Mercenaries

GTA in een oorlogssetting, zo werd Mercenaries voor het eerst aangekondigd. Ontwikkelaar Pandemic Studios wou met deze game de ultieme “Playground of Destruction” creëren. Een game waarin je doet wat je wilt, wanneer je het wilt. Alles mag, niks moet. Maar zijn de makers wel in dit opzet geslaagd?

Mercenaries speelt zich af in de nabije toekomst. Het lijkt tot een vredesovereenkomst te komen tussen Noord- en Zuid-Korea, maar op de dag dat de overeenkomst ondertekend gaat worden, vindt een staatsgreep plaats. De man hierachter heet Generaal Choi Song, zoon van de leider van Noord-Korea. Hij vermoordt alle regeringsleiders en neemt zelf de controle over Noord-Korea. Het eerste wat deze nieuwe bevelhebber doet is alle buitenlandse ambassades en hulporganisaties verbieden. Alle vormen van communicatie met de buitenwereld worden verbroken.

Ondertussen breekt er over de hele wereld een crisis los als de Royal Australian Navy atoomwapens vindt in een Noord-Koreaans schip. Direct wordt de link tussen Generaal Song en (nucleair) terrorisme gemaakt en worden er troepen gestuurd. Hier kom jij op de voorgrond, want jij zal de wereld moeten redden van een nucleaire ramp en Noord-Korea bevrijden van zijn dictator. Je bent lid van ExOps, een huurlingenorganisatie, die in ruil voor geld specialisten ter plaatse stuurt om de meest gevaarlijke missies te voltooien.

Grafisch is Mercenaries een vrij wisselvallige game. De personages zijn zeer gedetailleerd weergegeven en elke factie heeft zijn eigen troepen. Het grote aantal voertuigen zorgt ook voor genoeg afwisseling. De omgevingen zijn mooi opgebouwd, maar ook eentonig. Je rijdt voortdurend rond in een grauwe omgeving, wat normaal is voor een verwoest landschap, maar iets meer variatie in de omgeving zou welkom geweest zijn. In de noordelijke provincie (die je eerst moet unlocken), is er al meer variatie door de sneeuwlandschappen en de afgelegen dorpjes. De zuidelijke provincie is meer geïndustrialiseerd en de meeste gebouwen lijken vooral in de steden op elkaar. Dit spel draait natuurlijk om de ontploffingen en de lichteffecten en deze zijn van hoge kwaliteit. Als voor het eerst een gebouw net voor je neus opgeblazen wordt (met een enorme zwarte stofwolk als gevolg), zal je mond openvallen van verbazing.

Op auditief vlak is dit spel meesterlijk. De achtergrondmuziek is meeslepend en bombastisch, net als uit een Hollywoodfilm. Hierdoor krijg je bij momenten een episch gevoel als je bijvoorbeeld voor je leven aan het vluchten bent. Tot de achtergrondmuziek behoren ook allerlei geluidseffecten die typisch zijn voor een oorlog. Je hoort voorbijvliegende straaljagers, ontploffende wagens, ineenstortende gebouwen en soms ook paniekerige burgers. Alle wapens (en dat zijn er veel) hebben hun eigen authentiek geluid, behalve de shotgun. Als je de shotgun gebruikt, zie je zoals gewoonlijk de kogels zich wijd verspreiden, maar je hoort geen geluid. Hoogstwaarschijnlijk is dit een bug (de enige) in dit spel.

Blaas je een gebouw op, dan zal je het werkelijk horen bulderen, waardoor je even de rest niet meer hoort (als je te dicht staat tenminste). Een kleine toevoeging is ook zeer leuk: als je zwaar gewond bent, geraak je in een soort trance, waardoor alles veel doffer klinkt. Doordat er verschillende facties zijn, worden ook verschillende talen gebruikt in deze game. Elk speelbaar personage spreekt Engels en een andere vreemde taal (Koreaans, Chinees of Russisch). In feite moet je de game driemaal uitspelen om alle conversaties te verstaan.

In Mercenaries ga je aan de slag als één van de 3 huurlingen waaruit ExOps bestaat. De Amerikaan Chris Jacobs kan meer kogels dan de andere verdragen, de Britse Jennifer Mui blinkt uit in stealth en de Zweed Mattias Nilsson loopt een pak sneller dan de rest. Je wordt ook nog bijgestaan door Fiona Taylor die belangrijke informatie doorstuurt naar je PDA. Na deze keuze word je in Noord-Korea gedropt, waar onmiddellijk je eerste missie begint. Hierna heb je de keuze: of je doet missies, of je gaat zelf op zoek naar de criminelen. Je moet namelijk in totaal 52 Noord-Koreaanse terroristen zien te arresteren of vermoorden. Dit “Deck of 52” is een kaartspel en elke kaart stelt een officier van Generaal Song voor. Verspreid over de map moet je op zoek gaan van nummer 1 tot en met 10. Deze kan je vinden zonder missies te voltooien. Als je echter wel de missies doet, dan geraak je uiteindelijk tot bij de hogere kaarten en uiteindelijk de “Ace of Spades”: Generaal Song zelf.

