NHL 12

Elk seizoen op zijn eigen manier leuk, neem nu de winter. Ik hoor je al zeggen: wat klets jij nu uit je nek? De winter is koud en als het zo fris is als vorig jaar, dan moet je jezelf als een Eskimo kleden om het toch een beetje warm te hebben. Daar moet ik je gelijk in geven. Maar binnenin mij schuilt nog steeds een klein kind. Een mannetje dat pas écht gelukkig is als het best wat gesneeuwd heeft en wanneer hij met sneeuwballen kan gooien. Wat maakt jou eigenlijk gelukkig tijdens de wintermaanden? IJshockey spelen misschien?

Oké, daar moet het niet per se winter voor zijn, want je kunt ook gewoon NHL 12 spelen. Zoals je misschien al weet, is er weer een hele reeks verbeteringen doorgevoerd in vergelijking met het vorige deel. Allereerst spat de sfeer van IJshockey meteen van je scherm als je de introductie bekijkt. Zonder dat je het goed en wel beseft wordt word je in de NHL Winter Classic gedropt. Dit is een jaarlijkse wedstrijd in de openlucht waar je meteen kennismaakt met de verbeteringen. Je merkt meteen dat de instapdrempel sterk is verlaagd, omdat de besturing veel soepeler verloopt. Een beginner kan er dus meteen mee aan de slag. Misschien zul je wel even naar de besturingsinstellingen moeten gaan kijken om de specifieke hockeytermen te begrijpen. Een paar tutorials zijn ook aangeraden. Doe je dit niet, dan zul je alles tijdens het spelen vanzelf onder te knie krijgen.

Bereid je goed voor, want goed begonnen is nu eenmaal half gewonnen. Alhoewel dat de AI kan soms vrij onvoorspelbaar zijn. Tegenstanders zijn niet bang om je een duw te geven, waarna ze vervolgens de puck afpakken. De puck lijkt trouwens niet meer zo aan je hockeystick te plakken. Hij is makkelijker om kwijt te spelen. Om even terug te komen op de verbeterde AI: ze verdedigen niet alleen op hun eigen speelhelft, maar ze laten zich nooit doen. Grote mannen gooien hun lichaam in de strijd, de kleinere focussen zich op snelheid. De doelmannen (goalies) zijn geloofwaardiger geworden als levend object. Ze keepen bijvoorbeeld beter. Elke wedstrijd is een waar gevecht voor de overwinning.

Je merkt de verbeteringen pas als je één van de vele modi speelt. Er is meer dan genoeg te doen. De meest voor de hand liggende is Play Now. Hier kun je gewoon een wedstrijd spelen, alleen of met een andere persoon naast je. In Hockey Ultimate Team moet je een goed team vormen door kaarten van allerlei echt bestaande spelers te verzamelen, zelfs de jeugdspelers passeren de revue. Naast personen kun je bijvoorbeeld ook trainingen op de kop tikken, om je team te verbeteren. Spelers of andere handige benodigdheden zitten allemaal willekeurig in een pakket die je kunt kopen met EA Pucks. Dit is de valuta die je verdiend hebt van wedstrijden en toernooien. Het is eigenlijk een kwestie van geluk wat je krijgt. Winter Classic speelt zich, zoals eerder gezegd af, in de openlucht. Hiermee speel je een verder gewone wedstrijd, zonder dat het iets speciaals toevoegt. Begrijp het niet verkeerd, het is tof dat het erin zit, maar na een paar keer spelen heb je geen echte reden meer om het nog te starten.

We gaan verder met de EA Sports Hockey League. Hier maak je samen met een andere persoon een eigen team aan om het online tegen anderen op te nemen. Je kunt voor elke positie een andere speler aanmaken, wat ervoor zorgt dat je team een eigen ‘touch’ meekrijgt. Uiteraard verdienen de eigen spelers ook ervaring en zijn hun vaardigheden te verbeteren. Elke maand worden er toernooien georganiseerd waar je je team moet classificeren voor het eindtoernooi. Dit jaar kun je het zelfs opnemen tegen andere mensen wanneer deze offline staan, zo vind je steeds een tegenstander. Be A Pro is zowat bij iedereen bekend die ooit een sportgame gespeeld heeft. Het komt erop neer dat je een eigen hockeyer maakt die zich op moet werken tot een ware topspeler. Je start in een lage divisie, waaruit je door moet stoten naar de NHL. Doormiddel van wedstrijden te spelen en afhankelijk van je prestaties, verdien je ervaring. Die ervaringspunten kun je ook hier gebruiken om hem te verbeteren. Je coach zal je meer of minder ijstijd geven, tijd waar je mee speelt op het ijs, wanneer hij vindt dat je je best doet. Op zich is niets mis met de Be A Pro-mode zelf, maar de aanpassingsopties voor je eigen personage zijn al bij al wat magertjes. Oké, je kunt hem (of haar) aankleden, de haarkleur kiezen en dergelijke, maar je moet zijn/haar gezicht kiezen uit een reeks vooraf geselecteerde hoofden. Dat is jammer als er diep in je een creatieve ziel schuilt die zelf de grootte van de oren, neus, of wat nog allemaal, naar wens wilt aanpassen.

