In Super Mario Galaxy begint het avontuur tijdens het Sterrenfestival in het Mushroom Kingdom, wanneer Bowser verschijnt met een vloot ruimteschepen en het kasteel van Princess Peach de ruimte in tilt. Mario belandt op het Comet Observatory, waar hij Rosalina ontmoet, een mysterieuze beschermer van de kosmos. Om Peach te redden, moet Mario Power Stars verzamelen door verschillende melkwegstelsels te verkennen, elk met unieke uitdagingen en vijanden.
Super Mario Galaxy 2 bouwt voort op dit fundament, maar voegt Lubba toe, een paarse Luma die Mario's ruimteschip Starship Mario bestuurt. Dit keer heeft Bowser zich getransformeerd tot een gigantische versie van zichzelf door de kracht van Grand Stars te stelen. De reis voert Mario door nog creatievere werelden, terwijl Yoshi terugkeert als speelbare metgezel met zijn eigen unieke vaardigheden.
Een sterrenstelsel als speeltuin
Super Mario Galaxy 1 en 2 behoren zonder twijfel tot de beste games ooit gemaakt en ik durf ze gemakkelijk de beste 3D-platformers ooit te noemen. Wat deze titels zo bijzonder maakt, is hun unieke benadering van level design door zwaartekracht centraal te stellen. Je springt niet simpelweg van platform naar platform, maar navigeert tussen miniplaneten, elk met hun eigen gravitatieveld. Dit zorgt voor momenten van pure magie wanneer je van een planeet afspringt en door de ruimte zweeft, om vervolgens op het oppervlak van een ander hemellichaam te landen.
De genialiteit zit hem in hoe Nintendo dit concept tot in de perfectie uitwerkt. Elke sprong vereist ruimtelijk inzicht, terwijl je rekening houdt met veranderende perspectieven en zwaartekrachtrichtingen. Een platform dat eerst boven je zweefde, wordt plotseling de grond onder je voeten wanneer je de gravitatie van een nieuwe planeet betreedt. Het is deze constante heroriëntatie die de Galaxy games onderscheidt van elke andere platformer.
Van begin tot eind blijven deze titels verrassen met nieuwe mechanismen. Geen enkel level voelt als opvulling. Het ene moment surf je op een reuzenmanta door een onderwatertunnel, het volgende moment schaats je over een ijsplaneet of navigeer je door levels waar de zwaartekracht constant van richting verandert. Deze constante stroom van nieuwe ideeën houdt de ervaring fris, zelfs na tientallen uren spelen.
De soundtrack verdient speciale vermelding. Ik was vergeten hoe ontzettend goed de muziek in deze titels is. Het volledige orkest dat Nintendo voor deze games inzette, creëert epische composities die perfect aansluiten bij de grootsheid van de kosmische setting. Van het melancholische thema van Rosalina's Observatory tot de bombastische begeleiding tijdens bosgevechten, elke noot draagt bij aan de magische sfeer.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie