Laten we meteen het grootste pijnpunt aankaarten: dit is Painkiller alleen in naam. Veteranen van de franchise zullen zich waarschijnlijk teleurgesteld voelen door hoe ver deze titel is afgedwaald van zijn roots. Waar de originele games pure singleplayer boomer shooters waren in de traditie van DOOM en Quake, hebben we nu een PvE multiplayer shooter waarbij je met drie spelers moet samenwerken. Of tenminste, dat is de bedoeling. Als er geen andere spelers te vinden zijn, worden die plekken opgevuld met bots die helaas niet bepaald schitteren. Ze gaan veel te vaak dood en je zult regelmatig gefrustreerd naar je scherm staren terwijl bot nummer drie alweer face first in een horde demons loopt. Het is zelfs onmogelijk om de game volledig solo te spelen omdat het level design minstens twee spelers eist. Denk aan situaties waarbij één speler op een drukplaat moet staan om de ander door te laten.
Beperkte content met veel herhaling
De game bestaat uit drie raid-hoofdstukken met elk drie levels van ongeveer dertig minuten. Als je alles één keer wilt zien, ben je klaar in vijf tot zes uur. Visueel zijn de drie hoofdstukken verschillend genoeg om interessant te blijven, maar inhoudelijk is het een constante herhaling van hetzelfde recept: ga van area naar area, elimineer enemy waves, breng objecten van A naar B en verdedig een konvooi tegen vijanden. Het gebrek aan variatie wordt al snel voelbaar en maakt dat je eerder door de content heen rent uit efficiency dan uit pure speelvreugde.
Het gunplay en de beweging zijn sterk geïnspireerd door DOOM Eternal en dat is op zich geen probleem. De originele Painkiller leunde ook zwaar op DOOM en Quake, dus die traditie wordt in elk geval gerespecteerd. De actievolle gevechten waarin je constant in beweging blijft, voelen goed aan en dat adrenaline aspect zit wel degelijk in deze nieuwe versie.
Het beste van de game: de wapens
Gelukkig is er wel iets wat echt goed zit in deze game en dat zijn de wapens. Voor elke raid moet je twee wapens kiezen waarmee je aan de slag gaat, plus de Painkiller zelf als derde wapen die meer als tool fungeert voor ammo- en energieregeneratie. Die beperking tot twee wapens is eerlijk gezegd best irritant, zeker gezien de rijkdom aan mogelijkheden. De insteek is waarschijnlijk om variatie te creëren tussen spelers, maar het voelt alsof je constant met je handen op je rug vastzit.
Waar het systeem wél schittert, is in de skill tree. Je kan wapens upgraden met primary en secondary fire abilities die perfect aansluiten op jouw speelstijl. Het is oprecht leuk om alle variaties uit te proberen, maar daar moet je wel voor grinden en levels herspelen. In het begin heb je maar twee van de zes wapens ontgrendeld en de rest moet je vrijkopen met de resources die je tijdens runs verdient.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie