, South Bay, Downtown en South Central. Hier kun je dus races rijden, maar je kunt er ook voor kiezen om te cruisen door de stad. Je moet er wel rekening mee houden dat er wel politie is in de stad. Dan heb ik het niet over een politieauto per destrict, maar minimaal een wagen op elke hoek van de straat. Hierdoor hoef je maar een kleine overtreding te maken of je wordt alweer achtervolgd. Meestal heb je de politie snel afgeschud, maar mocht het een keer niet lukken, dan ben je slechts een beetje geld kwijt en mag je weer verder rijden.

Je kunt je in het spel uitleven met ongeveer dertig bolides. Het grootste deel van deze auto’s maakt gebruik van licenties waardoor ze er ook nog echt uitzien. Als je jouw auto niet mooi genoeg meer vind, kun je er altijd voor kiezen om je auto op te tunen. Dit kun je laten doen door jongens van Pimp My Ride. Je kunt zelf geen invloed uit oefenen op het tunen en verder kun je elke auto maar een keer mooier en sneller maken.

Als je uitgekeken bent op de carrièremodus, heb je nog enkele andere modi waar je, je tijd aan kunt besteden. Allereerst heb je een cruisemode waarin je op verschillende manieren races kunt gaan rijden. Een andere mode, die ik veel meer kon waarderen, was de stunt mode. Deze speelde zich in een ware Stunt Arena af met schansen en al. Je kunt daarin de vreemdste en gevaarlijkste stunts uitvoeren. Naast de singleplayer, kun je ook nog via WiFi met anderen spelen. Hierdoor krijg je wel meer tegenstand, maar de gemakkelijke overwinningen uit de carrièremodus (wat toch het grootste deel van het spel beslaat) bleef in mijn achterhoofd rond spoken.

Al met al heb ik toch redelijk wat tijd besteed aan L.A. Rush. Het is jammer dat het niveau in L.A. Rush zo laag ligt, want anders had het echt een leuk spel kunnen zijn. Met name de stuntarena zorgt ervoor dat ik het spel toch een ruime voldoende geef. Het is jammer voor Midway dat er al zoveel racegames uitgekomen zijn voor de PSP en L.A. Rush heeft, afgezien van de stuntarena, geen meerwaarde voor arcadegames. Als de meeste racegames voor jou te moeilijk zijn en je nu een gemakkelijkere racegame zoekt dan is L.A. Rush een prima spel. Zoek je iets meer tegenstand dan kun je beter voor een spel als Burnout gaan.