Be A Legend is in ongeveer hetzelfde als de eerder genoemde, maar hier stap je in de schaatsen –schoenen past niet in de context - van een bekende hockeyspeler om vervolgens zijn carrière eens over te (proberen) doen. Game Mode is de laatste… euh… mode. Het laat je een heel seizoen spelen, inclusief play offs. En wat denk je dat de bedoeling is? Inderdaad: kampioen worden met je team. Alle eerder vernoemde modes zorgen ervoor dat je enorm lang met NHL 12 zoet bent. Net zolang tot NHL 13 uitkomt, eventueel langer. Elk zijn ze op hun eigen manier vermakelijk. De modi zijn één ding, een ander aspect zijn de graphics. Daar is wel wat meer op aan te merken. Ze zijn goed, daar niet van, maar je wordt nooit echt van je stoel geblazen. Het blijft ergens hangen tussen gemiddeld en goed. Vooral als je de spelers op de bank te zien krijgt. Vaak is er iemand bij die van zijn drinkfles aan het drinken is, die fles heeft hoekige kanten en lijkt een beetje in de persoon zijn handen te ‘zweven’. In feite is het een beetje muggenziften, maar het is meteen een bewijs dat er meer aandacht naar de details hadden kunnen gaan. Dus al bij al zijn de graphics goed.

Datzelfde valt te zeggen over de Full Contact Physics Engine. Op de achterkant van het gamehoesje staat dat deze compleet nieuw is, wat de agressie en het realisme van hockey moet benadrukken. Daar slagen ze aardig in. Hockeyers die de puck proberen af te pakken kunnen door hun collega’s omver worden gestoten, op de grond vallen en het glas aan de zijkant van de baan is verbrijzelbaar. Helaas gaat het af en toe de mist in. Bijvoorbeeld: je speler krijgt een tik, hij staat duidelijk op het punt om te vallen doordat zijn houding schuin gaat, maar plotseling komt hij terug recht. Daarbij doet hij soms nét geen salto. Een ander puntje dat daar mee in verband staat zijn de physhics op zich. De mensen op het veld, vooral de scheidsrechter, lijken wel eens op een onzichtbare draaimolen te staan. Dan keren ze zich gewoon 360 graden om zonder zich echt te bewegen. De makers hebben dus nog zeker enkele werkpuntjes voor het volgende deel. Genoeg gezeurd nu, er is nog meer dan genoeg om de game te loven.

Men kan vol lof spreken over de passende soundtrack. Van de nummers die je tijdens je tijd in de menu’s hoort, krijg je spontaan zin om een wedstrijd te spelen. Misschien zul je jezelf wel eens betrappen dat je mee zit te swingen. Daarnaast kun je ook je eigen nummers af laten spelen. Nu de menu’s toch ter sprake zijn gekomen, ze zijn tevens sfeervol. Er verschijnt steeds een traag bewegende hockeyspeler op de rechterkant van het scherm. Kortom: de toon wordt steeds meteen sfeervol neergezet.

Conclusie

NHL 12 is een hele stap vooruit in de reeks. Je hoeft niet per se een expert te zijn om met de besturing om te kunnen gaan, het is zo gemakkelijk gemaakt dat eigenlijk iedereen het kan. Alsook de AI is verbeterd. Die resem verbeteringen kom je in de vele verschillende modi tegen. Je zult je trouwens nooit vervelen, er is ontzettend veel te doen. Het is wel best jammer dat je je eigen speler in Be A Pro niet volledig naar wens kunt aanpassen. De Full Contact Enige zorgt inderdaad voor een beter realisme en meer geloofwaardigheid. Helaas faalt de engine soms. Hetzelfde valt te zeggen over de physics. De game is niet perfect, maar op het vlak van sfeer bijvoorbeeld, komt het toch in de buurt.