De missies kan je bij 4 facties doen: de Allied Nations (de blauwhelmen), China, Zuid-Korea en de Russische maffia. Door missies te voltooien (of te falen) verandert de relatie tussen jouw personage en de factie. De Russen zijn voor jou het belangrijkste, want zij hebben een website waar je wapens, voertuigen en speciale luchtaanvallen kan bestellen. Als zij niet meer tevreden zijn, heb je dus geen wapens. Je kan dan enkel door omkoping de relatie opnieuw herstellen (dit geldt voor alle facties). Uiteindelijk moet je alle missies doen van alle facties, want elke factie leidt tot een belangrijke kaart en missies voltooien levert informatie over de lagere kaarten. Naarmate je missies uitspeelt, win je nieuwe zaken bij die je dan kan kopen. Sommige voertuigen (bijvoorbeeld een sportwagen) kan je alleen bijwinnen door bonusobjectives te voltooien.

De soort missie die je krijgt, hangt af van de factie. Bij de AN zal je vaak mensen moeten escorteren of beschermen, bij de Russische maffia zal je moeten smokkelen of afrekenen met vijanden. De missie wordt telkens ingeleid door de leider van de factie. Aangezien je de helft van de conversaties niet verstaat, heeft dit eigenlijk weinig nut. Na een viertal missies bij een factie krijg je een grote missie, bestaande uit meerdere objectives. Je zal eerst een gebouw moeten vernietigen in een zwaarbewapend fort en dan kan je een bepaalde Noord-Koreaan gevangen nemen of doden. Als je hem doodt, krijg je wel maar de helft van de beloning, maar soms kan je niet anders.

Elke missie kan je op verschillende manieren aanpakken. Het is wel best dat je eerst even je map op je PDA bekijkt. Je kan voor stealth kiezen door een vijandig voertuig te stelen en dan te infiltreren of je kan gewoon met een tank alles opblazen. Het leuke aan deze game is dat alles kapot kan. Kan je een fort niet binnendringen? Plaats een C4 op je motorkap, rij met hoge snelheid op de muur af en laat de autobom afgaan net voor hij de muur raakt. Of rijdt er met een tank gewoon over/door. De AI van je vijanden is niet al te denderend, maar ze zijn ronduit agressief en met heel veel. Je moet niet verrast zijn als je een kamp moet aanvallen met 2 gigantische muren errond, 10 bewakingstorens met bazooka’s, 5 tanks en een helikopter. Gelukkig heb je zelf de nodige wapens, die je in het begin van een missie krijgt. De meeste missies zijn niet al te moeilijk, maar de missies om een aas gevangen te nemen zijn keihard en de kleinste fout is fataal. En dan moet het spel weer laden (wat trouwens een tijdje duurt).

Hiernaast zijn er nog tal van bonusmissies, zoals racen, een bepaalde positie verdedigen, dealers vermoorden, enzovoort. Je kan ook een aantal voorwerpen verzamelen of vernietigen, zoals nationale schatten of standbeelden van Generaal Song. Hiermee kan je dan leuke voertuigen en personages (o.a. Indiana Jones!) bijwinnen. Helaas is al dit zoeken heel saai en zijn sommige missies ongelooflijk irritant (lees: het escorteren van een expertenteam). Er is ook geen co-opmode voor 2 spelers aanwezig, wat een spijtige zaak is. Dit spel leent zich er perfect voor, want je kan met meerdere personen één voertuig besturen. Je kan dit al doen met niet-speelbare personages van de facties, waarom dan niet gewoon met 2 spelers?

Conclusie

Mercenaries is een game die je zeker eens gespeeld moet hebben. Het speelt zeer vlot, de missies zijn afwisselend en er zijn enkele leuke bonussen te unlocken. Hiertegen staat wel het gemis van een co-opmode en de bij momenten aartsmoeilijke missies die ongetwijfeld het bloed van onder je nagels zullen halen. Ben je gek van GTA of van oorlogsgames? Dan moet je deze game zeker eens proberen!