Dat je beter rust kunt nemen, is overigens ook waar als je Primal Hearts daadwerkelijk gaat spelen. Het verhaal van Tatewaki Kazuma oogt bedrieglijk simpel, maar ontpopt zich tot een zeer gelaagd vertelsel over een jongen die een school betreedt waar de studentenraad wel heel veel invloed heeft, zelfs naar anime-standaarden! Dit educatieve instituut leert studenten praktisch over de gevaren en meerwaarde van een democratie, door nagenoeg alles in de school in de handen van diens versie van politici te leggen: studentenraden Gekka en Tendo.
777
In dit stelsel staat Gekka voor traditie. Het houdt de lange geschiedenis van de school in ere en wil er vooral niet teveel aan toornen. Tendo daarentegen strijdt voor vernieuwing en gelooft erin dat men flexibel moet zijn en mee moet gaan met de tijd. Bij elke aanpassing van beleid, elke nieuwe regel en elk evenement moeten ze daarom campagne voeren in de hoop zo de meeste stemmen te vergaren en het ‘’volk’’ mee te krijgen. Er is echter een probleem. Het idee was oorspronkelijk dat studenten per onderwerp stemmen op de partij waar zij het mee eens zijn. Polarisatie, vriendschappen en kuddegedrag hebben in de praktijk echter ervoor gezorgd dat mensen ongeacht het onderwerp stemmen op een vaste partij. De enige reden dat niet één partij het volledig voor het zeggen heeft, is dat de 776 studenten exact door het midden verdeeld zijn, waardoor elke stemming eindigt in gelijkspel.
En dan komt daar eerdergenoemde Tatewaki, de 777ste student van Ainoshima Academy, die hoopt een nieuwe start te maken in een nieuwe stad en daarbij een schatje te scoren. Zijn grootste zorg is of meiden hem wel een moment van hun tijd zullen gunnen, dus je kunt je voorstellen hoe verbaast hij is als nagenoeg iedereen oog voor hem heeft. Alleen is het niet om de reden die hij zou willen.
De gulden middenweg
Het is met deze opzet dat de common route van start gaat na een korte introductie. Het zou simpel zijn om onder deze omstandigheden partij te kiezen puur op basis van onder welk rokje je wil komen, maar hoewel Tatewaki een horndog is, is hij ook iemand met een sterk moreel kompas. En al snel ziet hij dat het systeem zoals het er nu staat niet werkt, waardoor hij weigert er klakkeloos aan deel te nemen. Keer op keer gaat hij tegen de stroming in met zijn eigen ideeën, waardoor hij zowel botst als samenwerkt met zowel Gekka als Tendo, die hem langzaam maar zeker als een onofficieel lid van beide organisaties gaan zien. De manier waarop dit gebeurt, is indrukwekkend, vooral als je ziet binnen welke setting het moet gebeuren. Een school kan realistisch maar zoveel spannende gebeurtenissen hebben in een korte tijd, maar door relatief onschuldige momenten goed te exploiteren, worden deze desondanks aangrijpende gebeurtenissen die mij immens geboeid hielden.
Tussen dit alles door, worden ook de funderingen gelegd voor wat zes character routes zouden kunnen zijn, maar er uiteindelijk vier blijken. Aan de zijde van Gekka is de leraar niet romanceable, hoewel ze zich zo’n beetje in jouw schoot werpt, en aan Tendo heb je geen kans met klasgenoot Michi Kozuka, wat ik persoonlijk enorm jammer vind. Haar karakter wordt neergezet als een playgirl, die jongens om haar vingers windt als een spelletje. De game maakt er echter geen geheim van dat dit niet klopt, al blijven de details enorm vaag. Ik had deze details graag gezien in haar eigen route, die vermoedelijk niet had geleken op iets wat ik eerder gespeeld had. Damn.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie